II SO/Lu 103/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie z wniosku Z. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 1 lipca 2013 r. p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie zażalenia. Adwokat J. P. wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu Z. W. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w kwocie 147,60 złotych za sporządzenie i wniesienie zażalenia. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. Biorąc pod uwagę treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia jak i to, że wnioskodawca sporządził i wniósł zażalenie stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien z tego tytułu otrzymać wynosić będzie 120 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.