II SAB/Lu 153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Jerzy Dudek, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. A. F. w dniu 2 kwietnia 2014 r. złożył do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 12 marca 2004 r. o udzielenie informacji publicznej, poprzez wskazanie: 1) kto z imienia i nazwiska i pełnionej funkcji jest bezpośrednim dysponentem terminali z numerami abonenckimi telefonii mobilnej, z których w okresie od 14 stycznia 2014 r. do 18 stycznia 2014 r. wysłano 6 SMS Premium na numer "x", 2) czy dysponentom tych terminali i numerów abonenckich wystawione zostały stosowne noty obciążeniowe, 3) czy w okresie od 18 stycznia 2014 r. do 18 lutego 2014 r. wysyłane były SMS-y Premium na numer "x". Skarżący zarzucił, że bezczynność organu w tej sprawie trwa nadal. Zasadnym jest zatem, w ocenie skarżącego, nałożenie na Prezydenta Miasta [...] grzywny w maksymalnej prawem przewidzianej wysokości oraz zobowiązanie tego organu do przedłożenia oryginału billingów z ilością SMS-ów Premium wysłanych w okresie od 14 stycznia 2014 r. do 18 stycznia 2014 r. na numer "x" z telefonów komórkowych opłacanych przez Gminę [...] W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi, gdyż nie pozostawał on w bezczynności w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił, że zakresie pkt 1 wniosku z dnia 12 marca 2014 r. wydał w dniu 26 marca 2014 r. decyzję administracyjną znak [...] odmawiającą skarżącemu udzielenia informacji publicznej. Natomiast w zakresie pkt 2 i pkt 3 powyższego wniosku udzielono skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: "ustawa"). Należy podkreślić, że Prezydent Miasta [...] z mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej. Niewątpliwie również żądana przez skarżącego we wniosku z dnia 12 marca 2014 r. informacja dotycząca sposobu korzystania ze służbowych telefonów komórkowych Urzędu Miasta [...] stanowi informację publiczną, gdyż dotyczy sposobu korzystania z majątku publicznego (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "f" oraz pkt 5 lit. "c" ustawy). Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy). W myśl zaś art. 16 ust. 1 ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej. W rozstrzyganej sprawie jest niekwestionowanym, że skarżący A. F. w dniu 12 marca 2014 r. złożył (za pomocą poczty elektronicznej) opisany na wstępie wniosek o udostępnienie przez Prezydenta Miasta [...] informacji publicznej. We wniosku tym zaznaczył, że domaga się udzielenia odpowiedzi w "wersji elektronicznej". W dniu 26 marca 2014 r. Prezydent Miasta [...] skierował (drogą elektroniczną) pismo znak [...] do skarżącego, w którym poinformował, że powyższy wniosek – co do zapytania wskazanego w pkt. 1 – został załatwiony decyzją administracyjną odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Odpowiadając na zapytanie określone w pkt. 2 wniosku organ wskazał, że zasady korzystania z telefonów komórkowych określono w zarządzeniu Prezydenta Miasta [...], które przewiduje obciążanie użytkowników służbowych telefonów komórkowych w przypadku przekroczenia przyznanych limitów. Użytkownicy, z których telefonów zostały wysłane SMS-y Premium nie przekroczyli przyznanych limitów. Organ poinformował też, że projektowana w chwili obecnej zmiana powyższego zarządzenia będzie obejmowała również regulacje w zakresie ponoszenia, przez użytkowników telefonów komórkowych, kosztów wysyłania SMS-ów Premium. W zakresie zaś informacji żądanej w pkt. 3 wniosku Prezydent Miasta [...] poinformował skarżącego, że w okresie od 18 stycznia 2014 r. do 18 lutego 2014 r. na numer "x" wysłano 6 SMS-ów Premium przez czterech użytkowników służbowych telefonów komórkowych Urzędu Miasta [...] i że osoby te dobrowolnie zwrócą koszty tych połączeń. W tym samym dniu organ wydał i przesłał skarżącemu (drogą elektroniczną) decyzję znak [...] odmawiającą mu udostępnienia informacji publicznej objętej pkt. 1 wskazanego wyżej wniosku , to jest w zakresie wskazania, imion i nazwisk oraz pełnionych funkcji osoby (lub osób) będącej bezpośrednim dysponentem terminali z numerami abonenckimi telefonii mobilnej, z których w okresie od 14 stycznia 2014 r. do 18 stycznia 2014 r. wysłano 6 SMS Premium na numer "x". Zauważyć należy, że w piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2014 r. skarżący przyznał, że przez niedopatrzenie dopiero po przeanalizowaniu odpowiedzi na skargę udzielonej w niniejszej sprawie przez Prezydenta Miasta [...], zorientował się, że w dniu 26 marca 2014 r. organ ten przesłał mu nie tylko wskazane wyżej pismo stanowiące odpowiedź na jego wniosek z dnia 12 marca 2014 r. w zakresie jego pkt. 2 i 3, lecz również decyzję (wadliwą w ocenie skarżącego) o odmowie udostępnienia informacji publicznej żądanej w pkt 1 tego wniosku. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić bezczynności Prezydentowi Miasta [...] w niniejszej sprawie. Należy mieć bowiem na względzie, iż sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności, a więc nie bada merytorycznej zasadności podjętego działania. Sąd ten ma natomiast obowiązek dokonania oceny, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, czy rzeczywiście organ pozostaje w bezczynności (por. wyroki NSA: z dnia 20 stycznia 2009 r., II OSK 812/08, z dnia 15 lipca 2010 r., II OSK 2051/09, z dnia 29 września 2010 r., II GSK 827/09, niepubl., dostępne w CBOSA; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 585). Jeżeli zatem, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, organ administracji obowiązany do udzielenia informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego wydał, na podstawie art. 16 ustawy, decyzję odmawiającą udostępnienia części żądanych informacji oraz udzielił odpowiedzi na wniosek strony w pozostałej części, to oznacza, że brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.