II SO/Lu 16/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. R. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego przed wniesieniem skargi do sądu w sprawie dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. przyznać H. P. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L; II. umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie. H. P. R. na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie [...] złotych. Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się o kulach. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochody wnioskującego są bowiem na tyle niskie, że – w ocenie referendarza sądowego – nie są w stanie pokryć wydatków związanych z jego najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wnioskujący jest w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jego żądania zwolnienia od nich, jako bezprzedmiotowe podlega na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzeniu. Dlatego referendarz sądowy przyznał wnioskującemu prawo pomocy jedynie w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.