II SO/Lu 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] w B. (w likwidacji), Stowarzyszenia [...] w B., Fundacji [...] w B. oraz Stowarzyszenia [...] w B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 1105/13 p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku strony skarżącej z dnia 8 sierpnia 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. W dniu 11 sierpnia 2014 r. wpłynął do sądu wniosek strony skarżącej z dnia 8 sierpnia 2014 r. (k. 79) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawomocnymi postanowieniami z dnia 8 maja 2014 r. oraz z dnia 30 czerwca 2014 r. referendarz sądowy przyznał Stowarzyszeniu [...] w B. (w likwidacji), Stowarzyszeniu [...] w B., Fundacji [...] w B. i Stowarzyszeniu [...] w B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego Strona skarżąca ma więc przyznane w sprawie niniejszej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Prawo to nie zostało cofnięte. W przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym zwróci się z ponownym wnioskiem w zakresie węższym bądź pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2010 r., II OZ 503/10 i z dnia 19 października 2010 r., II FZ 444/10, dostępne w CBOSA). Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.