II SAB/Lu 72/07
PostanowienieWSA w Lublinie2008-09-18
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli opinia ta została sporządzona w terminie i przekazana stronie. Wysokość wynagrodzenia jest ustalana na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, z uwzględnieniem stawek minimalnych i podatku VAT.Stan faktyczny
Radca prawny D. S. – N., wyznaczona z urzędu do udzielenia pomocy prawnej Z. W., wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie. Opinia została sporządzona w terminie i przesłana skarżącemu. Wnioskodawczyni domagała się kwoty 219,60 zł, jednak sąd uznał, że przysługuje jej jedynie kwota 146,40 zł, obliczona zgodnie z przepisami rozporządzenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu D. S. – N. wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a w pozostałym zakresie odmówiono przyznania wynagrodzenia.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. S. – N. o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 219,60 złotych w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z 7 kwietnia 2002 r. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz radcy prawnego D. S. – N. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w L. przy ul. [...] tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych; II. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 08 września 2008 r. radca prawny D. S. – N., wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu Z. W., wniosła o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 219,60 złotych. Do pisma wnioskodawczyni dołączyła datowaną na dzień 03 marca 2008 r. opinię prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie niniejszej w dniu 16 stycznia 2008 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Z opinii prawnej wynika, że przesłana została ona skarżącemu. Pismo wnioskodawczyni zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawczyni przez skarżącego.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Jak wynika z akt sądowych odpis wyroku z uzasadnieniem wnioskodawczyni otrzymała w dniu 11 lutego 2008 r. (k. 47) zaś opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządziła w dniu 03 marca 2008 r. (data widniejąca na dołączonej do wniosku o przyznanie wynagrodzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej).
Przed przystąpieniem do oceny zasadności przyznania wnioskodawczyni wynagrodzenia w kwocie 219,60 złotych stwierdzić należy, że porównanie daty otrzymania przez wnioskodawczynię odpisu wyroku z uzasadnieniem z datą sporządzenia uzasadnienia wskazuje, iż sporządzenie przez wnioskodawczynię opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie widniejącym na opinii stanowiło faktyczną pomoc prawną udzieloną skarżącemu. Opinia sporządzona została w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej i przesłana skarżącemu. Tym samym zasadny jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Przechodząc do oceny tego, czy w sprawie niniejszej zasadne jest żądanie wnioskodawczyni przyznania jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne w kwocie 219,60 złotych podnieść należy, że stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie oraz treść § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli opinię sporządził ten sam radca prawny, który występował przed sądem pierwszej instancji wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia jak i to, że wnioskodawczyni reprezentowała skarżącego w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego gdzie podejmowała czynności na jego rzecz, za co Sąd przyznał jej stosowne wynagrodzenie oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać za sporządzenie opinii prawnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W świetle poczynionych powyżej ustaleń i wywodów dotyczących wysokości wynagrodzenia należnego w niniejszej sprawie wnioskodawczyni za sporządzenie opinii prawnej nie można uznać, że zasadne jest jej żądanie przyznania za sporządzenie opinii prawnej wynagrodzenia w kwocie 219,60 złotych. Te same ustalenia i wywody wskazują natomiast, że tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wnioskodawczyni przysługuje wynagrodzenie za sporządzanie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 złotych.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło