II SO/Lu 52/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. w przedmiocie wymierzenia [...]Towarzystwu [...] w B. P. grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 19 czerwca 2014 r. na bezczynność dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. postanawia: I. wymierzyć [...] Towarzystwu [...] w B. P.grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); II. zasądzić od [...] Towarzystwa [...] w B. P. na rzecz S. P. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniosku z dnia 16 lipca 2014 r. (data złożenia w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) S. P. wniósł – na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej jako "p.p.s.a.") – o wymierzenie Kołu [...]" w B. P. grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za rok 2013, z powodu nieprzekazania Sądowi w terminie skargi z dnia 19 czerwca 2014 r. na bezczynność tego organu w sprawie z wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskodawca jednocześnie wyjaśnił, że skarga doręczana była organowi w dniu 24 czerwca 2014 r., kiedy siedziba organu była zamknięta i ponownie w dniu 2 lipca 2014 r. i organ nie zachował 15-dniowego terminu do przekazania jej Sądowi. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego odrzucenie lub oddalenie. Wyjaśnił jednocześnie, że udzielił S. P. odpowiedzi na jego pytania pismem z dnia 29 lipca 2014 r., odnośnie których istniała możliwość udzielenia odpowiedzi. Nie było możliwości wcześniejszej odpowiedzi na pytania, ze względu na próby odnalezienia odpowiednich dokumentów i zachodziła niemożność przygotowania odpowiedzi ze względu na chorobę Prezesa Zarządu. Ponadto wnioskodawca wskazał błędną nazwę organu, która prawidłowo brzmi: »[...] Towarzystwo [...] w B. P.«, a zatem wnioskodawca wezwał do udzielenia informacji publicznej podmiot, który nie istnieje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia. Termin przewidziany na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w cytowanym przepisie, w przypadku skarg wnoszonych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej jest krótszy i wynosi 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2014 r. poz. 782 z późn. zm., zwanej dalej jako "u.d.i.p."). Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., według którego grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Tym samym fakultatywna możliwość wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., uzależniona jest od spełnienia dwóch warunków, a mianowicie złożenia stosownego wniosku przez stronę oraz stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy sygn. II SAB/Lu 404/14 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, której przedmiotem była skarga S. P.z dnia 19 czerwca 2014 r. na bezczynność [...] Towarzystwa [...] w B. P. w sprawie z wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, skarga ta wpłynęła do organu drogą pocztową przesyłką nadaną przez wnioskodawcę w dniu 20 czerwca 2014 r., Sądowi natomiast skarga ta przekazana została dopiero w dniu 15 września 2014 r., a więc z ponad dwumiesięcznym opóźnieniem (k. 3 i 6 powołanych akt). Skoro zatem przekazanie sądowi skargi S. P. z dnia 19 czerwca 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę nastąpiło ze znacznym i nieusprawiedliwionym obiektywnymi okolicznościami przekroczeniem ustawowego (15-dniowego) terminu oznacza to, że zachodzi podstawa do uwzględnienia wniosku i wymierzenia [...] Towarzystwu [...] w B. P. grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Grzywna tego rodzaju ma charakter dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że Sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nawet wówczas, gdy organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi przy tym podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Ustalając natomiast wysokość nałożonej grzywny, Sąd uwzględnił wszelkie okoliczności sprawy, w tym także to, że informacja publiczna została wnioskodawcy ostatecznie udostępniona w pełnym zakresie pismem z dnia 14 października 2014 r., a obowiązek przekazania skargi sądowi choć z opóźnieniem został przez organ wykonany przed rozstrzygnięciem wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny. Należało też mieć na względzie, że dolna granica grzywny nie jest w ustawie określona. Dlatego ustalając jej wysokość na kwotę 200 zł, Sąd miał na uwadze zarówno leżące po stronie organu subiektywne okoliczności usprawiedliwiające opóźnienie w terminowym przekazaniu skargi na bezczynność, jak i z urzędu znane Sądowi fakty, że skarżący zgłosił do tego organu liczne wnioski o udostępnienie informacji publicznej, a następnie skargi sądowe dotyczące tych wniosków. Bezspornie natomiast załatwianie znacznej ilości wniosków w omawianym przedmiocie jest pracochłonne i czasochłonne, tym bardziej jeśli dotyczy to przetworzonej informacji publicznej, co wpływa na terminowość ich załatwiania. Wprawdzie jedną z podstawowych zasad ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zasada szybkości postępowania, to jednak należy mieć na uwadze, że udostępnianie informacji publicznej przez organy do tego zobowiązane nigdy nie stanowi podstawowej działalności tych organów. Dlatego wpływ znacznej ilości wniosków dotyczących udostępnienia każdorazowo wielu dokumentów, wymaga szczególnego zorganizowania i dodatkowego nakładu pracy. Z tego względu pomimo tego, iż nie zwalania to organów z obowiązku terminowego załatwienia takich wniosków i przekazywania skarg dotyczących tych wniosków do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, okoliczności te mają znaczenie przy ustalaniu wysokości wymierzanej w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. i art. 64 § 3 p.p.s.a.