II SAB/Lu 53/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2009 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292, 80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. T. W. złożyła w dniu 27 maja 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., zarzucając, że organ ten po uchyleniu przez Sąd w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Lu 779/08 - decyzji Nr SKO.0073/2147/OS/08 nie rozpoznał ponownie jej odwołania z dnia 24 sierpnia 2008r. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. dnia 20 sierpnia 2008r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że sprawa dotyczy wniosku T. W. skierowanego do organu I Instancji w dniu 21 lipca 2008r., zmienionego pismem z dnia 16 października 2008r. o przyznanie "świadczenia wg ustawy z 29.12.05", tj. o zasiłek celowy na dożywianie. Wniosek był przedmiotem rozpoznania przez organ I instancji, który decyzją z dnia 20 sierpnia 2008r. przyznał T. W. zasiłek w kwocie 200zł miesięcznie w okresie od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r. W dniu 24 sierpnia 2008r. T. W. wniosła odwołanie od tej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania, SKO decyzją z dnia 2 października 2008r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania. T. W. zaskarżyła powyższe kasatoryjne rozstrzygnięcie Kolegium do WSA w L., który uwzględnił skargę i wyrokiem z dnia 24 lutego 2009r. (sygn.. akt II SA/Lu 779/08) uchylił decyzję SKO, co spowodowało, że organ stał się zobowiązany do ponownego rozpatrzenia odwołania T. W. W międzyczasie w dniu 14 listopada 2008r. organ I instancji, zobligowany decyzją SKO z dnia 2 października 2008r., rozpoznał na nowo sprawę i przyznał T. W. taką samą, jak poprzednio, pomoc tj. zasiłek celowy w kwocie 200 zł miesięcznie w okresie od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r. z przeznaczeniem na zakup żywności. Decyzję tę utrzymało w mocy SKO (decyzja z dnia 31 grudnia 2008r.), a Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009r., w sprawie sygn. akt II SA/Lu 122/09, oddalił skargę. Z kolei w dniu 18 maja 2009r. do SKO w L. wpłynęły akta sprawy II SA/Lu 779/08, w której Sąd w dniu 24 lutego 2009r. uchylił decyzję Kolegium z dnia 2 października 2008r. i zobowiązał ten organ do ponownego rozpatrzenia odwołania z dnia 24 sierpnia 2008r. W dniu 16 czerwca 2009r. Kolegium postanowiło (SKO.41/1554/OS/2009), że ze względu na skomplikowany charakter sprawy i ścisły związek ze sprawą II SA/Lu 122/09, odwołanie zostanie załatwione w terminie 1 miesiąca licząc od daty wpływu do Kolegium akt tamtej sprawy. Następnie postanowieniem z dnia 15 października 2009r. (SKO.41/1554/OS/2009)Kolegium ustaliło ostateczny termin załatwienia odwołania tj. 16 listopada 2009r. wyjaśniając, że akta sprawy II SA/Lu 122/09 wpłynęły do SKO w dniu 17 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje z bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa bądź niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87) W świetle art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa – sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa. Skarga T. W. złożona w dniu 27 maja 2009r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegająca na nierozpoznaniu ponownie jej odwołania z dnia 24 sierpnia 2008r. od decyzji z dnia 20 sierpnia 2008r. dotyczącej zasiłku celowego na zakup żywności za okres od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r. nie jest zasadna. Obowiązek ponownego rozpoznania odwołania skarżącej powstał dla organu w wyniku uchylenia przez WSA w L. w sprawie II SA/Lu 779/08 wyrokiem z dnia 24 lutego 2008r. decyzji SKO w L. z dnia 2 października 2008r., Nr SKO 0073/2147/OS/2008. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. otrzymało odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 18 maja 2009r., co wynika z dowodu doręczenia na k.9 akt administracyjnych. T. W. wezwała organ w trybie art. 52 § 4 kpa do usunięcia naruszenia prawa w dniu 25 maja 2009r., natomiast skargę na bezczynność złożyła w dniu 27 maja 2009r. Jest oczywiste w tej sytuacji, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w dacie złożenia przez T. W. skargi nie pozostawało w bezczynności, bowiem w dniu 27 maja 2009r. nie upłynął termin, o jakim mowa w art. 35 kpa do załatwienia sprawy. Z tego względu skarga T. W. na bezczynność organu jako bezzasadna podlega oddaleniu. Ponadto oceniając zasadność skargi przy uwzględnieniu, że Sąd nie jest związany jej granicami, stwierdzić należy, że odwołanie złożone przez skarżącą w dniu 24 sierpnia 2008r. od decyzji wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Niemcach z dnia 20 sierpnia 2008r. zostało faktycznie rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w dniu 2 października 2008r., kiedy to w/w organ uchylił decyzję organu I instancji z dnia 20 sierpnia 2008r. Następnie w dniu 31 grudnia 2008r. SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 14 listopada 2008r. przyznającą skarżącej zasiłek celowy na zakup żywności za okres od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r., a skarga na decyzję SKO została prawomocnie oddalona wyrokiem WSA w L. z dnia 5 czerwca 2009r. w sprawie II SA/Lu 122/09. Prowadzone przed SKO postępowanie w sprawie SKO 41/1554/OS/2009 dotyczy tych samych świadczeń, które już zostały przyznane skarżącej prawomocnie na okres od 1 lipca 2008r. do 31 grudnia 2008r. i wymaga zakończenia przez wydanie stosownego orzeczenia, na co wskazuje organ w postanowieniach z dnia 16 czerwca 2009r. i 15 października 2009r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu na podstawie art.151 ppsa. O wynagrodzeniu ustanowionego z urzędu adwokata orzeczono na podstawie art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.)