II SAB/Lu 54/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. N. na bezczynność P. SA w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 18 listopada 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga J. N. na bezczynność A S.A. w L. (dalej także: "Spółka") polegającą na nieudostępnieniu skarżącej informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 16 maja 2012 r. Skarżąca wskazała, że pismem z dnia 16 maja 2012 r. wystąpiła do Spółki o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na działkach nr nr ewid. [...] w K. Pomimo prowadzonej ze Spółką korespondencji aż do dnia sporządzenia skargi skarżąca nie otrzymała wnioskowanych przez nią dokumentów w żądanej formie ani rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji publicznej czy też o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o oddalenie skargi. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II SAB/Lu 695/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał Spółkę do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 16 maja 2012 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Spółkę miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył Prezesowi Zarządu Spółki grzywnę w wysokości 2000 zł oraz zasądził od Spółki na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższy wyrok w całości wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 914/14, a sprawę przekazał Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego wyroku NSA wyraził stanowisko, że jednostką zobowiązaną do udzielenia informacji publicznej może być zarówno spółka, jak i jej oddział. Z tej przyczyny NSA uznał za co najmniej przedwczesne stanowisko WSA w Lublinie co do tego, że skarga J. N. złożona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie. NSA podkreślił, że prawidłowe rozstrzygnięcie tej sprawy uzależnione jest od uprzedniego rozważenia z urzędu przez Sąd pierwszej instancji, jakiemu organowi w tej sprawie można przypisać zwłokę i czy istniały przesłanki do zobowiązania Spółki do rozpatrzenia wniosku z dnia 16 maja 2012 r., który skierowany był do Oddziału Spółki w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wynika, że wojewódzki sąd administracyjny, któremu przekazana została sprawa po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest związany wykładnią dokonaną w sprawie przez Sąd drugiej instancji. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekając w niniejszej sprawie jest niewątpliwie związany kategorycznym stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 914/14 i nie może wyrazić poglądu odmiennego od zapatrywania utrwalonego w pisemnym uzasadnieniu wyroku NSA. W tym zakresie wiążące jest bowiem stanowisko Sądu kasacyjnego. Ponownie należy podkreślić, że w powołanym wyżej wyroku NSA zawarł obszerny wywód dotyczący podmiotów, do których skierowana może być skarga na bezczynność i w konkluzji tychże wywodów stwierdził, iż w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") podmiotem zobowiązanym do udostępnienia – na wniosek zainteresowanego – informacji publicznej jest "każda jednostka organizacyjna wykonująca zadania publiczne, nawet gdy stanowi część spółki powołaną w celu świadczenia usług na określonym terenie. Oddział spółki akcyjnej jest wprawdzie jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, ale przepisy prawa pozwalają na nią nałożyć obowiązki lub przyznać uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa. Stąd też należy uznać, iż jednostką zobowiązaną do udzielenia informacji publicznej – w zależności od tego od kogo konkretnie strona domaga się udostępnienia informacji – może być zarówno spółka jak i jej oddział. Ten ostatni przypadek będzie miał miejsce, gdy do oddziału spółki zostanie skierowany wniosek o udostępnienie informacji. Jeżeli działania lub bezczynność oddziału spółki w tym zakresie staną się następnie przedmiotem skargi złożonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, to w tak zainicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym oddziałowi spółki akcyjnej przysługuje przymiot strony przeciwnej". Uzasadniając to stanowisko NSA odwołał się wyrażonego w orzecznictwie sądowym poglądu, zgodnie z którym "oddział spółki akcyjnej może być odrębnym podmiotem i to podmiotem wyposażonym w samodzielną zdolność sądową w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Może być on traktowany jako organ – w rozumieniu art. 32 P.p.s.a. – a zatem w znaczeniu funkcjonalnym, wynikającym z charakteru wykonywanych zadań należących do zakresu zadań publicznych, co w rezultacie uzasadnia przyznanie mu przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym". Odnosząc te ogólne rozważania do okoliczności faktycznych sprawy niniejszej NSA uznał bezspornym to, że "J. N. domagała się udostępnienia informacji publicznej od Oddziału Spółki w S., natomiast skargę w trybie art. 149 § 1 P.p.s.a. złożyła na bezczynność A S.A. w L.". W związku z tym NSA podkreślił, że "WSA w Lublinie, nie będąc związany granicami i wnioskami rozpatrywanej skargi, zobowiązany zatem był rozważyć z urzędu, jakiemu organowi w tej sprawie można było przypisać zwłokę i czy istniały przesłanki do zobowiązania A S.A. w L. do rozpatrzenia wniosku z dnia 16 maja 2012 r. w którym skarżąca jednoznacznie żądała informacji od Oddziału Spółki w S. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby przed podjęciem orzeczenia Sąd w ogóle rozważał powyższe kwestie". Wykonując powyższe wiążące wskazania WSA w Lublinie zarządzeniem z dnia 25 marca 2015 r. wezwał fachowego pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienia, czy w świetle wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 914/14, skarga J. N. wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności A S.A. z siedzibą w L. czy też bezczynności A S.A. Oddział S. Pełnomocnik skarżącej – radca prawny Ł. B. w piśmie z dnia 13 kwietnia 2015 r. wyjaśnił, że skarga ta dotyczy bezczynności A S.A. z siedzibą w L., a nie dotyczy bezczynności Oddziału tej Spółki w S. (karta 115 akt sądowych). Z powyższego wynika, że skarga złożona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu jako niezasadna. Naczelny Sąd Administracyjny wiążąco przesądził w opisanym wyżej, co potwierdza dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy, że skarżąca zwracała się o udostępnienie informacji publicznej od Oddziału Spółki w S. Z akt tych wynika bowiem, że pismem z dnia 16 maja 2012 r. skarżąca wezwała A S.A. Oddział S. do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez Spółkę z nieruchomości położonej w K. (działki nr ew. [...]) oraz do ustanowienia na tych działkach służebności przesyłu za wynagrodzeniem. Ponadto, powołując się na przepisy art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., skarżąca zażądała udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy urządzeń elektroenergetycznych położonych na jej działkach. Odpowiedzi na ten wniosek udzielił skarżącej w piśmie z dnia 23 lipca 2014 r. A S.A. Oddział S. (karta 6, 7 akt sądowych). W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że nie można w niniejszej sprawie zarzucić skutecznie bezczynności Spółce A z siedzibą w L., skoro to do Oddziału tej Spółki w S., a nie do Spółki, skarżąca skierowała swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił bowiem w wyroku wydanym w sprawie I OSK 914/14, że na gruncie spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej jednostką zobowiązaną do udzielenia informacji publicznej – w zależności od tego od kogo konkretnie strona domaga się udostępnienia informacji – może być zarówno spółka, jak i jej oddział. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.