II SA/Lu 930/15

PostanowienieWSA w Lublinie2016-12-07

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna złożona przez profesjonalnego pełnomocnika, która nie zawiera wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna złożona przez profesjonalnego pełnomocnika, która nie zawiera wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, mimo wezwania do usunięcia braków formalnych, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Niespełnienie tych wymogów formalnych skutkuje odrzuceniem skargi, aby zapewnić równość stron w postępowaniu sądowym.
Stan faktyczny
Skarżąca M. S. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który oddalił jej skargę w sprawie świadczenia rodzinnego. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności do złożenia wniosku o rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Mimo wezwania, braki te nie zostały usunięte.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną M. S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. S.. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. S. złożoną w niniejszej sprawie. Odpis tego wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 czerwca 2016 r. (k. 49 akt sąd.). Od wyroku tego skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – [...] A.G., wniosła skargę kasacyjną w dniu 8 lipca 2016 r. (k. 61 akt sąd.). Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków tej skargi, stosownie art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "P.p.s.a."). Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 sierpnia 2016 r. (k. 64 akt sąd.). W zakreślonym terminie strona skarżąca nie usunęła braków skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga kasacyjna M.S. podlega odrzuceniu. Z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wynika, że skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto poza wymaganiami, o których mowa wyżej, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Profesjonalny pełnomocnik, w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 12 sierpnia 2016 r., nie usunął braków skargi kasacyjnej, stosownie do art. 176 § 2 P.p.s.a. Skarga kasacyjna złożona przez M. S. nie zawiera zatem wymaganego tym przepisem wniosku o rozpoznanie tej skargi na rozprawie ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W tej sytuacji Sąd był obowiązany do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. W świetle bowiem tego przepisu, nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej – w wyznaczonym przez Sąd terminie – skutkuje jej odrzuceniem. Stwierdzić przy tym należy, że rozpoznanie skargi kasacyjnej strony skarżącej, bez konieczności spełnienia wymogów formalnych, prowadziłoby do jej nieuzasadnionego uprzywilejowania w stosunku do uczestników innych postępowań, którzy zmuszeni są, podobnie jak strona skarżąca, spełnić wymogi formalne dla rozpoznania swoich pism przez Sąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2015 r., I OZ 1622/15, niepubl.). Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło