II SAB/Lu 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku z dnia 26 października 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na działkach położonych w L. przy ul. W. i K. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 23 marca 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga sporządzona przez pełnomocnika . Sp. z o.o. 03 , zatytułowana: "Skarga na naruszenie prawa". W skardze niniejszej zarzucono Prezydentowi Miasta naruszenie prawa poprzez pozostawienie bez rozpoznania wniosku spółki z dnia 26 października 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K . W związku z tym, iż skarga zawierała żądanie zobowiązania Prezydenta Miasta do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek z dnia [...] października 2011 r. o udzielenie pozwolenia na budowę, należy uznać, iż jest to skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. Następnie, zarządzeniem z dnia 23 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy skarżąca spółka składała w tej sprawie zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta do organu wyższego stopnia, a jeżeli tak, to również do złożenia w powyższym terminie kopii tego zażalenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 kwietnia 2012 r. (k.19). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż spółka nie składała w niniejszej sprawie zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Prezydenta Miasta , gdyż organ poinformował skarżącą, iż złożony przez nią wniosek pozostawił bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy, który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Pismem z dnia 28 listopada 2011 r. Prezydent Miasta pozostawił bez rozpoznania wniosek Sp. z o.o. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B6 na wymienionych we wniosku działkach położonych w L. przy ul. W. i K . Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, wnoszący podanie, które pozostawiono bez rozpoznania, ma możliwość skorzystania ze środków przewidzianych przez prawo dla przeciwdziałania nieterminowemu załatwieniu sprawy. W konsekwencji, w przypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca ona organowi naruszenie prawa polegające na zaniechaniu wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania - skarga na bezczynność organu (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 11, Warszawa 2011, s. 311, uchwała SN z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNP 2000, Nr 19, poz. 702, postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008 r., I GSK 485/07, LEX nr 469747, wyrok NSA z 12 maja 2006 r., I OSK 869/05, LEX nr 236563, wyrok NSA z 16 stycznia 2003 r., II SAB 333/02, niepubl., wyrok NSA z 12 grudnia 2001 r., II SAB 270/01, niepubl., wyrok NSA z 17 stycznia 2001 r., II SAB 240/00, niepubl., wyrok NSA z z 10 grudnia 2003 r., II SAB 4/03, niepubl.). Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 (...) stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organem wyższego stopnia wobec prezydenta miasta w sprawach z zakresu administracji architektoniczno – budowlanej, jest wojewoda (art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Skoro, jak wskazał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., przed wniesieniem skargi w rozpoznawanej sprawie, skarżąca spółka nie złożyła zażalenia do Wojewody na bezczynność Prezydenta Miasta polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2011 r. o udzielenie pozwolenia na budowę, należy przyjąć, iż nie wyczerpała przysługującego jej w tej sprawie środka zaskarżenia. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.