II SAB/Lu 77/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. S. – N. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w sprawie ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz radcy prawnego D. S. – N. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w L. przy ul. [...] tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 219,60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć 60/100); II. w pozostałym zakresie odmówić przyznania kosztów zastępstwa prawnego. Pismem z dnia 13 sierpnia 2008 r. radca prawny D. S. – N., ustanowiona w ramach przyznanego skarżącej T. W. prawa pomocy i wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu tejże skarżącej, wniosła o przyznanie tytułem kosztów zastępstwa prawnego kwoty 292,80 złotych. Pismo wnioskodawczyni zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części. Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawczyni przez skarżącą oraz opinię prawną. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych niniejszej sprawy wnioskodawczyni podejmując czynności w przedmiotowej sprawie złożyła opinię z treści, której wynika, że w sprawie niniejszej brak jest podstaw do podjęcia działań prawnych ze względu na uprawomocnienie się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2007 r. oraz postanowienia odmawiającego sporządzenie uzasadnienia od tego wyroku. Biorąc pod uwagę stadium niniejszego postępowania czynności, które w nim podjąć mogła wnioskodawczyni na rzecz skarżącej zmierzać mogły jedynie do usunięcia z obrotu prawnego wydanego w sprawie wyroku poprzez wniesienie od niego skargi kasacyjnej. Przy czym ze względu na zaawansowanie postępowania w niniejszej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej nastąpić mogło po uprzednim usunięciu z obrotu prawnego postanowienia odmawiającego sporządzenia uzasadnienie wyroku i jego dostarczenia wraz z uzasadnieniem oraz postanowienia odrzucającego wniesione przez skarżącą zażalenie od postanowienia odmawiającego sporządzenia uzasadnienie i jego dostarczenia wraz z wyrokiem. Dlatego sporządzoną przez wnioskodawczynię opinię prawną, z której wynika, że brak jest podstaw do podjęcia działań prawnych traktować należy w istocie, jako opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 93). Z tego powodu jak i przy uwzględnieniu, że wnioskodawczyni w niniejszym postępowaniu złożyła jedynie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej tytułem kosztów zastępstwa prawnego świadczonego z urzędu przysługuje jej wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 ustępu drugiego tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie jak i to, że § 14 ust. 2 rozporządzenia sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej traktuje jako udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji a co za tym idzie, iż czynność podjętą w sprawie przez wnioskodawczynię nie można uznać za prowadzenie przedmiotowej sprawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynagrodzenie za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie stosownie do unormowania §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W świetle poczynionych powyżej ustaleń i wywodów nie można uznać, że zasadne jest żądanie wnioskodawczyni przyznania jej tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wynagrodzenia w kwocie 292,80 złotych. Te same ustalenia i wywody wskazują bowiem, że w przedmiotowej sprawie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wnioskodawczyni przysługuje wynagrodzenie za sporządzanie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 219,60 złotych. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.