II SAB/Lu 256/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego do załatwienia wniosku Z. S. z dnia 28 kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego na rzecz Z. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 czerwca 2014 r. (data nadania) Z. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...], polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej H. K. jako osoby pełniącej funkcję publiczną – Dyrektora Instytutu w Wydziale [...]. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wskazał, że pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. (przesłanym w dniu 7 maja 2014 r.) udzielono skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4, to jest wówczas gdy organy administracyjne mają obowiązek wydania decyzji, postanowień (na które służy zażalenie, kończących postępowanie administracyjne lub rozstrzygających sprawę co do jej istoty) bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 149 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z akt sądowych sprawy wynika, że pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Z. S. zwrócił się do Rektora Uniwersytetu [...] o udostępnienie informacji publicznej, poprzez wydanie i doręczenie: - kserokopii wystąpienia Uniwersytetu [...] do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o rozpatrzenie wniosku o nadanie H. K. tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk [...], - kserokopii uchwały Rady Wydziału w Uniwersytecie [...] w sprawie nadania H. K. tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk [...]. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że jego żądanie ma związek z tym, iż wspomnianej osobie nadano tytuł naukowy profesora pomimo niespełnienia wymogów określonych w art. 20 ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym, co do pełnienia funkcji promotora w przewodzie doktorskim (k. 7). Nie przesądzając o sposobie rozstrzygnięcia wskazanego wyżej wniosku skarżącego z dnia 28 kwietnia 2014 r. należy podkreślić, że Rektor Uniwersytetu [...], do którego skierowany został ten wniosek, zobowiązany był do jego rozpatrzenia w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej także "ustawą". Obowiązkiem organu było więc albo – zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy – bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2 oraz art. 15 ust. 2 ustawy) podjęcie czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu stronie skarżącej żądanych informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, albo wydanie w tym samym terminie, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, decyzji o odmowie ich udostępnienia, gdyby Rektor uznał, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 210-211 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że Rektor Uniwersytetu [...] w terminie 14 dni od dnia wpływu do organu wniosku skarżącego z dnia 28 kwietnia 2014 r. nie podjął czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu skarżącemu żądanych informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia tych informacji. Także po wniesieniu skargi Rektor Uniwersytetu [...] nie podjął żadnej z tych czynności, co oznacza, iż pozostaje on bezczynny w niniejszej sprawie. Powyższej oceny nie zmienia fakt, iż w piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. (przesłanym w dniu 7 maja 2014 r.) organ poinformował skarżącego, że "istnieją oficjalne źródła zawierające ogólnodostępne informacje dotyczące posiadanych przez H. K. stopni naukowych i tytułu naukowego tj. strona internetowa [...] oraz strona http://nauka-polska.pl a także informacje te są dostępne w zintegrowanym systemie informacji o szkolnictwie wyższym POL-on (adres strony: http://polon.nauka.gov.pl)" (k. 9, 12). W świetle art. 10 ust. 1 ustawy, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek. Z przepisu tego wynika, że udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium wyłącza zatem obowiązek jej udostępniania na wniosek zainteresowanego (por. wyroki NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., I OSK 462/11, Lex nr 990254 oraz z dnia 25 września 2008 r., I OSK 416/08, Lex nr 490132). W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że w przypadku gdy informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien odesłać wnioskodawcę do publikatora, wskazując precyzyjnie adres strony internetowej, pod którym żądana informacja znajduje się. Istotne jest przy tym, iż wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji publicznej strony Biuletynu Informacji Publicznej jako jej źródła, stanowi załatwienie wniosku jedynie wówczas, gdy informacje tam zawarte odnoszą się wprost do przedmiotu i zakresu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a więc zawierają wszystkie dane istotne z punku widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności (por. wyroki NSA: z dnia 25 września 2008 r., I OSK 416/08, z dnia 18 sierpnia 2010 r., I OSK 844/10, z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 770/12 oraz z dnia 17 lipca 2013 r., I OSK 562/13 – niepublikowane, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. Przede wszystkim w powołanym piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. nie wskazano w sposób precyzyjny adresów stron internetowych zawierających żądane przez skarżącego dokumenty. Rektor Uniwersytetu [...] wskazał w tym piśmie jedynie adresy stron głównych dwóch portali internetowych, niezawierające właściwego rozszerzenia pozwalającego na zidentyfikowanie dokładnego adresu strony, na którym miałyby być opublikowane żądane dokumenty urzędowe, a ponadto nie wskazał w ogóle adresu strony internetowej [...]. Niezależnie od tego zauważyć należy, iż Sądowi wiadome jest z urzędu, że powodem wystąpienia Z. S. do Rektora Uniwersytetu [...] z wnioskiem z dnia 1 lutego 2014 r. o zbliżonej treści (dotyczącym wydania kserokopii wniosku Uniwersytetu [...] o nadanie H. K. tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk rolniczych) był brak możliwości uzyskania tego dokumentu od Rektora [...]. W piśmie z dnia 10 stycznia 2014 r. Rektor tej Uczelni pouczył bowiem skarżącego, by ten zwrócił się do Rektora Uniwersytetu [...] (jako jednostki występującej o nadanie tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk rolniczych wskazanej wyżej osobie) w celu uzyskania żądanych przez niego dokumentów (k. 9 akt sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 121/14). Ponadto, w aktach sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 121/14 znajduje się załączony przez Z. S. wydruk ze strony internetowej portalu "Nauka Polska" (którego stronę główną wskazał Rektor Uniwersytetu [...] w piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r.): [...]. Z wydruku tego wynika, że wspomniana strona WWW zawiera szereg informacji dotyczących H. K., w tym datę uzyskania przez niego tytułu naukowego profesora, jednakże nie zawiera dokumentów żądanych przez skarżącego we wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. (k. 7, 8 akt sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 121/14). Nadto jakkolwiek wskazany przez Rektora portal "POL-on – Zintegrowany System Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym" wśród ogólnodostępnych informacji zawiera "Wykaz osób, którym nadano stopień i/lub tytuł naukowy", to w wykazie tym znajdują się najogólniejsze tylko informacje dotyczące danych osobowych, miejsca pracy oraz dziedziny naukowej (dyscypliny i specjalności) H. K., a brak jest w nim dokumentów urzędowych żądanych przez skarżącego ([...]). Ponownie należy więc podkreślić, iż w tych okolicznościach powołane pismo Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 29 kwietnia 2014 r. nie uchyliło stanu bezczynności tego organu w niniejszej sprawie. Uznając skargę za zasadną, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał Rektora Uniwersytetu [...] do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 28 kwietnia 2014 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, iż zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy ustawy. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.