II SO/Lu 10/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca) Sędzia NSA Witold Falczyński Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 96/16 w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odmówić wyłączenia od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 96/16 sędziów: Piotra Godlewskiego, Krystyny Józefczyk, Magdaleny Józefczyk, Marcina Kamińskiego, Macieja Kobaka, Elżbiety Mazur-Selwy, Ewy Partyki, Jerzego Solarskiego, Stanisława Śliwy, Małgorzaty Wolskiej, Pawła Zaborniaka, Joanny Zdrzałki, Tomasza Smolenia, Jacka Surmacza, Jarosława Szaro, Grzegorza Panka, Piotra Popka, Małgorzaty Niedobylskiej i Kazimierza Włocha, a także referendarzy sądowych: Jacka Boratyna, Małgorzaty Futery oraz Agaty Kosowskiej-Dudzik. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt I OW 53/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie został wyznaczony do rozpoznania wniosku M. B. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 96/16. We wniosku o wyłączenie skarżący zarzucił sędziom i referendarzom sądowym brak obiektywizmu i stronniczość w prowadzeniu jego spraw. Z oświadczeń sędziów: Piotra Godlewskiego, Krystyny Józefczyk, Magdaleny Józefczyk, Marcina Kamińskiego, Macieja Kobaka, Elżbiety Mazur-Selwy, Ewy Partyki, Jerzego Solarskiego, Stanisława Śliwy, Małgorzaty Wolskiej, Pawła Zaborniaka, Joanny Zdrzałki, Tomasza Smolenia, Jacka Surmacza, Jarosława Szaro, Grzegorza Panka, Piotra Popka, Małgorzaty Niedobylskiej i Kazimierza Włocha oraz z oświadczeń referendarzy sądowych: Jacka Boratyna, Małgorzaty Futery oraz Agaty Kosowskiej-Dudzik, złożonych w związku z wnioskiem skarżącego, wynika, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia, ponieważ nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten stosuje się odpowiednio do referendarza sądowego (art. 24 § 1 p.p.s.a.). Treść art. 19 p.p.s.a. nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego czy referendarza. Wobec powyższego, zasadność wniosku o wyłączenie zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią bądź referendarzem a jedną ze stron, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego czy referendarza. Zgodnie z art. 20 p.p.s.a., stosowanym również wobec referendarza sądowego na zasadzie art. 24 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Wniosek ten powinien zatem wskazywać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego lub referendarza. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca, składając ów wniosek, powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności tej osoby. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego czy referendarza w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów oraz referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Samo bowiem przeświadczenie strony o wadliwym, nieobiektywnym orzekaniu sędziów lub referendarzy nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 p.p.s.a., ich wyłączenie (postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, Lex 440113). Sformułowane przez skarżącego zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności tych osób. W sprawie nie zachodzą też przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., powodujące wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych z mocy samej ustawy. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.