II SAB/Lu 668/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 9 września 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej oddalono skargę T. W. w dniu 10 października 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 9 września 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej (k. 3 akt sąd.). W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Organ wskazał, iż wskazany wyżej wniosek skarżącej został rozpoznany decyzją z dnia 30 września 2013 r., nr [...], odmawiającą stronie przyznania wnioskowanych świadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca wnioskiem z dnia 9 września 2013 r. zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej na: "dożywianie z dotacji Rządu RP" (pkt I wniosku) oraz "opał do kotła c.o." (pkt II wniosku; k. 5 akt adm.). Uzupełniając powyższy wniosek pismem z dnia 9 września 2013 r., które wpłynęło do organu w dniu 10 września 2013 r., skarżąca zażądała wyłączenia od udziału w postępowaniu w tejże sprawie pracownic socjalnych H. L. oraz E. W. (k. 6 akt adm.). Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] odmówił wyłączenia tych pracownic (k. 8 akt adm.). W tym samym dniu organ skierował do strony pismo informujące o tym, że w dniu 26 września 2013 r. (w godzinach od 9:00 do 10:00) do skarżącej zgłoszą się pracownicy socjalni w celu przeprowadzenia aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego. Pismo to strona odebrała osobiście w dniu 20 września 2013 r. (k. 9 akt adm.). W dniu 26 września 2013 r. pracownicy socjalni, w asyście funkcjonariuszy Policji, podjęli próbę przeprowadzenia aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego, która zakończyła się niepowodzeniem z powodu nieobecności skarżącej w domu (k. 10 akt adm.). Decyzją z dnia 30 września 2013 r., nr [...], organ administracji, po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 9 września 2013 r., odmówił przyznania świadczenia na zakup żywności w ramach programu rządowego oraz odmówił przyznania świadczenia na zakup opału (pkt 3 i 4 sentencji decyzji). Wskazana decyzja została doręczona skarżącej w dniu 4 października 2013 r. (k. 12 akt adm.). W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić bezczynności organowi administracji w niniejszej sprawie. Należy mieć bowiem na względzie, iż sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności, a więc nie bada merytorycznej zasadności podjętego działania. Sąd ten ma natomiast obowiązek dokonania oceny, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, czy rzeczywiście organ pozostaje w bezczynności (wyroki NSA: z dnia 20 stycznia 2009 r., II OSK 812/08, z dnia 15 lipca 2010 r., II OSK 2051/09, z dnia 29 września 2010 r., II GSK 827/09, niepubl., dostępne w CBOSA; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 585). Jeżeli zatem, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, organ administracji podjął akt przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, to oznacza, iż brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.