II SA/Lu 929/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. i J. Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w zakresie zażalenia J. Z. na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Lu 929/06 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. W wyroku z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 929/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasądził od Gminy na rzecz J. Z. i P. Z. kwotę 300 złotych, a nadto na rzecz J. Z. kwotę 257 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. Z. w piśmie złożonym 23 lipca 2008 r., zatytułowanym "wniosek", zakwestionował wysokość orzeczonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Lu 929/06 zwrotu kosztów postępowania, wskazując na brak zasądzenia kosztów sporządzenie przez pełnomocnika skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Lu 53/06. Do wniosku dołączył kopię faktury wystawionej przez adwokata za usługę sporządzenia skargi kasacyjnej, którą - jak zaznaczył – składał na rozprawie, co jednak Sąd przeoczył. Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż omawiane pismo skarżącego, ze względu na przedmiot żądań oraz treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2007 r. należy uznać za zażalenie dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Zgodnie z regulacją art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." zażalenie służy stronie na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (w przedmiotowej sprawie strona skargi kasacyjnej nie składała). Jak zaznacza się w piśmiennictwie możliwość zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania obejmuje także sytuacje, gdy rozstrzygnięcie to jest jednym z punktów wyroku. W takiej sytuacji przedmiotem zaskarżenia nie jest sam wyrok, lecz postanowienie zawarte w jego treści (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005, s. 491). Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia będącego przedmiotem zaskarżenia. Z akt sprawy wynika, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2007 r. zawierający postanowienie o kosztach został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2007 r. W przypadku, gdy strona działa przez pełnomocnika, termin do złożenia zażalenia dotyczącego wysokości zwrotu przyznanych kosztów liczy się od dnia doręczenia tego orzeczenia pełnomocnikowi. Stwierdzić zatem należy, że termin do złożenia zażalenia rozpoczął bieg dla skarżącego w dniu 13 marca 2007 r., co oznacza, że upłynął z dniem 19 marca 2007 r. Zażalenie natomiast zostało złożone w biurze podawczym Sądu 23 lipca 2008 r. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2007 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego (zawarte w wyroku z 6 lutego 2007 r.) zostało wniesione z przekroczeniem terminu. Wyjaśnienia również wymaga, dlaczego przedmiotowe pismo nie zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o uzupełnienie wyroku (art. 157 p.p.s.a.) w zakresie kosztów postępowania, co literalnie ujmując treść wniosku mogło być przedmiotem żądania skarżącego. Wskazać należy, iż przepis ten dotyczy sytuacji w których sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. W tym więc tylko zakresie dopuszczalny jest wniosek o uzupełnienie orzeczenia sądu, jeżeli nie zawiera ono w zupełności rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów. Nie jest jednak dopuszczalny, gdy sąd zawarł w orzeczeniu rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, ale w rozmiarze mniejszym niż żądała strona – co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Wówczas stronie przysługuje zażalenie, a nie wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. - mającym zastosowanie w sprawie na mocy odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 i 194 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.