II SA/Lu 977/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-11-12

Skład orzekający: Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski, Arkadiusz Mrowiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów od rozpoznania sprawy o wymierzenie grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu, jeśli skarżąca podnosi jedynie subiektywne przekonanie o zagrożeniu życia i niekorzystne dla niej wcześniejsze orzeczenia w innych sprawach?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziów, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 18 i 19 PPSA. Fakt orzekania sędziów w innych sprawach z udziałem skarżącej i podejmowania niekorzystnych dla niej rozstrzygnięć nie stanowi podstawy do wyłączenia, podobnie jak subiektywne przekonanie skarżącej o zagrożeniu życia. Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie obiektywizmu, a nie eliminowanie sędziów uznanych przez stronę za nieodpowiadających jej interesom.
Stan faktyczny
Skarżąca T. W. wniosła o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za niewykonanie orzeczenia NSA dotyczącego zasiłku celowego. Jednocześnie wniosła o wyłączenie od rozpoznania sprawy czterech sędziów, argumentując, że zagrażają jej życiu i że nowelizowane są artykuły prawne na jej szkodę. Sędziowie złożyli oświadczenia o braku podstaw do wyłączenia, a sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki z PPSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek T. W. o wyłączenie sędziego Marii Wieczorek-Zalewskiej, sędziego Joanny Cylc-Malec, sędziego Jacka Czai i sędziego Grażyny Pawlos-Janusz od rozpoznania niniejszej sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 43/02 dotyczącej zasiłku celowego - w zakresie wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów: Marii Wieczorek-Zalewskiej, Joanny Cylc-Malec, Jacka Czai i Grażyny Pawlos-Janusz p o s t a n a w i a oddalić wniosek T. W. o wyłączenie sędziego Marii Wieczorek-Zalewskiej, sędziego Joanny Cylc-Malec, sędziego Jacka Czai i sędziego Grażyny Pawlos-Janusz od rozpoznania niniejszej sprawy. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 6 grudnia 2002 r., sygn. akt II SAB/Lu 43/02, zapadłego w sprawie przyznania zasiłku celowego. Jednocześnie skarżąca zwróciła się do Sądu o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Marii Wieczorek-Zalewskiej, sędziego WSA Joanny Cylc-Malec, sędziego WSA Jacka Czai oraz sędziego NSA Grażyny Pawlos-Janusz . Skarżąca wniosek ten uzasadniła stwierdzeniem, iż (cyt.) "z systemu WSA wynika, że w/w sędziowie zagrażają życiu orzekając na moją szkodę", a orzeczenia "w NSA kasujące post. WSA świadczą, że nowelizowane są artykuły prawne w Lublinie". W pisemnych oświadczeniach z dnia 6 listopada 2014 r. sędziowie Maria Wieczorek-Zalewska, Joanna Cylc-Malec, Jacek Czaja i Grażyna Pawlos-Janusz wskazali, że nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnili, że ze skarżącą nie łączą ich więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), a w sprawie nie zachodzi też żadna inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do art. 19 p.p.s.a. sąd – niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 – wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosunek osobisty, o którym mowa w powyższym artykule, jest najczęściej stosunkiem emocjonalnym (przyjaźń, niechęć), może być także stosunkiem natury gospodarczej lub być spowodowany zależnością służbową. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, obligujące Sąd do wyłączenia sędziów Marii Wieczorek-Zalewskiej, Joanny Cylc-Malec, Jacka Czai i Grażyny Pawlos-Janusz od rozpoznania tej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez ww. sędziów na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. nie wynika bowiem, by istniały jakiekolwiek podstawy do ich wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Również skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, uzasadniających wyłączenie tych sędziów. Należy podkreślić, że fakt, iż wskazani wyżej sędziowie orzekali w innych sprawach z udziałem skarżącej, podejmując niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy do ich wyłączenia od orzekania w rozpoznawanej sprawie w myśl powołanych przepisów, jak również w żaden sposób nie potwierdza przekonania skarżącej co do "zagrożenia jej życia". Okoliczność ta nie może w szczególności stanowić podstawy wyłączenia wskazanej w art. 19 p.p.s.a., co potwierdza ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo sądowe. Instytucja wyłączenia sędziego, zwłaszcza na podstawie przesłanki, o jakiej mowa w tym przepisie, ma służyć zapewnieniu obiektywizmu sądu, a nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Sam fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się strona skarżąca, orzekał w innej sprawie z jej udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl tego przepisu wyłączenie sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08 oraz z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt I OZ 939/05 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło