II SAB/Lu 109/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2016 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego Nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. We wniosku z dnia [...]. S. P. domagał się od Kola Łowieckiego "J." udzielenia informacji w jakich dniach i na którym z obwodów łowieckich dzierżawionych przez K. począwszy od 2005r. do chwili obecnej odbywał polowania B. K. ( prezydent RP), ponadto jaką zwierzynę pozyskał, jeśli tak, to, czy pobrał ją na własny użytek, czy odstawił na punkt skupu, jeśli natomiast pobierał na własny użytek, to ile i w jakich datach uiścił należność. Wnioskodawca domagał się również odpowiedzi na pytanie, czy polowania były odnotowane w książce ewidencji myśliwych na polowaniu indywidualnym. Pismem z dnia [...]. Prezes Zarządu Kola poinformował, że wniosek wymaga sprawdzenia zasobów archiwalnych ( około 25 tysięcy wpisów) i informacja zostanie udzielona bez zbędnej zwłoki w terminie ustawowym nie przekraczającym 2 miesięcy. W piśmie z dnia [...]. Prezes Zarządu Kola zawiadomił wnioskodawcę, że [...]. wystawiono odstrzał na nazwisko B. K. na pozyskanie jednej sztuki rogacza. W książce pobytu myśliwych w łowisku nr [...] odnotowano pozyskanie tej zwierzyny. Według udzielonej informacji tusza została dostarczona do punktu skupu. W skardze z dnia [...]. S. P. zarzucił K. Łowieckiemu bezczynność w udzieleniu żądanej informacji. Wniósł o jego zobowiązanie do rozpoznania wniosku z dnia [...]., uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz nałożenie na K. grzywny. W uzasadnieniu skargi podano, że od dnia [...]. zaczął biec 14 dniowy termin do udzielenia informacji, jednak organ do dnia sporządzenia skargi nie podjął żadnych czynności materialno – technicznych wymienionych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz nie wydał decyzji odmownej. Skarżący zaznaczył, że wbrew treści pisma z dnia [...]. K. dysponowało na bieżąco wnioskowaną informacją, bowiem 9 czerwca jego prezes dostarczył Policji kserokopie dokumentów zawierających wnioskowaną informację. Zdaniem skarżącego K. nie podjęło żadnych czynności zmierzających do wywiązania się z nałożonego na niego obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odpowiadając na skargę Prezes Zarządu Koła wyjaśnił, że po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...]. skarżący złożył w Prokuraturze Rejonowej w P. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienie przestępstwa z art. 271 § 1 k.k poświadczenie nieprawdy na odpowiedź z dnia [...]. na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...]. Prokuratura zażądała nadesłania książek pobytu myśliwych ze wszystkich obwodów łowieckich dzierżawionych przez K., które następnie przekazała do Komendy Policji w P.. Od tego momentu K. nie miało możliwości sprawdzenia wpisów we wspomnianych książkach. Żądanej informacji udzielono dopiero po zwróceniu książek, co miało miejsce w końcu czerwca 2015r. Podkreślono także, że [...]. w siedzibie Koła przedstawiono skarżącemu kserokopię wpisów do książek pobytu myśliwych na łowisku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Rację ma skarżący twierdząc, że Koła Ł. są podmiotami zobowiązanymi do udzielenia informacji w trybie ustawy z dnia [...] r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. 782 ze zm.). W myśl art. 4 ust. 1 tej ustawy zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności kategorie podmiotów wskazane w punktach od 1 do 5 tego przepisu. Użycie wyrazu "w szczególności" powoduje, że mamy tutaj do czynienia z otwartym katalogiem podmiotów, które mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Żeby dany podmiot mógł zostać zaliczony do grona podmiotów podlegających ustawie o dostępie do informacji publicznej, musi mieścić się w definicji "władzy publicznej" bądź "innego podmiotu wykonującego zadania publiczne". Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowieniu z dnia [...] r., ( I OZ 1155/13 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ) zauważył, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. Prawo łowieckie (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 1226 ze zm.) Polski Związek Ł. jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych. Zaś łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zwierzęta łowne w stanie wolnym będąc dobrem ogólnonarodowym, stanowią zaś własność Skarbu Państwa (art. 2 przedmiotowej ustawy). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Ł. wykonuje m. in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (z uzasadnienia do wyroku TK z dnia [...] r., sygn. akt K 21/11 - OTK-A 2012/10/119). Stosownie do unormowania art. 33 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie zadania te wykonują także Koła Ł.. Przy czym posiadają one osobowość prawną nabywaną w momencie uzyskania członkostwa w [...] Związku Ł.. Podstawowym podmiotem wydzierżawiającym obwody łowieckie jest K. Ł.. Zatem na dzierżawionym przez siebie obwodzie K. ma obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie) rozumianej jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. W tym kontekście nie może budzić wątpliwości, że Koła Ł. są tymi "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie, to co do zasady, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Słusznie uważa również skarżący, że żądane informacje mają charakter publiczny. W wyroku z dnia [...]. ( I OSK 1974/14 opubl. w CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się do swojego wcześniejszego wyroku z dnia [...] r., ( I OSK 1514/14 opubl. w CBOSA). podkreślił, że informacją podlegającą udostępnieniu przez zrzeszeniu osób fizycznych i prawnych jakim stosownie do art. 32 ust. 1 prawa łowieckiego jest Polski Związek Ł. są te, które odnoszą się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Zdaniem NSA znajduje to potwierdzenie w samym art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazującym, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa ( por. także wyroki NSA z dnia [...]. I OSK 1928/14 i z dnia [...]. I OSK 285/15 i I OSK 263/15 opubl. w CBOSA ). Zgodnie z art. 34 ustawy – Prawo Ł. do zadań tego Związku należy prowadzenie gospodarki łowieckiej ( ust.1 ), przez która ustawa rozumie działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny ( art. 4 ust.1 ). W wyroku z dnia [...]. ( P 19/13 OTK-A 2014/7/71) Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że gospodarka łowiecka stanowi najważniejszy aspekt łowiectwa, będącego dziedziną życia gospodarczego i społecznego oraz elementem ochrony środowiska przyrodniczego, które, jak już wspomniano w przytoczonym wcześniej wyroku Trybunału oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 prawa łowieckiego). Jednym z elementów gospodarki łowieckiej jest działalność w zakresie pozyskiwania zwierzyny, czyli w szczególności polowanie, którego definicję zawiera art. 4 ust. 2 prawa łowieckiego, zgodnie z którym polowanie oznacza 1) tropienie, strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej; 2) łowienie zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska - zmierzające do wejścia w jej posiadanie. Szczegółowe zasady wykonywania polowania określił prawodawca w przepisach rozdziału 8 prawa łowieckiego (art. 42-45 prawa łowieckiego) oraz w przepisach rozporządzeń wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zawartych w przepisach tego rozdziału. Stosownie do art. 42b ustawy termin rozpoczęcia i zakończenia polowania indywidualnego oraz ilość i gatunek pozyskanej zwierzyny podlega wpisowi w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym, która stanowi własność dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich ( § 23 ust.6 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia [...]. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz ( Dz. U Nr [...], poz. 548 ). W przypadku pozyskania zwierzyny na polowaniu indywidualnym myśliwy jest zobowiązany odnotować ten fakt w posiadanym upoważnieniu do wykonywania polowania indywidualnego ( ust.2 ). Bez wątpienia zatem informacje wskazane we wniosku z dnia [...]. mają walor informacji publicznej. Błędnie natomiast skarżący upatruje bezczynności Kola Łowieckiego. Zarówno w orzecznictwie jak i literaturze zgodnie uznaje się, że stan ten ma miejsce wówczas, gdy w prawie określonym terminie właściwy organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności (por. wyrok NSA z dnia [...]., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr [...] czy z dnia [...] r., sygn. akt II OSK 1904/09 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Istotnie, jak wskazał skarżący, zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak, niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o czym stanowi art. 13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z zastrzeżeniem jednak wskazanym w ust.2 i art. 15 ust.2 ustawy. Stosownie do art. 13 ust.2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust.1 podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie , w jakim udostępni informacje, nie dłuższym jednak , niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W rozpoznawanej sprawie K. po otrzymaniu wniosku z dnia [...]. pismem z dnia [...]. zawiadomiło wnioskodawcę, że wobec konieczności sprawdzenia zasobów archiwalnych ( około 25 tysięcy wpisów ) udzieli informacji w terminie nie przekraczającym 2 miesięcy. Tłumaczenie to było wiarygodne, skoro wniosek dotyczył okresu od 2005r. Odpowiadając na skargę zwrócono z kolei uwagę, że nie miało możliwości sprawdzenia książek pobytu myśliwych w obwodach łowieckich, ponieważ zostały przekazane Prokuraturze w związku z zawiadomieniem skarżącego złożonym po otrzymaniu pisma z dnia [...]. Informacje udostępniono dopiero w dniu [...]., co oznacza jednak, że nie naruszono dyspozycji art. 13 ust.2 ustawy. W tej sytuacji nie sposób akceptować przekonania skarżącego o pozostawaniu Kola w bezczynności. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...]. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) skargę należało oddalić.