II SAB/Lu 26/16
WyrokWSA w Lublinie2016-06-29
Skład orzekający: Witold Falczyński, Marta Laskowska-Pietrzak, Grażyna Pawlos-Janusz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, jako organizacja pożytku publicznego dysponująca majątkiem publicznym, jest zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej uchwały powołującej Rzecznika Praw Dziecka oraz podstaw prawnych jego działania, jeśli wniosek o te informacje służy celom dowodowym w postępowaniu cywilnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ nie odnoszą się bezpośrednio do wykonywania przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci zadań publicznych ani do gospodarowania mieniem publicznym. Ponadto, wniosek o te informacje służył wyłącznie celom dowodowym w indywidualnej sprawie cywilnej, co wykracza poza cel ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym, skarga na bezczynność została oddalona.Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (TPD) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej uchwały powołującej Rzecznika Praw Dziecka TPD oraz podstaw jego działania. Skarżący argumentował, że TPD, jako organizacja pożytku publicznego dysponująca środkami publicznymi, jest zobowiązane do udostępnienia tych informacji. TPD wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, że pełnomocnik skarżącego nie był umocowany do reprezentowania go w postępowaniu o dostęp do informacji publicznej, a żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, gdyż służą celom dowodowym w sprawie rozwodowej skarżącego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Towarzystwa [...] w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
W dniu [...] marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. S. na bezczynność Towarzystwa Przyjaciół Dzieci – L. Oddziału Regionalnego w L. (dalej także jako "TPD LOR") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w przedmiotowym wniosku jego pełnomocnik zwrócił się do zarządu stowarzyszenia Towarzystwo Przyjaciół Dzieci - L. Oddziału Regionalnego o udostępnienie kopii uchwały tego zarządu powołującej Rzecznika Praw Dziecka Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Wniosek ten został prawidłowo doręczony Towarzystwu w dniu [...] stycznia 2016 r. (co skarżący udokumentował załączonym do skargi potwierdzeniem odbioru), jednak do dnia złożenia skargi skarżącemu nie doręczono żadnej odpowiedzi na przedmiotowe żądanie.
Skarżący podkreślił, że z opublikowanej przez TPD LOR informacji dodatkowej do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2014 wynika, że "znaczącą część przychodów stowarzyszenia stanowią dotacje i subwencje, udzielane między innymi przez Kuratorium Oświaty, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Regionalny Ośrodek P. Społecznej, Urzędy Miejskie, Starostwo Powiatowe oraz Fundusze Ochrony Środowiska, a więc pochodzące ze środków publicznych". Stowarzyszenie dysponuje zatem majątkiem publicznym, a tym samym – jak stwierdził skarżący – stanowi podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z kolei informacja o treści uchwały zarządu stowarzyszenia TPD - L. Oddziału Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2005 r., będącej podstawą prawną powołania Rzecznika Praw Dziecka TPD, podejmującego (zgodnie z opisem dostępnym na stronie internetowej stowarzyszenia) szereg działań o charakterze publicznym, niewątpliwie jest informacją o sprawach publicznych i jako taka powinna podlegać udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w wyżej oznaczonej ustawie.
W ocenie skarżącego zarząd stowarzyszenia TPD LOR pozostaje zatem w bezczynności w załatwieniu jego wniosku, co stanowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł wobec tego o zobowiązanie ww. podmiotu do udzielenia mu żądanej informacji publicznej w terminie zakreślonym przez Sąd.
W odpowiedzi na skargę Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny wniosło o jej odrzucenie w całości.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wyjaśniono, że wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. (oznaczony jako "Wezwanie"), do którego odnosi się zarzut bezczynności, wpłynął do siedziby TPD LOR w dniu [...] stycznia 2016 r., przy czym został złożony przez adwokata M. B. występującego jako "pełnomocnik Pana A. S.. Przedmiotowe pismo zawierało żądanie udostępnienia informacji publicznej w zakresie:
- prawnych podstaw działania Rzecznika Praw Dziecka funkcjonującego w ramach stowarzyszenia Towarzystwa Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny;
- kopii uchwały Zarządu TPD LOR z dnia [...] kwietnia 2005 r. powołującej Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR, o której mowa w informacji nt. Działalności Rzecznika na stronie internetowej stowarzyszenia oraz innych dokumentów mogących mieć wpływ na ocenę prawidłowości działań podejmowanych przez Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR;
- podstaw prawnych sporządzenia i złożenia w Sądzie Okręgowym w L. pisma z dnia [...] października 2015 r.
W piśmie tym adwokat M. B. wyjaśnił, że przyczyną żądania udostępnienia wskazanych wyżej informacji jest treść pisma I. K.-D. (prezesa zarządu TPD LOR) z dnia [...] października 2015 r. i przyłączenie się do wniosku przeciwniczki procesowej o ograniczenie władzy rodzicielskiej w sprawie rozwodowej skarżącego, toczącej się przed Sądem Okręgowym w L.. Do przedmiotowego pisma załączono pełnomocnictwo udzielone adw. M. B. przez skarżącego, z którego wynikało, że mocodawca upoważnia adw. M. B. do reprezentowania w czynnościach przedsądowych, jak i postępowaniu sądowym we wszystkich instancjach, w sprawie karnej przeciwko I. K.-D. związanej z pismem z dnia [...] października 2015 r. i wynikającym z jego treści zniesławieniem mocodawcy.
W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek wiceprezes zarządu TPD LOR w dniu [...] lutego 2016 r. przesłała na adres kancelarii adwokackiej adw. M. B. pismo, z którego wynikało, że TPD LOR informował już A. S. o podstawach prawnych działalności TPD LOR i działalności Rzecznika Praw Dziecka. Wiceprezes Zarządu poinformowała ponadto, że działalność Stowarzyszenia jest oparta na zapisach Statutu i zapisach w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz, że oba te dokumenty są ogólnie dostępne (na stronie internetowej TPD oraz w KRS). Wraz z powyższym pismem wnioskodawcy zostały przesłane ww. dokumenty.
Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi TPD L. Oddział Regionalny podniósł, iż adwokata M. B., określającego się jako pełnomocnik skarżącego, nie można uznać za pełnomocnika A. S. w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej. Z treści załączonego do wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. pełnomocnictwa nie wynika bowiem, by skarżący umocował adw. M. B. do występowania w jego imieniu również w postępowaniach toczących się w trybie dostępu do informacji publicznej. W tej sytuacji – zdaniem Towarzystwa, to adw. M. B., uznać należy za wnioskodawcę w przedmiotowej sprawie. Skarżący zaś - jako osoba nie będąca wnioskodawcą, tj. podmiotem realizującym swe prawo dostępu do informacji publicznej - nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
Z ostrożności procesowej autor odpowiedzi na skargę podniósł również, iż jakkolwiek TPD LOR przekazał adw. M. B. informację o podstawach prawnych działania Stowarzyszenia i działającego w jego ramach Rzecznika Praw Dziecka, informacjom tym nie można przypisać waloru informacji publicznej. Wnioskodawca we wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. wyraźnie bowiem wskazał, że asumptem do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem było postępowanie w sprawie rozwodowej skarżącego toczące się przed Sądem Okręgowym w L. (sygn. akt II C [...]) oraz pismo I. K.-D. z dnia [...] października 2015 r., w którym jako Rzecznik Praw Dziecka wystąpiła ona o ograniczenie skarżącemu praw rodzicielskich oraz kontaktów z małoletnim dzieckiem. Rzeczywistym celem wnioskodawcy w uzyskaniu żądanych informacji była zatem ochrona jego praw w ww. postępowaniach. Złożony wniosek służy więc realizacji celu osobistego, a zamiarem wnioskodawcy jest pozyskanie informacji, które mają służyć celom dowodowym na potrzeby postępowania prowadzonego w innej sprawie. Takie żądanie – zdaniem Towarzystwa – jest niezgodne z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej, którym miało być informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym, w celu poprawy tego funkcjonowania.
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący A. S. (działając osobiście) podtrzymał w całości swoją skargę, wnosząc ponadto o wymierzenie TPD LOR grzywny oraz orzeczenie, że bezczynność Towarzystwa (lub przewlekłe prowadzenie postępowania) miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podkreślił także, że adwokat M. B., składając do TPD LOR wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, posiadał jego pełnomocnictwo do występowania w tej sprawie.
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o zobowiązanie TPD LOR do dostarczenia Sądowi kopii sprawozdania finansowego za 2015 r., w tym Informacji dodatkowej do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2015.
Uwzględniając powyższy wniosek Sąd w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. (doręczonym w dniu [...] czerwca 2016 r. – k. 55) wezwał TPD LOR do złożenia ww. dokumentów.
Żądane sprawozdanie finansowe za 2015 r. (wraz z Informacją dodatkową do bilansu i rachunku zysków i strat w roku 2014 i 2015) Towarzystwo złożyło do Sądu w dniu [...] czerwca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zarzucanej w niej Towarzystwu Przyjaciół Dzieci – L. Oddziałowi Regionalnemu w L. bezczynności jest rozpatrzenie wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r., złożonego w imieniu skarżącego przez jego pełnomocnika adwokata M. B., o udostępnienie określonych informacji w trybie ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.").
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi stwierdzić należy że jest ona dopuszczalna. W szczególności Towarzystwo Przyjaciół Dzieci – L. Oddział Regionalny niezasadnie upatruje podstawy do odrzucenia skargi w braku legitymacji do jej złożenia przez A. S.. Z treści pisma z dnia [...] stycznia 2016 r. zawierającego przedmiotowe żądanie udostępnienia informacji publicznej (k. 5 akt sądowych), jednoznacznie bowiem wynika, że wniosek ten został złożony przez adwokata M. B. występującego w roli pełnomocnika A. S., a tym samym w jego imieniu. Okoliczność, iż wnioskodawcą był w niniejszej sprawie A. S., została zresztą potwierdzona w treści skargi, jak też w treści pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. W tej sytuacji fakt, iż do przedmiotowego wniosku nie załączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego adwokatowi M. B., obejmującego umocowanie do reprezentowania A. S. również w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej (załączone pełnomocnictwo obejmowało umocowanie do działania wyłącznie w sprawie karnej - k. 11) – wbrew przekonaniu TPD – nie daje podstaw by przyjąć, że rzeczywistym wnioskodawcą był adwokat M. B., który składając wniosek z dnia [...] stycznia 2016 r. działał we własnym imieniu (co w konsekwencji miałoby prowadzić do uznania, że A. S. nie posiada legitymacji do złożenia skargi na bezczynność w sprawie tego wniosku). Należy bowiem mieć na względzie, iż skarżący mógł upoważnić inną osobę do wystąpienia w jego imieniu o udostępnienie informacji publicznej, jednak nawet w takiej sytuacji złożony w jego imieniu wniosek nie musiał zawierać pełnomocnictwa. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej został bowiem przez ustawodawcę w dalekim stopniu odformalizowany, przy czym w świetle art. 2 u.d.i.p., osoba żądająca udostępnienia takiej informacji nie musi być nawet w pełni zidentyfikowana. W konsekwencji przyjmuje się, że braku pełnomocnictwa do działania w imieniu wnioskodawcy nie można uznać za brak formalny takiego wniosku (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt II SAB/Lu 10/12, LEX nr 1164471 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 259/10, LEX nr 756216). Tym samym brak stosownego pełnomocnictwa przy wniosku – w sytuacji, gdy wnioskodawca jest jednoznacznie oznaczony – nie może stanowić podstawy do kwestionowania jego późniejszej legitymacji do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Uznając skargę za dopuszczalną wypada także podnieść, że w przypadku skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, dla jej dopuszczalności nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, Lex nr 236545). Skarga A. S. jest zatem dopuszczalna pomimo, że została złożona z pominięciem tych środków.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi wskazać należy, że w świetle poglądów orzecznictwa i doktryny przyjmuje się, iż stan bezczynności zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie właściwy organ (lub - jak na gruncie przepisów u.d.i.p. - inny podmiot wykonujący zadania publiczne) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99 oraz z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1904/09 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz: Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).
W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym (m.in.) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi natomiast, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, którą ustawodawca w art. 1 ust. 1 u.d.i.p zdefiniował jako każdą informację o sprawach publicznych.
W niniejszej sprawie bezsporna jest okoliczność, iż Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny w L. jest organizacją pożytku publicznego, co zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 239 ze zm.) wiąże się z obowiązkiem składania m.in. rocznego sprawozdania finansowego (art. 23 ust. 2). Art. 3 ust. 1 powołanej ustawy stanowi natomiast, że działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, do których należy m.in. działalność na rzecz dzieci i młodzieży, a także działalność na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka (art. 4 ust. 1 pkt 15 i 31).
Towarzystwo Przyjaciół Dzieci L. Oddział Regionalny w L. jako organizacja pożytku publicznego prowadzi zatem działalność w zakresie realizacji zadań publicznych. Jednocześnie stowarzyszenie to dysponuje majątkiem publicznym, albowiem znaczną część jego przychodów stanowią dotacje i subwencje ze środków publicznych, co potwierdzają załączone do akt sprawy Informacje dodatkowe do bilansu i rachunku zysków i strat (będące załącznikami do sprawozdań finansowych Towarzystwa) za lata 2013 i 2014 (k. 7-8) oraz za lata 2014 i 2015 (k. 61-63). Z powyższych względów TPD uznać należy za podmiot obowiązany do udostępniania informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.
Podkreślić należy, że TPD - jako organizacja pozarządowa, która wykonuje zadania publiczne, a także dysponuje majątkiem publicznym - zgodnie z art. 4a ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, udostępnia informację publiczną na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje jednakowoż na zasadach, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (art. 4b pkt 3). Przepisy u.d.i.p. stosuje się ponadto do udostępniania informacji publicznej w zakresie nieuregulowanym w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 4c).
W kontekście oceny żądanych w niniejszej sprawie informacji stwierdzić należy, iż w stosunku do stowarzyszenia, będącego podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.u.i.p. – nawet będącego organizacją pożytku publicznego, jak w przypadku Towarzystwa Przyjaciół Dzieci L. Oddziału Regionalnego w L. – odnieść można odpowiednio myśl zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2015 r. (sygn. akt I OSK 1514/14), iż nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji TPD LOR, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez to stowarzyszenie w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (por. cytowany wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1514/14, dostępny w CBOSA). Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Znajduje to potwierdzenie w samym art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazującym, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Zatem to już ustrojodawca przewidział przedstawione ograniczenie zakresowe dostępu do informacji o działalności osób i jednostek innych niż organy władzy państwowej czy osoby pełniące funkcje publiczne oraz samorządy gospodarcze i zawodowe. Przyjęcie, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem publicznym, byłoby więc nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny (por. wyrok NSA z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1928/14, dostępny w CBOSA).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że informacje objęte wnioskiem skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r. nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez TPD LOR – jako organizacji pożytku publicznego – zadań publicznych związanych z ochroną praw dziecka, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Ocena ta dotyczy zarówno kopii uchwały zarządu TPD LOR powołującej Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR (do której to informacji w szczególności odnosi się złożona skarga na bezczynność Towarzystwa), jako i informacji na temat podstaw prawnych określonych działań podejmowanych przez tego Rzecznika. Z tego względu, w świetle cytowanych wyżej przepisów, TPD LOR nie było zobowiązane do udostępniania tych informacji wnioskodawcy w trybie u.d.i.p.
O braku możliwości przypisania przedmiotowym informacjom waloru informacji publicznej decydują również inne czynniki.
W literaturze podkreśla się, że wprawdzie od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej – stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p. – nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, jednakże konkretne żądanie udzielenia informacji musi podlegać wstępnej ocenie pod kątem tego, czy mamy do czynienia z informacją o sprawach publicznych ważnych i interesujących dla ogółu. Wymaga to od podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji obiektywizacji treści wniosku, natomiast podmiot wnioskujący o udzielenie informacji powinien wykazać obiektywny, a nie subiektywny interes w jej uzyskaniu (tak I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2012, str. 43).
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się ponadto, że dostęp do informacji publicznej nie może być utożsamiany ze środkiem kwestionowania działań organów władzy publicznej (czy też podmiotów wykonujących zadania publiczne - por. wyrok NSA z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 180/02, publ. CBOSA; wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1595/06, Lex nr 302463). Informacja publiczna nie jest środkiem do kwestionowania postępowania w innej sprawie indywidualnej oraz nie jest dopuszczalne w tym trybie pozyskiwanie informacji w zakresie prawnych argumentów uzasadniających działanie organu (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Gl 120/13, LEX nr 1532172).
W niniejszej sprawie już choćby z treści wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. wynika że został on złożony celem zakwestionowania słuszności działania Rzecznika Praw Dziecka TPD LOR polegającego na przyłączeniu się do wniosku przeciwniczki procesowej o ograniczenia władzy rodzicielskiej skarżącego, w sprawie rozwodowej toczącej się przez Sądem Okręgowym w L.. Świadczy to jednoznacznie o wyłącznie subiektywnym interesie skarżącego w uzyskaniu żądanych informacji, co dodatkowo uzasadnia uznanie, że przepisy u.d.i.p. nie mogły mieć w niniejszej sprawie zastosowania.
Konsekwencją tego, że żądane przez stronę skarżącą informacje nie mają charakteru informacji publicznej jest brak możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność (por. wyroki NSA: z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt. I OSK 50/06, Lex nr 291197; z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 385/10, Lex nr 647919). Bez wpływu na tę ocenę pozostaje okoliczność, iż TPD LOR - pomimo, że powinno było to uczynić - nie powiadomiło pisemnie wnioskodawcy, że przepisy u.d.i.p. - z uwagi na charakter żądanych informacji - w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania. W ocenie Sądu uwzględnienie skargi z powodu niepodjęcia tej czynności byłoby całkowicie bezcelowe, skoro żądane informacje i tak nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., jak również niedopuszczalne byłoby wydanie przez TPD LOR na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. rozstrzygnięcia o odmowie ich udostępnienia, która to forma zastrzeżona jest jedynie dla informacji mających charakter informacji publicznej.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekając w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło