II SAB/Lu 75/13

WyrokWSA w Lublinie2013-04-04

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Jerzy Dudek, Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego podjął czynność, która była przedmiotem zarzutu bezczynności?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego podjął czynność, która była przedmiotem zarzutu bezczynności. Sąd administracyjny orzekający w sprawie skargi na bezczynność nie bada merytorycznej zasadności działania organu, lecz ocenia, czy organ rzeczywiście pozostaje w bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nieprzekazaniu jej pisma z dnia 10 lipca 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wójt Gminy, działając z upoważnienia, wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi, wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. zobowiązał Wójta do przekazania pisma, co zostało uczynione pismem z dnia 5 lutego 2013 r.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu pisma T. W. z dnia [...] oddala skargę. T. W. w dniu 6 lutego 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nieprzekazaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] jej pisma z dnia 10 lipca 2012 r., nazwanego "skargą", w sprawie ostatecznej decyzji dotyczącej odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Organ wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r., II SAB/Lu 91/12, zobowiązał Wójta Gminy [...] do przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...] wskazanego wyżej pisma T. W. z dnia 10 lipca 2012 r., nazwanego "skargą", w terminie 7 dni od daty doręczenia organowi akt sprawy. Pismem z dnia 5 lutego 2013 r. przedmiotowe pismo zostało przekazane Kolegium. Sprawa ta jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca wnioskiem z dnia 31 stycznia 2012 r. zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej [...] o przyznanie specjalnego zasiłku celowego na zakup lekarstw, środków higieny i sanitarnych. Po przeprowadzeniu w dniu 3 lutego 2012 r. aktualizacji wywiadu środowiskowego Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działając z upoważnienia Wójta Gminy [...], decyzją z dnia 17 lutego 2012 r., nr [...], odmówił skarżącej przyznania wnioskowanego świadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało tę decyzję w mocy decyzją z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr [...]. W dniu 10 lipca 2012 r. T. W. złożyła pismo, nazwane "skargą", dotyczące powyższych decyzji, wskazując jako podstawę prawną art. 235 K.p.a. Pismem z dnia 12 lipca 2012 r. organ wezwał skarżącą do sprecyzowania żądań pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Wobec niewykonania przez skarżącą wezwania, pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. organ poinformował skarżącą o pozostawieniu bez rozpoznania jej pisma z dnia 10 lipca 2012 r.. W dniu 4 września 2012 r. T. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie przez Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu tej skargi, wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r., II SAB/Lu 91/12, zobowiązał Wójta Gminy [...] do przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...] wskazanego wyżej pisma skarżącej z dnia 10 lipca 2012 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia organowi akt administracyjnych sprawy. Akta te zostały zwrócone do Urzędu Gminy [...] w dniu 4 lutego 2013 r. (k. 14 akt adm.). Pismem z dnia 5 lutego 2013 r., nr [...], Kierownik OPS [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], przekazał SKO w [...] wskazane wyżej pismo skarżącej z dnia 10 lipca 2012 r. Pismo to zostało doręczone Kolegium w dniu 7 lutego 2013 r. (k. 15, 15v akt adm.). Z powyższego wynika, iż Wójtowi Gminy [...] nie można skutecznie zarzucić bezczynności w rozpoznawanej sprawie. Organ administracji przekazał bowiem Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...] wskazane wyżej pismo T. W. z dnia 10 lipca 2012 r., nazwane "skargą", w terminie zakreślonym przez Sąd w powołanym wyroku z dnia 8 stycznia 2013 r. Należy mieć bowiem na względzie, iż sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności, a więc nie bada merytorycznej zasadności podjętego działania. Sąd ten ma natomiast obowiązek dokonania oceny, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, czy rzeczywiście organ pozostaje w bezczynności (wyroki NSA: z dnia 20 stycznia 2009 r., II OSK 812/08, z dnia 15 lipca 2010 r., II OSK 2051/09, z dnia 29 września 2010 r., II GSK 827/09, niepubl., dostępne w CBOSA; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 585). Jeżeli zatem, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, organ administracji podjął akt lub czynność przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, to oznacza, iż brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło