II SO/Lu 120/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 16 lipca 2013 r. na bezczynność organu w sprawie wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu . W dniu 16 sierpnia 2013 r. T. W. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu jej skargi z dnia [...] lipca 2013 r. (data złożenia do organu: [...] lipca 2013 r.) na bezczynność organu w sprawie wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego usług opiekuńczych. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie wniosku z uwagi na jego bezzasadność. Organ wyjaśnił, iż w związku z chaotycznym brzmieniem wskazanej wyżej skargi oraz "wezwania" zawartych w jednym piśmie, Kolegium załatwiło skargę z pkt 1 odpowiedzią na skargę z dnia [...] r., nr [...], która wpłynęła do Sądu w dniu 8 sierpnia 2013 r.), a przez przeoczenie odpowiedź na skargę w sprawie decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...], odmawiającej przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych, złożyło w Sądzie dopiero w dniu 25 września 2013 r. Odpowiedź ta została oznaczona numerem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Spełnienie wymogów określonych wyżej umożliwia jedynie, a nie obliguje sąd administracyjny do wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że obowiązkiem sądu jest wzięcie pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy, a więc w szczególności przyczyn niewypełnienia przez organ obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 P.p.s.a., okresu, jaki upłynął od daty złożenia skargi oraz tego, czy obowiązki te zostały dopełnione przez organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Wymierzenie grzywny będzie więc uzasadnione w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, że nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wskazanym wyżej miało charakter zamierzonego działania organu, podjętego w celu niedopuszczenia do sprawnego rozpoznania sprawy przez sąd (por. postanowienia NSA: z dnia 3 listopada 2009 r., II OZ 951/09 oraz z dnia 9 lipca 2013 r., II OZ 554/13, niepubl., dostępne w CBOSA; T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 337-338). W niniejszej sprawie jest bezspornym, że w dniu 22 lipca 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie wpłynęło pismo T. W. z dnia 16 lipca 2013 r. (L.dz.5212) zatytułowane jako: "wezwanie", skierowane do Kolegium oraz jako "skarga", skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zawarta w tym piśmie "skarga" była niezwykle lakoniczna i ograniczała się do stwierdzenia: "skarga na bezczynność "SKO" w sprawie skargi z 10.06.13 (wpływ do "SKO" dn. [...])-[...], [...]. Wezwanie z dn. 16.07.13. Brak orzeczenia!" (k. 1 akt adm. sprawy II SO/Lu 120/13). W przedmiotowym "piśmie" z dnia 16 lipca 2013 r. skarżąca zawarła także lakoniczne "Wezwanie do wydania i doręczenia (załatwienia sprawy) w związku z żądaniem zawartym w skardze złożonej dn. 13.06.13 w "SKO" – orzeczenia" (k. 1 akt adm. sprawy II SO/Lu 120/13). Sądowi z urzędu jest wiadomo, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Sądu opisaną "skargę" z dnia 16 lipca 2013 r. w dniu 8 sierpnia 2013 r., a więc w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. W tej bowiem dacie Samorządowe Kolegium Odwoławcze złożyło oryginał tej "skargi" wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dotyczącą sprawy "[...]", to jest bezczynności Kolegium w zakresie wniosku skarżącej z dnia 10 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania (wpływ do Kolegium w dniu 13 czerwca 2013 r.) zakończonego ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...], przyznającą T. W. specjalny zasiłek celowy w wysokości 70,00 zł z przeznaczeniem na zakup lekarstw, środków higieny i sanitarnych (k. 3, 4 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 508/13). Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchybiło natomiast obowiązkowi przekazania w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. odpowiedzi na skargę i akt sprawy oznaczonej przez skarżącą wyłącznie lakonicznym określeniem "8225.1160.61-o.12". Nie ulega przy tym wątpliwości, że taki nieprecyzyjny i zdawkowy sposób wskazania przez skarżącą treści swojego żądania, co do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargi na bezczynność Kolegium w sprawie ostatecznej decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...], odmawiającej przyznania T. W. usług opiekuńczych, mógł nastręczać istotne wątpliwości co do swej treści. W szczególności, mając na uwadze, że opisana przez skarżącą decyzja organu pierwszej instancji "[...]" nie była przedmiotem kontroli instancyjnej prowadzonej przez Kolegium, gdyż skarżąca nie złożyła od niej odwołania, można było mieć wątpliwości, czy faktycznie skarżąca złożyła skargę na bezczynność Kolegium w tym zakresie. Jakkolwiek zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się należycie do skargi na bezczynność dotyczącą sprawy "[...]", zawartej w piśmie skarżącej z dnia 16 lipca 2013 r., złożonym do Kolegium w dniu 22 lipca 2013 r., gdyż w dniu 8 sierpnia 2013 r. przekazało skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami dotyczącymi sprawy "[...]", a nie przekazało również odpowiedzi na skargę i akt sprawy "[...]", to okoliczność ta nie daje podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to, jak wyjaśniło Kolegium, wynikało ze niezwykle zdawkowego brzmienia wskazanego pisma, zawierającego nie tylko dwie skargi na bezczynność Kolegium, ale również dwa skierowane do tego organu "wezwania" do usunięcia naruszenia prawa. Z tego powodu – przez przeoczenie – odpowiedź na skargę w sprawie decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...], odmawiającej przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych, wraz z aktami sprawy, Kolegium złożyło w Sądzie w dniu 25 września 2013 r. (k. 3, 4 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 588/13). Należy przy tym zauważyć, że Kolegium czynności tych dopełniło niezwłocznie, to jest w tym samym dniu, w jakim do organu wpłynęło wezwanie Sądu z dnia 20 września 2013 r., z którego wynikało, że dotychczas Kolegium nie przekazało Sądowi odpowiedzi na skargę określoną w pkt. 2 "skargi" z dnia 16 lipca 2013 r. wraz z aktami sprawy (k. 4, 5 akt sąd. sprawy II SO/Lu 120/13). W rozpoznawanej sprawie nie zachodziła zatem sytuacja obligująca Sąd do wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu . Opóźnienie w przekazaniu do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy było stosunkowo niewielkie i wynikało z chaotycznego oraz niejednoznacznego skonstruowania "skargi" z dnia 16 lipca 2013 r. Kolegium potraktowało bowiem tę "skargę" wyłącznie jako skargę złożoną na bezczynność Kolegium w zakresie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 10 czerwca 2013 r. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego, a nie – jak było intencją skarżącej – również jako skargę na bezczynność Kolegium w sprawie decyzji ostatecznej decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...], odmawiającej przyznania T. W. usług opiekuńczych. Rozstrzygając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd miał także na względzie, iż wskazany wyżej obowiązek przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy został dochowany przez organ przed datą rozpatrzenia tego wniosku. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.