II SAB/Lu 199/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 12 listopada 2024 r. A. K. zwróciła się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej również "organ") o udostępnienie informacji publicznej obejmującej odpowiedzi na pytania: 1) Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu? 2) Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19. roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie, to dlaczego? 3) Według informacji od prof. I. P.-S. ogniska odry w Polsce związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 4) Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia? 5) Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 6) Ile dzieci i dorosłych do 19. roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? 7) Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne? 8) Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowania? 9) Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny, nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym? 10) W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia? 11) W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności. 12) Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie? 13) W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2023 r. SK 81/19 kalendarz szczepień nie stanowi źródła obowiązkowych szczepień w związku z powyższym w oparciu o jaką podstawę prawną (który artykuł) uważacie Państwo, że akurat te szczepienia są obowiązkowe i wymagalne w stosunku do naszego dziecka? W piśmie z 26 listopada 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek, organ ustosunkował się do wyżej wskazanych pytań w następujący sposób. Ad. pkt 1: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie posiada wnioskowanych danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Z danymi dotyczącymi utrzymywania się odporności można zapoznać się m.in. na portalu Medycyny Praktycznej lub na stronach Polskiego Towarzystwa Wakcynologii czy Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - PZH. Ad. pkt 2: w Polsce szczepienia obowiązkowe realizowane są według kalendarza szczepień u dzieci i młodzieży do 19. roku życia oraz osób szczególnie narażonych na zachorowanie, czyli studentów uczelni medycznych, pracowników ochrony zdrowia, pracowników służb weterynaryjnych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie posiada wnioskowanych danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Informację publiczną stanowi treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organy władzy publicznej, jak i treść dokumentów, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Wnioskowane przez Panią informacje w istocie nie dotyczą działalności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. . Wyjaśniam, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie jest w posiadaniu żadnego rodzaju dokumentów, danych czy statystyk prowadzonych i dotyczących działalności innych organów, czy inspekcji. Ad. pkt 3: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie posiada przedmiotowych danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie stosował upomnień i wezwań kierowanych do migrantów narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej, bowiem nie było takich osób zgłoszonych jako uchylające się od realizacji obowiązku szczepień ochronnych. Ad. pkt 4: o odroczeniu obowiązku szczepień ochronnych decyduje każdorazowo lekarz. Listy przeciwwskazań ustala producent preparatu szczepionkowego. Co do odpowiedzialności za ustalenia w zakresie listy przeciwwskazań PPIS w P. nie posiada takich danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Ad. pkt 5: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w ciągu ostatnich 5 lat nie nakładał grzywien na lekarzy. Ad. pkt 6: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie posiada przedmiotowych danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Informację publiczną stanowi treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organy władzy publicznej, jak i treść dokumentów, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Wnioskowane przez Panią informacje w istocie nie dotyczą Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. . Wyjaśniam, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie jest w posiadaniu żadnego rodzaju dokumentów, danych czy statystyk prowadzonych i dotyczących działalności innych organów, czy inspekcji. Ad. pkt 7: w latach 2019 - 2023 na terenie powiatu [...] zarejestrowano 2 ciężkie niepożądane odczyny poszczepienne, z czego jeden dotyczył szczepienia przeciwko Covid-19 a drugi szczepienia przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, haemophilus influenzae, oraz steptococcus pneumoniae. Ad. pkt 8: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie posiada przedmiotowych danych w zakresie wypłaconych odszkodowań i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Wnioskowane przez Panią informacje w istocie nie dotyczą Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. . Ad. pkt 9: wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej. Ubocznie wskazuję jednak, że jak stanowi art. 68 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemiologicznych. Zwalczanie zakażeń i chorób zakaźnych oraz innych chorób o charakterze społecznym jest możliwe dzięki racjonalnym działaniom w obszarze zdrowia publicznego podejmowanym przez ograny i instytucje państwa. Powołane wyżej przepisy jednoznacznie potwierdzają obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Szczepienia ochronne są bardzo ważnym elementem działań przeciwepidemiologicznych w zakresie chorób zakaźnych. Ponadto obowiązek szczepień ochronnych ma silne oparcie w przepisach Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przede wszystkim art. 31 ust. 3, który stanowi, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób, co w przedmiotowej sprawie bez wątpienia ma miejsce. Ad. pkt 10: do zakresu działań Inspekcji Sanitarnej nie należą odszkodowania za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie posiada przedmiotowych danych i z natury rzeczy nimi nie dysponuje. Ubocznie wskazuję, że świadczenie kompensacyjne za działania niepożądane wymienione w Charakterystyce Produktu Leczniczego reguluje art. 17a-17h ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 924). Ad. pkt 11: lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną przeprowadza przed każdym szczepieniem badania kwalifikacyjne w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązku szczepienia ochronnego. To do przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego należy przedstawienie ewentualnych przeciwwskazań do szczepień, innych niż te, które lekarz stwierdza podczas badania kwalifikacyjnego. Żaden przepis ustawy nie nakłada na lekarza obowiązku przeprowadzenia testów np. na ewentualne alergie na substancje znajdujące się w szczepionkach. Inaczej będzie w sytuacji, gdy opiekun dziecka poinformuje, że dziecko faktycznie jest uczulone na konkretne składniki szczepionki, wtedy do lekarza posiadającego takie informacje będzie należało upewnienie się, czy w skład szczepionki wchodzi tenże składnik. Ad. pkt 12: Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne jako najskuteczniejszą ochronę dzieci przed chorobami zakaźnymi. Światowa Organizacja Zdrowia na bieżąco publikuje rekomendacje dotyczące szczepień, na tej podstawie w poszczególnych krajach układane są programy szczepień ochronnych uwzględniające specyficzną epidemiologię i politykę zdrowotną każdego kraju, co wynika z informacji dostępnych na stronie internetowej ww. organizacji. Ad. pkt 13: w kierowanym do Pani piśmie z dnia 11.07.2024 r. oraz upomnieniu z dnia 16.10.2024 r. organ nie oparł wymagalności obowiązku szczepień ochronnych na Programie Szczepień Ochronnych ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego (tzw. kalendarzu szczepień ochronnych). Obowiązek wymagalności szczepień ochronnych został oparty na art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 924) oraz na rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. poz. 2077 ze zm.), które są źródłem prawa obowiązującego w Polsce. Ponadto na podstawie Załącznika 1 do tego rozporządzenia określony został wiek, w jakim należy wykonać szczepienia obowiązkowe, uwzględniono w nim czynniki wpływające na skuteczność i bezpieczeństwo szczepienia, takie jak: ryzyko zachorowania na daną chorobę w różnych okresach życia, ryzyko niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz możliwość odpowiedzi na szczepienie. Z tych właśnie przyczyn wskazane jest przestrzeganie zalecanego wieku szczepienia oraz schematu szczepienia, gdyż zapewnia to uzyskanie optymalnej ochrony przed daną chorobą zakaźną. W skardze na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. wnioskodawczyni zarzuciła organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.) przez nieudostępnienie wnioskowanych informacji i wniosła o: 1) zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 listopada 2024 r. i udostępnienie informacji publicznej; 2) orzeczenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; 4) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że do dnia wniesienia skargi nie udostępniono skarżącej żadnych informacji objętych wnioskiem z dnia 12 listopada 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że udzielił wnioskowanej informacji w terminie, w pełnym zakresie, w jakim dysponował tą informacją. Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Organ nie dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącej. Bezsporne jest, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. jako organ władzy publicznej jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowią co do zasady informacje zbierane i wytwarzane przez organy inspekcji sanitarnej, zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1, 2, 3 i 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 416) w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, w tym sanitarnego zabezpieczania granic państwa, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2017 r., II SAB/Po 96/17; wyrok WSA w Szczecinie z 21 listopada 2018 r., II SAB/Sz 119/18). Informację publiczną stanowią więc przede wszystkim informacje dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych wynikające z prowadzonych przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych oraz wojewódzkich inspektorów sanitarnych rejestrów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (dalej: u.z.z.ch.z.) oraz § 8 i nast. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz. U. Nr 254, poz. 1711, dalej: r.n.o.p.). Źródłami danych do wskazanych rejestrów są w tym zakresie obowiązkowo zgłaszane przez lekarzy lub felczerów rozpoznane odczyny poszczepienne (art. 21 ust. 1 u.z.z.ch.z. oraz § 5 r.n.o.p.). Ponadto, zgodnie z art. 30 ust. 1 u.z.z.ch.z., państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej prowadzą też rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego. Rejestr chorób zakaźnych zawiera wymienione enumeratywnie w ustawie dane osoby zakażonej, chorej lub zmarłej z powodu choroby zakaźnej, a także osób narażonych na chorobę zakaźną lub podejrzanych o zakażenie lub chorobę zakaźną (art. 30 ust. 2 u.z.z.ch.z.). Źródłami danych do rejestru są m.in. dane ze zgłoszeń, o których mowa w art. 27 ust. 1, art. 29 ust. 1 oraz art. 40a ust. 1 tej ustawy, dokonywane przez lekarzy lub felczerów, diagnostów laboratoryjnych oraz podmioty lecznicze. Powyższe dane również stanowią więc informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. W zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych wskazać zaś należy, że z art. 17 u.z.z.ch.z. wynika, że organy inspekcji sanitarnej nie przeprowadzają szczepień ochronnych, a jedynie sprawują nadzór w tym zakresie, co realizowane jest poprzez przekazywane im przez lekarzy sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych sporządzane na urzędowych formularzach, których wzory oraz tryb przekazywania określono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. O bezczynności na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej można mówić wówczas, gdy podmiot obowiązany do udzielenia informacji z mocy art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p. w określonym w art. 13 ust. 1 tej ustawy terminie nie udziela jej, nie wskazuje innego terminu jej udostępnienia oraz przyczyn niezachowania terminu (art. 13 ust. 2), nie powiadamia wnioskodawcy na piśmie o tym, że nie jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej, dana informacja nie jest informacją publiczną, albo że informacją taką nie dysponuje, czy też informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16). W niniejszej sprawie organ nadał pismo zawierające odpowiedzi na pytania skarżącej zawarte we wniosku z 12 listopada 2024 r. w ostatnim dniu czternastodniowego terminu na udostępnienie informacji publicznej – 26 listopada 2024 r. W tym samym dniu skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu. W odpowiedzi na wniosek skarżącej organ ustosunkował się do wszystkich pytań objętych wnioskiem. W skardze zarzucono nieudostępnienie skarżącej żadnej informacji objętej wnioskiem. Może to wynikać z tego, że skarga została nadana przed doręczeniem skarżącej odpowiedzi na wniosek (obie te czynności miały miejsce tego samego dnia – 26 listopada 2024 r.; k. 6 i k. 9 akt sądowych). Odnosząc się szczegółowo do treści pytań skarżącej, uznać należy, że jedynie informacje objęte punktami 2 i 3 oraz 5, 6, 7 i 8 (statystyki dotyczące szczepień, ilość grzywien nałożonych na lekarzy z uwagi na niezgłoszenie niepożądanego odczynu poszczepiennego, ilość niepożądanych odczynów poszczepiennych w postaci zgonu, ilość i rodzaj zgłoszonych niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz ilość wypłaconych odszkodowań za odczyny poszczepienne), stanowią informacje publiczne w rozumieniu u.d.i.p. Organ ustosunkował się do wszystkich tych pytań. Odnośnie do pytania o wypłatę odszkodowań (pytanie 8), to należy dodać, że jakkolwiek ma ono walor informacji publicznej, ponieważ dotyczy majątku publicznego, to niewątpliwie Inspektor nie zajmuje się kwestią wypłaty odszkodowań z tytułu wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych. Zgodnie bowiem z art. 17a ust. 6 u.z.z.ch.z. właściwe w tym przypadku świadczenia kompensacyjne (w związku z wystąpieniem określonego rodzaju odczynów poszczepiennych) są przyznawane przez Rzecznika Praw Pacjenta, a nie przez organy inspekcji sanitarnej. Jakkolwiek zatem informacje o odszkodowaniach z tytułu niepożądanych odczynów poszczepiennych – jako dotyczące majątku publicznego – mają walor informacji publicznej, nie sposób przyjąć, aby informacje te pozostawały w dyspozycji organów inspekcji sanitarnej. Odpowiedź organu w tym zakresie jest wyczerpująca i wiarygodna. W realiach niniejszej sprawy wiarygodne jest również stanowisko organu, że nie posiada listy osób dorosłych powyżej 19. roku życia uchylających się od szczepień, ponieważ obowiązujące przepisy nie nakładają obowiązku prowadzenia takiego wykazu (pytanie 2), a także że nie prowadzi statystyk szczepień ochronnych ze względu na narodowość (pytanie 3). W sytuacji, w której organ w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej informuje wnioskodawcę, że nie dysponuje żądaną informacją, nie można mu skutecznie zarzucić bezczynności w załatwieniu wniosku. Jest to bowiem zgodna z prawem forma załatwienia wniosku w przypadku nieposiadania przez jego adresata żądanej informacji publicznej. Sąd administracyjny nie posiada instrumentów prawnych, które pozwoliłyby mu, w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność, zweryfikować twierdzenie organu o nieposiadaniu danej informacji publicznej. W pozostałym zakresie, a więc dotyczącym pytań 1 i 4 oraz od 9 do 13, informacje nie posiadają waloru informacji publicznej i już tylko z tego względu – niezależnie od treści odpowiedzi udzielonych na te pytania – organowi nie można skutecznie zarzucić bezczynności. Informacji publicznej nie stanowią bowiem dane dotyczące realizacji szczepień ochronnych wykraczające poza nadzór sprawowany przez organy inspekcji sanitarnej, którego zakres określa art. 17 u.z.z.ch.z. w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Pytania numer 1, 4 i 11 stanowią zagadnienia z zakresu wiedzy medycznej (specjalistycznej), metod postępowania leczniczego, farmakologii dotyczącej szczepień ochronnych, a zatem nie stanowią informacji publicznej. Z tego względu nie stanowi informacji publicznej wiedza objęta pytaniem numer 1 na temat utrzymywania się odporności po podaniu szczepionki (por. wyrok WSA w Łodzi z 20 lutego 2024 r., II SAB/Łd 129/23 i cytowane tam orzecznictwo). Tak samo rzecz się ma z pytaniem numer 4, które dotyczy ilość dokonanych przez lekarzy odroczeń szczepień oraz listy przeciwskazań do szczepień w Polsce oraz tego, kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia. Pytanie dotyczy wiedzy medycznej. Również odpowiedź na pytanie 11, w jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem, niewątpliwie stanowi element wiedzy medycznej (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 czerwca 2024 r., IV SAB/Po 69/24). Informacji publicznej nie dotyczą także skierowane do organu zapytania o opinię czy stanowisko co do konstytucyjności obowiązujących przepisów prawa, zwracanie się do organu o dokonywanie wykładni przepisów, w tym wnioski stanowiące w istocie prośbę o udzielenie porady prawnej (pytanie numer 9 oraz numer 10). Odpowiedź na te pytania sprowadza się do znajomości przepisów prawa, których treść nie stanowi informacji publicznej, a ponadto należy stwierdzić, że Inspektor nie ma kompetencji do badania konstytucyjności przepisów (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 9 kwietnia 2024 r., II SAB/Bd 16/24). Odnośnie do pytania numer 13 dotyczącego podstawy prawnej obowiązku poddania się szczepieniu, to Inspektor wskazał tę podstawę w sposób pełny i wyczerpujący. Niezależnie zatem od stwierdzenia, czy zagadnienie to dotyczy wiedzy prawniczej, czy należy do zakresu funkcjonowania organu, strona uzyskała wyczerpującą odpowiedź na zadane pytanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie wzbudza wątpliwości, że nie jest także informacją publiczną zagadnienie dotyczące działalności Światowej Organizacji Zdrowia (por. m. in. wyroki WSA w Lublinie: z 16 marca 2023 r., II SAB/Lu 9/23 i II SAB/Lu 10/23, z 24 stycznia 2023 r., II SAB/Lu 161/22). Działalność organizacji międzynarodowej nie dotyczy polskich władz i gospodarowania mieniem publicznym (pytanie numer 12). Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że organ, w odpowiedzi na wniosek skarżącej, który wpłynął do jego siedziby w dniu 12 listopada 2024 r., wystosował do niej w dniu 26 listopada 2024 r. pismo, w którym ustosunkował się do pytań objętych wnioskiem. Zachował zatem wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. czternastodniowy termin na udostępnienie informacji publicznej. Organ udzielił odpowiedzi na każde pytanie zawarte we wniosku skarżącej, na które obowiązany był odpowiedzieć, ponadto, pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował skarżącą o kwestiach prawnych, których wyjaśnienia zażądała. Wbrew zarzutom skargi organ nie naruszył wskazanych w niej przepisów prawa z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, że organ, który nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie ma obowiązku jej udostępnienia (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), nie ma również obowiązku wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie może udostępnić informacji, której sam nie posiada bez względu na to, czy zdaniem wnioskodawcy winien nią dysponować (wyrok WSA w Krakowie z 11 sierpnia 2020 r., II SAB/Kr 83/20). Biorąc pod uwagę powyższe, nie można, w ocenie Sądu, zarzucić organowi bezczynności. Z powyższych względów skarga została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.