II SO/Lu 61/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. w przedmiocie wymierzenia Przedsiębiorstwu [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej w D. grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Przedsiębiorstwu [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej w D. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od Przedsiębiorstwa [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej w D. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 sierpnia 2014 r. A. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [...] z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej w T., za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 16 maja 2014 r. na bezczynność Spółki w zakresie udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek spółka wskazała, że pisma A. K. kierowane były na poprzedni adres spółki w T. Zmiana siedziby była naniesiona w KRS i to na ten nowy adres [...] powinien wnieść skargę. Spółka podniosła, że otrzymała "na stary adres" korespondencję w sprawie o sygn. akt II SO/Lu 61/14, lecz nie może odnaleźć skargi wnioskodawcy z dnia 16 maja 2014 r. Dopiero po otrzymaniu wniosku w przedmiotowej sprawie spółka powzięła informację, że została złożona skarga przez A.K. Wskazała, że jest już w posiadaniu odpisu skargi, a treść załączników jest jej znana. Zdaniem spółki wysłanie skargi na adres, który nie jest jej siedzibą należy traktować jako nieskuteczne złożenie skargi, niemniej jednak rozstrzygnięcie w przedmiocie skuteczności wniesienia skargi pozostawia ocenie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek A.K.o wymierzenie grzywny Spółce jest zasadny. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 cyt. ustawy). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. Wbrew temu, co sądzi spółka z akt sprawy jasno wynika, że skargę skierowano na adres [...] – i została odebrana w dniu 3 czerwca 2014 r. (k. 26 akt sądowych w sprawie sygn. akt II SA/Lu 426/14). Bez znaczenia zatem jest powołany argument o jej wysłaniu na niewłaściwy adres. Od tej ostatniej daty także rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy. Termin ten upłynął zatem w dniu 18 czerwca 2014 r. Co więcej wezwanie Sądu z dnia 8 września 2014 r. zostało odebrane z pieczątką poprzedniego adresu, na który została adresowana również skarga. Poza sporem jest, że przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy dopiero w dniu 30 września 2014 r. (k. 18 akt sądowych w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 426/14) na skutek wezwania Sądu do ustosunkowania się do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Tak długie uchylanie się przez Spółkę od obowiązku przekazania sądowi przedmiotowej skargi, uzasadnia ukaranie tego podmiotu grzywną z art. 55 § 1 p.p.s.a. przy czym okoliczność, iż organ przed rozpoznaniem ponownego wniosku A. .obowiązek ten ostatecznie wykonał, nie oznacza, że postępowanie w sprawie tego wniosku stało się bezprzedmiotowe. Jak bowiem wskazał NSA w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r., art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę (sygn. akt II GPS 3/09, publ. ONSA i WSA 2010/1/2). Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie ma wyłącznie funkcji dyscyplinującej, lecz wiąże się również z funkcją represyjną (związaną z odpowiedzialnością za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki), a nadto z funkcją prewencyjną (mającą na celu zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości). W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia Spółce grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Ustalając wysokość nałożonej grzywny w kwocie 500 złotych, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, to jest czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, fakt nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.