II SAB/Lu 87/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi F. ci z siedzibą w miejscowości K.-K. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Fundacja [...] z siedzibą w miejscowości K.-K. (dalej jako: Fundacja, skarżąca) wniosła 5 czerwca 2025 r. skargę na bezczynność Burmistrza S. (dalej także jako: Burmistrz, organ) w przedmiocie udostępnienia informacji. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia następujących przepisów: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022, poz. 902 ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie, że Burmistrz dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie Burmistrzowi grzywny i zasądzenie kosztów postępowania na jej rzecz. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy. Fundacja 27 grudnia 2024 r. złożyła wniosek do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci "protokołu z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 19 grudnia 2024 r. Informację proszę przesłać w odpowiedzi zwrotnej na ten adres mailowy." Organ 10 stycznia 2025 r. odpowiedział na powyższe pismo w następujący sposób: "W odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 grudnia 2024 r. niniejszym informuję, iż nie możemy udostępnić pani protokołu z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji odbytego w dniu 19 grudnia 2024 r., gdyż nie został on jeszcze zatwierdzony przez członków tej Komisji i na dzień dzisiejszy jest on projektem protokołu. Protokół ten zostanie niezwłocznie pani przesłany po jego przyjęciu podczas kolejnego posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji." Skarżąca wskazała, że dotąd nie otrzymała powyższego protokołu. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko, organ wyjaśnił, że jest innym organem niż rada. Uznał, że nie ma kompetencji w zakresie "sporządzania i zatwierdzania protokołów przez Komisję Rady Miejskiej". Rada Miejska jest niezależnym od Burmistrza podmiotem. Organ wyjaśnił, że protokół nie został jeszcze zatwierdzony, gdyż pomiędzy złożeniem przez nią wniosku a przesłaniem do sądu skargi nie odbywały się posiedzenia Komisji. Burmistrz nie ma wpływu na działanie komisji. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym – zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że objęta żądaniem informacja tj. protokół z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji niewątpliwie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p., gdyż dotyczy spraw publicznych. Burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, jako organ władzy publicznej – w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Organami gminy są rada gminy (rada miejska) i wójt (burmistrz, prezydent miasta). Burmistrz jest organem wykonawczym gminy, zaś rada gminy organem stanowiącym i kontrolnym. Komisja Skarg, Wniosków i Petycji jest organem rady gminy. Nie ulega zatem wątpliwości, że Burmistrz może być w posiadaniu żądanego protokołu z posiedzenia Komisji, a jeżeli informację posiada, jest zobowiązany ją udostępnić. Należy podkreślić, że Burmistrz jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, jeżeli ją posiada – zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. Nie ma natomiast takiego obowiązku, gdy takiej informacji nie posiada i to także wówczas, gdy powinien ją posiadać (por. wyrok NSA z 27 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 1322/24). Nieposiadanie informacji publicznej przez podmiot zobowiązany do jej udostępnienia stanowi na gruncie art. 4 ust. 3 u.d.i.p. negatywną przesłankę udostępnienia informacji, co uniemożliwia pozytywne załatwienie wniosku o dostęp do informacji publicznej. Wniosek o dostęp do informacji publicznej nie może bezpośrednio służyć egzekwowaniu innych obowiązków – w tym przypadku sporządzeniu protokołu organu kolegialnego, jakim jest Komisja Rady Gminy. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której w ustawowo określonym terminie nie podejmie on w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W realiach niniejszej sprawy Fundacja 27 grudnia 2024 r. złożyła do Burmistrza wniosek o udostępnienie protokołu posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z 19 grudnia 2024 r. Czternastodniowy termin na załatwienie powyższego wniosku upłynął z końcem 10 stycznia 2025 r. W tym terminie organ powiadomił skarżącą, że nie posiada żądanej informacji (pismo z 10 stycznia 2025 r. – k. 17). Należy zauważyć, że organ był zobowiązany do załatwienia wniosku do 10 stycznia 2025 r. i brak reakcji na wniosek w tym terminie uzasadniałby zarzut bezczynności. Jednakże w tej dacie organ żądanego protokołu nie posiadał. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że w takiej sytuacji organ powinien powiadomić wnioskodawcę o tym, że nie posiada konkretnej informacji publicznej. Podkreśla się przy tym, że powiadomienie należy rozpatrywać w kontekście art. 8, 9 i 11 k.p.a., a zatem powinno zawierać wyjaśnienie, z jakich powodów organ nie posiada żądanych informacji, obejmować inne dane, które mogą mieć w tym zakresie wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy. Oświadczenie organu powinno być przy tym jednoznaczne w swej treści, a ponadto zawierać dane pozwalające na ocenę rzetelności zawartego w nim twierdzenia (por. wyrok NSA z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2458/17). Poprzez dokonanie tej czynności organ uwalnia się od zarzutu bezczynności. Pismo Burmistrza z 10 stycznia 2025 r. spełnia wskazane powyżej wymagania. Należy zauważyć, że organ jednoznacznie powiadomił stronę, że żądana informacja nie istnieje. Wskazał bowiem, że protokół nie został podpisany przez członków Komisji, co oznacza, że dokument ten nie został jeszcze sporządzony. Termin załatwienia wniosku skarżącej upłynął niespełna miesiąc po posiedzeniu komisji. Okoliczność, że protokół w tym czasie powstawał (był redagowany), ale nie istniał w sensie prawnym (nie został podpisany) należy uznać za prawdopodobną i wiarygodną. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że nie jest prawidłowe stanowisko Fundacji, która stwierdziła, że jej wniosek pozostaje nierozpatrzony, ponieważ dotąd nie udostępniono jej informacji publicznej. Wniosek został ostatecznie załatwiony pismem z 10 stycznia 2025 r., w którym skarżąca została powiadomiona, że objęty wnioskiem protokół nie powstał. Jest to sposób załatwienia wniosku o dostęp do informacji publicznej przewidziany w art. 14 u.d.i.p. W tym miejscu wypada zasygnalizować, że wniosek nie dotyczył projektu protokołu, a ponadto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że taki dokument należałoby zakwalifikować jako roboczy (wewnętrzny), a w konsekwencji niestanowiący informacji publicznej (wyrok z 15 lipca 2022 r., sygn. III OSK 1361/21). Okoliczność, że w piśmie z 10 stycznia 2025 r. Burmistrz wskazał, że prześle stronie skarżącej protokół, gdy ten powstanie nie ma istotnego znaczenia w tej sprawie. Informacja ta nie wypełnia przesłanek z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. – w szczególności nie wskazano konkretnego terminu załatwienia sprawy – i nie może zostać uznana za przedłużenie terminu, skoro wprost wskazano w niej, że dokument nie został jeszcze wytworzony, co oznacza, że bezprzedmiotowe byłoby przedłużenie terminu udostępnienia informacji, która w tej dacie nie istniała. Kwestia ta nie wpływała zatem na bieg terminu do załatwienia sprawy. Nie ma wpływu na wynik sprawy również to, czy objęty wnioskiem protokół już istniał w dacie wniesienia skargi lub wydania wyroku. Wniosek został bowiem załatwiony 10 stycznia 2025 r. poprzez przesłanie informacji o tym, że Burmistrz informacji nie posiada. Ubocznie należy podkreślić, że Fundacja może ponownie złożyć wniosek o dostęp do informacji publicznej, który będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu. Reasumując powyższe rozważania należy podkreślić, że nie jest bezczynny podmiot, który wprawdzie nie udostępnia żądanej informacji, ale w sposób rzetelny i przekonujący poinformował wnioskodawcę, że jej nie posiada. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z powyższych względów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.