II SA/Lu 927/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. B. M. złożyła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest opłata legalizacyjna nałożona na B. M. w wysokości 50 000 zł za samowolną rozbudowę budynku mieszkalnego. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przez uiszczenie ustalonej opłaty legalizacyjnej mogłoby wyrządzić skarżącej znaczną szkodę, jeśli wziąć pod uwagę wysokość opłaty oraz trudną sytuację materialną skarżącej. Nadto w przypadku nie uiszczenia tej opłaty oraz nie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, organ administracji uprawniony jest do nakazaniu rozbiórki obiektu budowlanego (art. 49 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), co oznacza, że zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OZ 755/05, opubl. Legalis). Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.