II SA/Lu 997/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. oddala skargę; 2. przyznaje [...] J. F. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia [...] r. nr [...]. L. Państwowy Inspektor Sanitarny w L. działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 ustawy z dnia [...] r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2016 r. poz. 23; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1412 ) po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] znak: [...] odmawiającej uchylenia decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej "zespół cieśni w obrębie nadgarstka" - orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] r. do organu I instancji wpłynął wniosek skarżącej dotyczący wznowienia postępowania zakończonego decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] r. nr [...]. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wznowienia postępowania. Na postanowienie to skarżąca wniosła zażalenie. Organ odwoławczy uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność zbadania przez organ I instancji czy podanie o wznowienie wniesione zostało z zachowaniem terminu oraz czy wniosek o wznowienie oparty jest o przesłanki wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. Realizując zalecenia Wojewódzki Inspektor Sanitarny organ I instancji postanowieniem z dnia [...]. wznowił postępowanie, a następnie po przeprowadzeniu postępowania , wydał w dniu [...] r. decyzję o odmowie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. Od decyzji tej A. W. wniosła odwołanie podkreślając, że dokument urzędowy jakim jest karta oceny narażenia zawodowego bez względu na datę, w której została sporządzona ma na celu przedstawienie stanu faktycznego i w żadnym razie jej treść nie może ulegać dowolnej manipulacji adekwatnie do okoliczności w zakresie przedmiotowej sprawy. Ponadto przy chorobie cieśni nadgarstka nie ma obligatoryjnego wymogu "siły rąk", a także nigdy nie przeprowadzono badań, tj. pomiarów w czasie pełnienia obowiązków wynikających ze stosunku pracy, a zatem trudno byłoby znaleźć skalę porównawczą – wymierną lub prawdopodobną, która może mieć odniesienie do jej zawodu czy też np. zawodu wymagającego pracy na komputerze. Organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, że wniosek skarżącej o wznowienie postępowania oparty był o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Według organu analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, nowe i nie były znane organowi administracyjnemu. Organ odwoławczy podniósł, iż powyższe znajduje odzwierciedlenie w aktualnej linii orzeczniczej, w myśl której uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej. Pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, iż skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powołuje się na dowody w postaci kart narażenia zawodowego, które sporządzone zostały w dniach: [...] r. i [...] r. w innych postępowaniach dotyczących stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącej. Dokumenty te sporządzone zostały po uprawomocnieniu się decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...], a zatem nie mogą one stanowić podstawy wznowienia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. wniosła skarżąca, podtrzymując zarzuty zawarte we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] r. Podkreśliła, że nowe karty oceny narażenia zawodowego przedstawiają nowe fakty przemawiające na korzyść nieuznanej przez organ choroby zawodowej "cieśni w obrębie nadgarstka". Dodała, że wszelkie braki w uzasadnieniu uzupełni przyznany jej pełnomocnik z urzędu , po zapoznaniu się z aktami. W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony w ramach prawa pomocy poparł skargę wniesioną przez A. W.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na wynik postępowania tj., art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., polegające na bezzasadnym przyjęciu przez organ odwoławczy, że nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania w sytuacji gdy informacje zawarte w kartach oceny narażenia zawodowego, na które powołała się skarżąca zawierają nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi wydającemu decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, a które wskazują na czynnik zawodowego pochodzenia zespołu cieśni nadgarstka. Ponadto pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w postaci kart oceny narażenia zawodowego pochodzących ze spraw [...], [...] i [...] i błędne uznanie, że nie zawierają one nowych okoliczności faktycznych mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] r. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że opis czynności wykonywanych przez skarżącą w tych samych zakładach pracy przedstawiony w karcie oceny narażenia zawodowego w porównaniu z opisem w takich kartach przedstawionych przez skarżącą różni się, a wręcz zawiera sprzeczności, co nie powinno mieć miejsca. N. sporządzone karty oceny narażenia zawodowego sporządzone w 2014 r. do toczących się wówczas spraw dostarczają nowych wiadomości o zakresie czynności wykonywanych przez skarżącą – stanowią nową okoliczność faktyczną, co więcej czynności te tj. zginanie i prostowanie nadgarstka należy uznać za czynnik zawodowego pochodzenia zespołu cieśni nadgarstka. Organy nieprawidłowo uznały, że skarżąca powoływała się na nowe dowody, gdy tymczasem były to nowe okoliczności faktyczne wynikające z kart oceny narażenia zawodowego , tj. opis czynności wykonywanych w czasie pracy, które odpowiadają przyczynom choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., którą organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] r., o braku podstaw do stwierdzenia u A. W. choroby zawodowej – zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Kontroli sądu podlega, zatem zasadność odmowy uchylenia decyzji administracyjnej po wznowieniu postępowania na wniosek skarżącej z uwagi na to, że zdaniem organów nie zaistniała przesłanka stanowiąca podstawę wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Na wstępie wyjaśnić należy, że celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości; ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a.). Decyzje wydane po wznowieniu postępowania dotyczą w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznych wydanych w trybie zwykłym (zob. uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2002 r., sygn. akt OPS 11/02, ONSA 2003/3/86). Kodeks postępowania administracyjnego uzależnia możliwość wznowienia postępowania od wystąpienia w sprawie dwóch przesłanek pozytywnych oraz braku dwóch przesłanek negatywnych. Przesłankami pozytywnymi są rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną i wystąpienie jednej z wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145 a § 1 k.p.a. podstaw prawnych wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłankami negatywnymi jest przesłanka terminu – art. 146 § 1 k.p.a. oraz przesłanka dotycząca tego, że treść rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania odpowiadałaby treści decyzji ostatecznej – art. 146 § 2 k.p.a. Tryb wznowienia postępowania uruchamiany jest w wyniku wydania postanowienia na podstawie art. 149 § 1 i 2 k.p.a. Ten akt procesowy otwiera drogę do dalszego postępowania, którego przedmiotem jest badanie rzeczywistego zaistnienia podstawy wznowienia, jak i ocena skutków, jakie jej istnienie wywiera na rozstrzygnięcie sprawy. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będzie zachodziła wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję są istotne dla sprawy, to znaczy dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) należy rozumieć zatem jedynie taką okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2007 r., I OSK 429/06, LEX nr 348005; wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 marca 2005 r., I SA 1273/03, LEX nr 189198; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 października 2007 r., I SA/Wa 761/07, LEX nr 399169). Dodatkowo jak wynika z brzmienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji i były nieznane organowi, który tą decyzję wydał. We wniosku skarżąca podniosła, iż w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie choroby zawodowej pojawiły się nowe istotne dla sprawy dowody i okoliczności , a wynikające z trzech nowych kart oceny narażenia zawodowego sporządzonych w innych postępowaniach toczących się w 2014 r. W ocenie Sądu, okoliczności zawarte we wniosku skarżącej o wznowienie postępowania nie stanowią przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Skarżąca wskazuje bowiem na okoliczności dotyczące sposobu wykonywania pracy, które podlegały ustaleniu i ocenie przy wydawaniu decyzji ostatecznej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Tym samym wskazywane przez skarżącą okoliczności nie są okolicznościami nowymi, nieznanymi organowi, który wydał decyzję. Wskazywane we wniosku o wznowienie postępowania dowody w postaci kart oceny narażenia zawodowego także nie spełniają przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten wskazuje bowiem jako przesłankę wznowieniową nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Natomiast przedmiotowe karty nie stanowią dowodów istniejących w dacie wydania decyzji. Treści zawarte we wniosku o wznowienie postępowania oraz w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej z dnia [...] r. zmierzają w istocie do podważenia prawidłowości ustaleń dokonanych w postępowaniu zakończonym w administracyjnym toku instancji decyzją nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W ocenie Sądu trafne jest stanowisko organów administracji, że przedstawione przez skarżącą okoliczności, a to okoliczności związane ze sposobem wykonywania pracy polegające na wykonywaniu ruchów zginania i prostowania nadgarstka, nie stanowią przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną została sporządzona karta oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem u skarżącej choroby zawodowej wskazanej pod poz. 20 pkt 1 załącznika do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W karcie tej zawarta była informacja o czynnościach jakie skarżąca wykonywała. Sposób wykonywania pracy był znany zarówno przez właściwą jednostkę orzeczniczą, jak i organy administracji w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. W tej sytuacji nie można zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, że okoliczność zginania i prostowania nadgarstka, jest nową okolicznością, nieznaną organowi, który wydał decyzję objętą wnioskiem o wznowienie postępowania. Mając na względzie powyższe, wobec niestwierdzenia zaistnienia podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., na zasadzie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. prawidłowo organy orzekły o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Z tych względów, uznając zarzuty skargi za bezzasadne Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa i na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy w związku z § 4 ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).