II SAB/Lu 108/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. P. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu J. N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...]zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, w kwocie [...]zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), tytułem opłaty za dokonane czynności oraz kwotę [...]zł (słownie: dwieście osiemdziesiąt złotych osiemdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ustanowił skarżącemu radcę prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w L. wyznaczyła w osobie radcy prawnego J. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. oddalił skargę S. P. oraz przyznał ww. pełnomocnikowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Następnie pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu, w której wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu według norm przepisanych. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 15 kwietnia 2016 r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz zwrot wydatków według załączonego wyliczenia. Z przedłożonego wyliczenia wynika, że pełnomocnik wnosi o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym marki Opel Corsa, pojemności silnika 1686 cm3 na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (i z powrotem) poniesionych w kwocie [...]zł. Jednocześnie oświadczył, że przedstawione wydatki, jak również wynagrodzenie nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2931/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną, pozostawiając wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sądowi pierwszej instancji. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805 - dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (pkt 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Sposób ustalania wysokości opłaty, o której stanowi § 2 pkt 1 normuje § 4 rozporządzenia. Zgodnie z jego ustępem pierwszym opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłata maksymalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w sprawie, w której przedmiotem sporu nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego, wynosi w I instancji, w myśl § 21 ust. 1 pkt 1c - 480 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 2a rozporządzenia, w postępowaniu w drugiej instancji, opłata ta (opłata maksymalna) wynosi - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Tak wyliczona opłata maksymalna, stanowi podstawę wyliczenia należnej opłaty, która zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, wynosi ˝ jej wysokości, a więc, w niniejszym przypadku, [...] zł (480x75%x˝). Wyliczona w ten sposób opłatę należało powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Opłata ta powinna zatem wynosić [...] zł (180 zł x 23 % = [...] zł; [...] zł + [...] zł = [...] zł). Jako niezbędne, udokumentowane wydatki referendarz sądowy uwzględnił poniesiony przez pełnomocnika koszt dojazdu samochodem osobowym na rozprawę przez sądem II instancji w wysokości [...] zł, który odpowiada iloczynowi przejechanych kilometrów i stawce za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonej w § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r., nr 27, poz. 271 ze zm.). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.