II SA/Lu 962/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 611/13, w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie pomocy na dożywianie - w zakresie wniosku Z. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Joanny Cylc-Malec, Marii Wieczorek-Zalewskiej, Jerzego Dudka i Jacka Czai p o s t a n a w i a: I. odmówić wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Joanny Cylc-Malec, Jerzego Dudka i Jacka Czai; II. umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marii Wieczorek-Zalewskiej. W skardze z dnia 28 września 2014 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 611/13, Z. W. zawarł wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Joanny Cylc-Malec, Marii Wieczorek-Zalewskiej, Jerzego Dudka i Jacka Czai, od rozpoznawania niniejszej sprawy. Skarżący wniosek ten uzasadnił stwierdzeniem, iż (cyt.) "z systemu wynika zagrożenie mojego życia". Podniósł również, że ww. sędziowie "orzekają na szkodę". W pisemnych oświadczeniach z dnia 22 października 2014 r. sędzia Joanna Cylc-Malec, sędzia Jerzy Dudek oraz sędzia Jacek Czaja wskazali, że nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnili, że ze skarżącym nie łączą ich więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), a w sprawie nie zachodzi też żadna inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do art. 19 p.p.s.a. sąd – niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 – wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosunek osobisty, o którym mowa w powyższym artykule, jest najczęściej stosunkiem emocjonalnym (przyjaźń, niechęć), może być także stosunkiem natury gospodarczej lub być spowodowany zależnością służbową. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, obligujące Sąd do wyłączenia sędziów Joanny Cylc-Malec, Jerzego Dudka i Jacka Czai od rozpoznania tej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez ww. sędziów na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. nie wynika bowiem, by istniały jakiekolwiek podstawy do ich wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Również skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, uzasadniających wyłączenie tych sędziów. Należy podkreślić, że fakt, iż wskazani wyżej sędziowie orzekali w innych sprawach z udziałem skarżącego, podejmując niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy do ich wyłączenia od orzekania w rozpoznawanej sprawie w myśl powołanych przepisów, jak również w żaden sposób nie potwierdza przekonania skarżącego co do "zagrożenia jego życia". Okoliczność ta nie może w szczególności stanowić podstawy wyłączenia wskazanej w art. 19 p.p.s.a., co potwierdza ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo sądowe. Instytucja wyłączenia sędziego, zwłaszcza na podstawie przesłanki, o jakiej mowa w tym przepisie, ma służyć zapewnieniu obiektywizmu sądu, a nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Sam fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się strona skarżąca, orzekał w innej sprawie z jej udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl tego przepisu wyłączenie sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08 oraz z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt I OZ 939/05 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W odniesieniu natomiast do sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marii Wieczorek-Zalewskiej stwierdzić należy, że z uwagi na to, iż orzekała ona w sprawie, której wznowienia obecnie domaga się skarżący, to jest w sprawie II SA/Lu 611/13, podlega ona wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie z mocy samej ustawy (art. 18 § 3 p.p.s.a.). W tej sytuacji wniosek o jej wyłączenie jest zbędny, dlatego w tym zakresie postępowanie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 2 oraz art. 22 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.