II SO/Lu 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. z udziałem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 8 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) K. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 11 marca 2013 r. na bezczynność organu polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 5 lutego 2013 r. (uzupełnionym 6 lutego 2013 r.). W odpowiedzi na wniosek Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie wniosku z uwagi na jego bezzasadność. Organ wyjaśnił, iż w odpowiedzi na przesłany pocztą elektroniczną wniosek z dnia 5 lutego 2013 r. (uzupełniony 6 lutego 2013 r.) o udostępnienie informacji publicznej, na wskazany w tym wniosku adres przesłano pismo wzywające stronę do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego w postaci braku podpisu elektronicznego bądź przesłanie tego wniosku w formie papierowej wraz z własnoręcznym podpisem. Skarżący nie usunął tych braków, co zdaniem organu oznacza, że nie zostało zainicjowane postępowanie dotyczące udostępnienia informacji publicznej. Tym samym w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: ustawą, nakazujący organowi przekazanie do sądu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie 15 dni, lecz obowiązek ten należało wykonać w terminie 30 dni, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek K. K. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jest zasadny. Zgodnie z art. 54 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniach dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 ustawy). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga K. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 5 lutego 2013 r. (uzupełnionym 6 lutego 2013 r.), wpłynęła do organu w dniu 11 marca 2013 r. Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Wbrew bowiem twierdzeniom organu, sprawa dotycząca rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej nie traci takiego charakteru z powodu nieusunięcia przez wnioskodawcę ewentualnych braków formalnych takiego wniosku. Złożona w takiej sprawie skarga do sądu administracyjnego winna być więc przekazana do sądu w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 ustawy. Ubocznie jedynie trzeba zauważyć, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej przesłany pocztą elektroniczną nie wymaga opatrzenia podpisem elektronicznym (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 25 czerwca 2013 r., II SAB/Bd 124/13, niepubl., dostępny w CBOSA wraz z powołanymi w nim orzeczeniami). Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana Sądowi w dniu 10 kwietnia 2013 r. (k. 6 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 166/13), a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 26 marca 2013 r. W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdy organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, a zwłaszcza fakt niewielkiego przekroczenia przez organ terminu ustawowego, Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w najniższej, symbolicznej wysokości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.