II SO/Lu 16/16

Dnia [...] r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. H. po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] p o s t a n a w i a I. przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. B. K., w zakreślony terminie (data na prezentacji), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie [...]złotych oraz zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...]złotych, z których to potrąceniu podlega kwota [...]złotych. Zatem realny miesięczny dochód wnioskodawcy wynosi [...] złotych. Tylko tytułem zakupu leków skarżący wydaje kwotę [...]złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia [...] r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia [...] r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Jedynie z tytułu zakupu leków skarżący wydaje miesięcznie kwotę [...]złotych, co skutkuje tym, że na poczet pozostałych kosztów utrzymania koniecznego pozostaje mu kwota [...]złotych. Kwota ta z pewnością nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym skarżącego takimi jak chociażby koszty wyżywienia. Ponadto zauważyć należy, że jest ona niższa od minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru, które uiścić musiałby wnioskodawca chcąc ustanowić adwokata z wyboru a które ze względu na przedmiot zaskarżenia w sprawie zakończonej decyzją SKO w L. z dnia [...] r., znak: [...] wyniesie [...] złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Po poniesieniu zatem tylko kosztów zakupu leków wnioskodawca nie jest realnie w stanie uiścić kosztów ustanowienia adwokata. Przyjąć więc należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości zasadny. Ze względu jednak na to, że prawo pomocy ma być wnioskodawcy przyznane w sprawie dotyczącej przyznania zasiłku celowego, jest on na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zbędne jest więc orzekanie o tym, czy ponoszenie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy. Zatem postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 249a p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.