II SA/Lu 903/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze R. G. z dnia 27 marca 2013 r. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...], uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano skarżącemu inwestorowi wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r. określonych prac budowlanych w budynku położonym na działce nr 32/14 przy ul. R. w L., skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, z uwagi na możliwość powstania w majątku skarżącego niepowetowanej szkody i nieodwracalnych skutków w przypadku zastosowania się do rozstrzygnięcia organu I instancji (pkt 4 skargi – k. 2-9). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika po pierwsze, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być tylko takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, po drugie zaś, wniosek o wstrzymanie wykonania odnosić się może jedynie do zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności. Pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem aktów ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, bądź takich, mocą których podmiot uzyskuje określone uprawnienia. W okolicznościach tej sprawy skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą uchylono w całości decyzję nakazującą mu wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r. określonych prac budowlanych w budynku położonym na działce nr 32/14 przy ul. R. w L. oraz przekazano sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Charakter tego rodzaju rozstrzygnięcia oznacza, że zaskarżona decyzja ma charakter procesowy i nie zawiera treści podlegających wykonaniu (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2009 r., I OZ 486/09, niepubl.), brak zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania. Ponadto skutkiem tego rodzaju rozstrzygnięcia było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji, która na skarżącego obowiązki podlegające wykonaniu nakładała, stąd nie zachodziła podstawa do uwzględnienia wniosku w jakiejkolwiek części. Mając przytoczone motywy na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.