II SO/Lu 73/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; II. oddalić wniosek w pozostałej części. W dniu 2 października 2014 r. (data nadania) S. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 26 sierpnia 2014 r. na bezczynność organu polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 15 lipca 2014 r. We wniosku tym skarżący zażądał wymierzenia organowi grzywny w wysokości 8 000,00 złotych. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy wniósł o oddalenie wniosku z uwagi na jego bezzasadność bądź ewentualnie o odmówienie wymierzenia grzywny organowi. Organ wyjaśnił, iż jakkolwiek skarga złożona przez S. S. została przekazana do Sądu z uchybieniem art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: "u.d.i.p.", nakazującego organowi przekazanie do sądu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie 15 dni, to obowiązek ten został wykonany w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia tej skargi, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek S. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy jest częściowo zasadny. Zgodnie z art. 54 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). W przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniach dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., został skrócony i wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 15 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga S. S. na bezczynność Wójta Gminy , dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 15 lipca 2014 r., wpłynęła do organu w dniu 29 sierpnia 2014 r. Od tej daty rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana Sądowi w dniu 29 września 2014 r. (k. 6 akt sąd. sprawy II SAB/Lu 425/14), a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 15 września 2014 r., to jest w dniu następującym po dniu wolnym od pracy (art. 83 § 2 P.p.s.a.). W tym stanie sprawy, wbrew twierdzeniom organu, Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdy organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Mając jednak na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza fakt niewielkiego przekroczenia przez organ terminu ustawowego, Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w najniższej, symbolicznej wysokości. W pozostałej części, w jakiej skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny w wysokości przewyższającej sumę 100 złotych, wniosek ten podlegał więc oddaleniu. Wobec niezłożenia przez fachowego pełnomocnika skarżącego wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd nie miał podstaw do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Zgodnie bowiem z art. 210 § 2 P.p.s.a., gdy strona reprezentowana jest przez adwokata lub radcę prawnego, sąd nie ma obowiązku z urzędu orzekać o kosztach postępowania w przypadku rozpoznawania sprawy na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.