II SAB/Lu 415/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. w sprawie ze skargi R. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nierozpoznania pisma z dnia 9 maja 2014 r. w sprawie świadczeń pomocy społecznej – w zakresie wniosku o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 415/14 p o s t a n a w i a odmówić wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 415/14. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 415/14 odrzucono skargę R. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nierozpoznania pisma z dnia 9 maja 2014 r. dotyczącego świadczeń pomocy społecznej. Skarżąca nie wykazała bowiem, aby przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujące jej w toku postępowania administracyjnego środki zaskarżenia. W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. skarżąca wniosła o wyczerpujące wyjaśnienie i poinformowanie jej o jakim potwierdzeniu odbioru jest mowa w postanowieniu sądu z dnia 7 stycznia 2015 r., którego dotyczy użyty w sformułowaniu uzasadnienia w/w postanowienia zwrot "potwierdzenie odbioru k.14". Stwierdziła też, że nie posiada wezwania z dnia 28 listopada 2014 r., o którym mowa w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że potrzeba wykładni, o której mowa w art. 158 p.p.s.a., a która dotyczyć może zarówno sentencji orzeczenia, jak i jego uzasadnienia, zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia sformułowana jest w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienia NSA: z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98 oraz z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 299/07 – CBOSA). Wniosek o wykładnię nie może natomiast zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego ani do jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04; z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 33/08; z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1517/02 – CBOSA, a także postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998 r., sygn. akt III AO 25/97, publ. OSNP 1999/4/151 - Lex nr 35059). Nie może on też zmierzać do uzupełnienia treści uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 698/12 - CBOSA). W ocenie Sądu wniosek z dnia 10 lutego 2015 r. w części, w której skarżąca twierdzi, że nie posiada wezwania z dnia 28 listopada 2014 r. stanowi polemikę z ustaleniami, które legły u podstaw rozstrzygnięcia postanowienia z dnia 7 stycznia 2015 r. zaś w części, w której żąda wyjaśnienia na jakie potwierdzenie odbioru wskazywał Sąd w postanowieniu, dąży do uzupełnienia uzasadnienia. Objęte wnioskiem postanowienie ograniczało się w sentencji do stwierdzenia, że odrzuca się nim skargę. Sentencja jego sformułowana została zatem w sposób jednoznaczny i nie może budzić żadnych wątpliwości, a przez to nie wymaga dokonywania wykładni. Również z uzasadnienia postanowienia z dnia 7 stycznia 2015 r. jednoznacznie wynika o potwierdzeniu odbioru jakiego dokumentu jest w nim mowa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak na wstępie.