II SA/Lu 915/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 393/15 p o s t a n a w i a przyznać M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 32 m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z renty w kwocie [...]złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej składają się wydatki na czynsz za mieszkanie – [...] złotych, telefon – [...] złotych, gaz – [...] złotych, energię elektryczną – [...] złotych, spłatę pożyczki – [...] złotych oraz zakup żywności i leków – [...] złotych. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...] arów o wartości [...] złotych. Skarżąca podkreśliła, że niejednokrotnie nie wystarcza jej środków finansowych na zakup żywności. Wówczas korzysta z wsparcia miejskiego ośrodka pomocy społecznej. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia [...] r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt I OZ [...] – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w L. z dnia [...] r., sygn. akt I SA/Lu [...] – Lex nr 784353). Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Wydatki związane ze stałymi kasztami utrzymania koniecznego skarżącej przewyższają jej miesięczne dochody (dochód wynosi [...] złotych netto – wydatki [...] złotych). Zatem jej dochód nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi, co uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.