II SAB/Lu 146/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłość postępowania Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie załatwienia zażalenia z dnia 25 listopada 2013 r. na bezczynność Starosty W. polegającą na niedoręczeniu skarżącemu decyzji z dnia [...], Nr [...] p o s t a n a w i a przyznać J. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i studiującą córka, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...] złotych brutto oraz renty żony w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Strona skarżąca podkreśliła, że zarówno ona jak i żoną cierpią na szereg chorób wymagających stałego, kosztownego leczenia farmakologicznego powiązanego z wykonywaniem cyklicznych badań. Wykonywane w związku z leczeniem żony strony skarżącej, co kilka miesięcy badania kosztują od [...] złotych do [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strona skarżąca zaliczyła też koszty dowozu jej na badania – [...] złotych oraz koszty bieżących remontów – [...] złotych i koszt utrzymania mieszkania – [...] złotych miesięcznie. Strona skarżąca oświadczyła, że ponosi też koszty studiów córki oraz, iż z powodu powyższych wydatków nie posiada środków finansowych na zakup odzieży. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z ostatnią z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Skoro bowiem strona skarżąca ze względu na wydatki związane z leczeniem i utrzymaniem domu nie posiada środków finansowych, które pozwoliłyby jej na zakup odzieży, które to wydatki uznać należy za niezbędne koszty utrzymania, przyjąć należy, iż jest ona osobą która nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.