II SAB/Lu 68/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. w sprawie ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji z dnia 30 września 2011 r. w sprawie usług opiekuńczych – w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data na prezentacie) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z zawartego na druku PPF oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...] złotych brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga, zatem ustalenia czy sytuacja materialna i rodzinna strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy umożliwia jej poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. W ocenie Sądu sytuacja materialna strony skarżącej uzasadnia przyjęcie, że poniesienie przez nią kosztu ustanowienia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu przez stronę skarżącą minimalnego kosztu ustanowienia radcy prawnego w kwocie brutto wynoszącego ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy 295,20 złotych (§ 2 ust. 3 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie jej kwota [...] złotych brutto. W ocenie Sądu kwota ta nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego. Z tego powodu Sąd uznał, że poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. i art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.