II SO/Lu 26/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia [...] r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nieprzekazanie Sądowi w terminie skargi z dnia [...] r. na bezczynność ww. organu w sprawie wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Budowa budynku inwentarskiego – chlewni wraz z infrastruktura towarzyszącą (...)", zaprojektowanego w obrębie działki nr ewid. [...] we wsi [...], gmina [...]. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wskazało, że pomimo złożenia skargi na bezczynność SKO w dniu [...] r., Prezes Stowarzyszenia w dniu [...] r. ustalił, że skarga ta nie wpłynęła do Sądu. W ocenie wnioskodawcy skarga ta nie została zatem przekazana Sądowi w terminie 7 dni, jak wymaga tego art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że skargę Stowarzyszenia "[...]" z dnia [...] r. przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w dniu [...] r. Żądanie wnioskodawcy organ uznał zatem za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") przewidują pośredni tryb wnoszenia skargi do wojewódzkich sądów administracyjnych. Stosownie bowiem do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Organ administracji jest zatem związany trzydziestodniowym terminem na wykonanie obowiązku przekazania skargi sądowi administracyjnemu, który to termin biegnie od daty otrzymania skargi. Wnioskodawca w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku błędnie natomiast obowiązkowi temu przypisuje termin siedmiodniowy, utożsamiając skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Tymczasem ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania, jest środkiem zaskarżenia służącym stronie w administracyjnym toku instancji. Ponaglenie składa się do organu prowadzącego postępowanie, który następnie zobowiązany jest przekazać je organowi wyższego stopnia (a nie sądowi) nie później, niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania (art. 37 § 4 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia warunkuje dopuszczalność złożenia następnie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania do sądu administracyjnego (art. 54 § 2b p.p.s.a.). Tryb przekazania skargi sądowi regulują już jednak – odmiennie niż w przypadku ponaglenia – powołane wyżej przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania powyższego środka. Z akt sądowych sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SAB/Lu 132/18 wynika bowiem, że skarga Stowarzyszenia "[...]" z siedziba w [...] z dnia [...] r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wpłynęła do Kolegium w dniu [...] r. (prezentata organu – k. 3 akt sądowych sprawy II SAB/Lu 132/18), zaś Kolegium skargę tę przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu [...] r. (data nadania – k. 36 akt sądowych sprawy II SAB/Lu 132/18). Przedmiotowa skarga została zatem przekazana Sądowi z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, o którym stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a. Tym samym brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.