II SAB/Lu 429/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 1 września 2014 r. (data nadania) K. N. złożył drogą elektroniczną, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym złożonym na portalu ePUAP. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 listopada 2014 r. (k. 23). Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący dotychczas nie usunął braków formalnych skargi we wskazanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Powyższy wymóg odnosi się również do skargi (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie – wobec wniesienia przez K. N. skargi opatrzonej jedynie podpisem elektronicznym – wymaga wyjaśnienia, że z dniem 17 czerwca 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 40, poz. 230), która usunęła sądy administracyjne z katalogu podmiotów wyłączonych spod mocy ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Pomimo jednak wskazanej zmiany stanu prawnego, nie powstały dotychczas regulacje, które umożliwiłyby skuteczne wdrożenie i wykorzystanie elektronicznych środków technicznych w działalności sądów administracyjnych. Obowiązujące przepisy w dalszym ciągu nie pozwalają zatem na wykorzystanie komunikacji elektronicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W szczególności nie jest możliwe wnoszenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, opatrzonych podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP czy też podpisem elektronicznym. W ustawie p.p.s.a. brak jest bowiem aktualnie przepisów przewidujących dopuszczalność tego rodzaju podpisów i z tego powodu środki te nie mogą mieć zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jako zastępujące własnoręczny podpis. Mając powyższe na względzie należy wskazać, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd w tym zakresie podziela pogląd wyrażony w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, m. in.: z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 1-2/11 oraz z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 85/12 i I OZ 90/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie skarżący - pouczony prawidłowo o skutkach niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi – w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 14 listopada 2014 r., nie podpisał własnoręcznie skargi. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.