III SA/Lu 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P. K. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 - 2013 oddala skargę. W dniu 1 lipca 2010 r. P. K. prowadzący firmę "[...]" złożył w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/1.5/2010, w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działania/Poddziałania 1.5 RPO WL 2007-2013 do Agencji Wspierania Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie pt. "Budowa i adaptacja obiektów na cele turystyczne oraz zakup niezbędnego sprzętu i wyposażenia". Pismem z dnia [...] października 2010 r. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości poinformowała wnioskodawcę, że jego wniosek, zarejestrowany pod nr ewidencyjnym 04.10RPLU.01.05.00-06-265/10, po dokonaniu oceny formalnej przez Oddział Oceny Projektów Agencji Wspierania Przedsiębiorczości został odrzucony. Powodem odrzucenia wniosku było uznanie, że nie spełnia on kryterium formalnego dopuszczającego Czy projekt występuje na liście projektów możliwych do realizowania w ramach Działania/Poddziałania. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wskazała, że z zapisów w punkcie E1 Wniosku o dofinansowanie i punkcie D1 Biznes Planu celem projektu jest poprawa konkurencyjności firmy poprzez wprowadzenie na rynek regionalny nowych produktów turystycznych opartych na bazie inwestycji w infrastrukturę turystyczną związanej z adaptacją budynku gospodarczego na zajazd wraz z zakupem wyposażenia oraz budową szkoły jazdy konnej. Z treści wniosku w ocenie AWP wynika, że główną osią działalności wnioskodawcy jest wprowadzenie produktu turystycznego opartego na usługach związanych z nauką jazdy konnej. Natomiast działalność w tym zakresie wpisana jest zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności w kod PKD 85.51 Z, który nie znajduje się w dokumencie Rodzaje działalności gospodarczej kwalifikujące się do wsparcia w ramach I Osi Priorytetowej Działania 1.5 Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki RPO WL 2007 – 2013, według kodów 2007. W związku z tym, jako, że opisana we wniosku inwestycja dotyczy wykluczonych rodzajów działalności - nie kwalifikuje się do wsparcia w ramach działania 1.5. Od powyższej informacji P. K. wniósł do Agencji Wspierania Przedsiębiorczości protest, w którym wystąpił o ponowne sprawdzenie zgodności danych zawartych w projekcie z kryteriami formalnymi dopuszczającymi a w szczególności z kryterium "Czy projekt występuje na liście projektów możliwych do realizowania w ramach danego Działania/Poddziałania?". Wskazał, że w ocenie jego wniosku nie uwzględniono działalności, która w wyniku realizacji projektu będzie generować największe przychody tj. kodu ,,55.10 Z Hotele i podobne obiekty zakwaterowania". Wnioskodawca określając ten kod uznał, iż adaptacja budynku gospodarczego na zajazd przyczyni się do stworzenia bazy noclegowej o określonym standardzie, która będzie podstawą planowanych do zaoferowania produktów turystycznych. To sprzedaż usług noclegowych przyniesie firmie największe dochody a klienci korzystający z usług noclegowych będą mogli korzystać z infrastruktury będącej w dyspozycji właściciela firmy w dowolnym, wybranym przez siebie czasie w zależności od własnych potrzeb, preferencji i upodobań. W ocenie wnioskodawcy, oceniający zasugerowani formą oferowanego produktu turystycznego oraz umowną nazwą planowanego do budowy budynku bez głębszego rozeznania przypisali projektowanej działalności kod PKD "85.51 Z "Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych". Pismem z dnia 30 listopada 2010 r., Agencja Przedsiębiorczości na podstawie art. 30b w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm. – dalej u.z.p.p.r.) uznała protest P. K. za niezasadny. Odnosząc się do zarzutów i wyjaśnień wnioskodawcy, objętych treścią złożonego protestu wskazała, że przepis art. 5 pkt. 9 u.z.p.p.r. definiuje projekt jako przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą. Bardziej precyzyjną definicję obejmuje Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 (Dz. U L 210 z 31 lipca 2006, p. 25578). Przepis art. 2 pkt. 3 przywołanego Rozporządzenia stanowi, iż operacja (wyłoniona do dofinansowania w ramach danego programu operacyjnego) to "projekt lub grupa projektów wybranych przez instytucję zarządzającą danym programem operacyjnym lub na jej odpowiedzialność, zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez komitet monitorujący i realizowanych przez jednego lub więcej beneficjentów, pozwalające na osiągnięcie celów osi priorytetowej, do której odnosi się ta operacja". Tak określona definicja obliguje podmioty odpowiedzialne za wyłanianie operacji do dofinansowania do oceny faktycznego zakresu takiej operacji. Przedłożony przez wnioskodawcę projekt - w rozumieniu art. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006, obejmuje zakresem działania, które nie podlegają wsparciu w ramach Działania 1.5 RPO WL. Zakres projektów, które mogą zostać dofinansowane w ramach Działania 1.5 RPO WL na lata 2007-2013, określa dokument "Rodzaje działalności gospodarczej kwalifikującej się do wsparcia w ramach I Osi Priorytetowej Działania 1.5 Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki RPO WL 2007-2013, według kodów PKD 2007", stanowiący na podstawie art. 29 u.z.p.p.r. element dokumentacji konkursu nr 04/RPOWL/1.5/2010. Dokument ten stanowi odbicie postanowienia art. 2 pkt 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych, Dz.U L 214 z 9.8.2008, str. 3-47). Przepis art. 2 pkt. 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 definiuje pojęcie "turystyka" stanowiąc, że obejmuje ono następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2: a) NACE 55: Zakwaterowanie; b) NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem; c) NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane; d) NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką; e) NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą; f) NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna. Definicja przyjęta w treści powszechnie obowiązującego Rozporządzenia Komisji w sposób jednoznaczny i zupełny określa zakres projektów uznawanych za realizowane w sektorze turystyki. W przedmiotowej sprawie ocena prawidłowo odwołała się do kodu PKD 85.51 Z, który obejmuje m.in. działalność szkół nauki jazdy konnej. Treść pkt. E4 i E5 formularza wniosku, w zakresie opisu projektu, odwołuje się do budowy budynku "szkoły jazdy konnej" oraz uzasadnia taki zakres projektu przedłożonego do dofinansowania (także pkt. B3c Biznes Planu). W pkt. E4 oświadczono, że w wyniku realizacji II etapu inwestycji "uruchomiona zostanie szkoła nauki jazdy konnej z ofertą dostosowaną do potrzeb klientów" - z celem tym powiązano wzrost zatrudnienia o jedna osobę. Pkt. C2 Biznes Planu odwołuje się do celów związanych z uruchomieniem szkoły jazdy. Biorąc pod uwagę powyższe oświadczenia, brak jest podstaw do zakwestionowania sposobu oceny, w toku której uznano, iż projekt obejmuje działania wyłączone z możliwości wsparcia ze względu na zakres pojęcia turystyka oraz katalog projektów, wspieranych w ramach Działania 1.5 RPO WL na lata 2007-2013. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości odwołała się przy tym do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Lu 797/09), w którym Sąd ten stanął na stanowisku, iż zgłoszony we wniosku projekt to całościowe przedsięwzięcie przedstawione do realizacji i dofinansowania. Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzenie na podstawie treści wniosku, że obejmuje on realizację przedsięwzięcia wyłączonego z Działania 1.5 RPO WL, wyklucza wniosek z możliwości dofinansowania. Od rozstrzygnięcia Agencji Wspierania Przedsiębiorczości P. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi, skarżący po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy zarzucił AWP naruszenie: art. 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. U. L 210 z 31 lipca 2006 r., p. 25-75) poprzez przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, art.2 pkt. 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2009 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy z zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 (Dz. U. L 214 z 9 sierpnia 2008 r., str. 3-47) poprzez niewłaściwą kwalifikacje projektu, art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.) poprzez przeprowadzenie oceny projektu w sposób powodujący ograniczenie dostępu do pomocy na rozwój, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 w sprawie Polskiej Kwalifikacji Działalności (Dz. U. 251 poz. 1885 z 2007) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Kwalifikacji Wyrobów i Usług ( Dz.U. 207 poz. 1293 z 2008 r.). Skarżący podniósł, że Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 wskazuje, iż "głównym celem Osi Priorytetowej I jest wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw w regionie. Podnoszenie konkurencyjności przedsiębiorstw polegające m.in. na stymulowaniu ich innowacyjności sprawi, że będą one bardziej efektywnie funkcjonowały na rynku regionalnym, krajowym i europejskim. Jako projekty wspierane w szczególności w ramach działania 1.5. wskazuje się projekty dotyczące opracowania i wdrożenia nowych produktów turystycznych o zasięgu regionalnym oraz projekty dotyczące rozbudowy istniejących projektów turystycznych. Produkt turystyczny definiuje się jako "spójną ofertę atrakcji i usług turystycznych". Z przytoczonej definicji produktu turystycznego wynika, że produkt turystyczny jest złożony i kwalifikacji tego produktu należałoby dokonywać nie tylko na poziomie PKD 2007 /NACE Rev 2/ ale i na poziomie powiązanej z nimi Polskiej Kwalifikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2008). Dopiero tak określone powiązanie pozwoli na prawidłową kwalifikację produktu do określonej działalności i da pełną odpowiedź "Czy projekt występuje na liście projektów możliwych do zrealizowania w ramach danego Działania/Poddziałania ?". Zgodnie z wykładnią GUS "Zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU 2008 należy do obowiązków producenta (usługodawcy) tego produktu. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć produkt, producent lub usługodawca może zwrócić się o pomoc do właściwej jednostki określonej w komunikacie Prezesa GUS w sprawie udzielania informacji dotyczącej standardów klasyfikacyjnych, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym GUS. Jako więc, że to na skarżącym ciążył obowiązek przedstawienia charakterystyki planowanych do wprowadzenia usług, określił on, iż są one złożone, a do oceniającego należało ten złożony charakter zachować. W efekcie nieuprawnionego postępowania AWP zakwalifikowała usługi planowane odmiennie niż skarżący, przypisując im nienależnie kod 85 .51 Z - Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych, co stanowiło bezpośrednią przyczynę odrzucenia projektu. Natomiast ramach realizowanego projektu zaplanowano do wprowadzenia usługę złożoną określoną jako 55.10 Z. - Hotele i podobne obiekty zakwaterowania. Skarżąca określiła w projekcie, że trzonem oferowanego produktu jest usługa hotelarsko – gastronomiczna. Usługi jazdy konnej oferowane będą jedynie dodatkowo. Jeśli gość hotelowy nigdy nie korzystał z jazdy konnej to właściciel hotelu, z uwagi na odpowiedzialność cywilną na nim ciążącą, ma obowiązek przeszkolenia go z podstawowych zasad tej jazdy oraz wskazania zasad obowiązujących w kontaktach ze zwierzęciem. Zdaniem skarżącego, oceniający projekt nie uwzględnili informacji zawartych w opisie do kodu PKD 85.51 Z Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych, że kursy i zajęcia ujęte tej podklasie mają charakter formalnie zorganizowany. Oznacza to, że jeśli szkolenie takie nie jest zorganizowane w formie kursu posiadającego zatwierdzony gram przez uprawniony organ, zakończonego egzaminem i świadectwem dającym kursantowi kreślone kwalifikacje czy uprawnienia to zgodnie z przepisami obowiązującymi w systemie oświaty szkolenie takie będzie nieformalne. Dlatego bezprawne jest nadawanie takim nieformalnym szkoleniom rangi, jakiej nie posiadają poprzez przypisywanie im kodów obowiązujących w systemie światy. Ponadto według PKWiU 2004, wszelkie usługi związane z nauką jazdy konnej, szkolenie jeźdźców, treningi przygotowujące w zawodach jeździeckich, szkolenie jeźdźców do egzaminów na stopnie jeździeckie kwalifikowane były do PKWiU 92.62.13-00.00 "Usługi związane ze sportem pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane". Po wprowadzeniu klasyfikacji PKD 2007, część usług, obejmujących to grupowanie, formalnie zorganizowanych oraz prowadzonych jako usługi indywidualne nauczycieli i trenerów, sklasyfikowane zostały pod kodem 85.51.10.0. Natomiast nauka jazdy niezorganizowana w sposób formalny, tzn. nie według zasad określonych w systemie oświaty, została przeniesiona do usług sklasyfikowanych pod kodem 93.19.19.0 - Pozostałe usługi związane ze sportem i rekreacją. Usługi rekreacyjnej jazdy konnej sklasyfikowane były jako 92.72.12.00 - Usługi rekreacyjne pozostałe gdzie indziej niesklasyfikowane po wprowadzeniu nowej klasyfikacji kluczem zostały przeniesione do 93.29.19.0 - Pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane. We wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, załączonym w dokumentacji aplikacyjnej, strona wskazała jako przedmiot prowadzenia działalności także kod 93.29 Z "Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna". Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w swoich ocenach nie uwzględniła migracji poszczególnych produktów w ramach różnych działalności w trakcie dostosowywania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług 2004 oraz Polskiej Klasyfikacji Działalności 2004 wraz z kluczami uściślającymi powiązania do obowiązującej obecnie PKWiU 2008 oraz PKD 2007 co skutkowało, że oceniający nie dostrzegli, iż oferta usługowa szkoleń nieformalnych oraz jazdy rekreacyjnej wprowadzona w 2009 roku sklasyfikowana była w dziale 92 a po zmianie klasyfikacji przeniesiona została do PKD 2007 do działu 93 czyli NACE 93. W odpowiedzi na skargę, Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zgodności z prawem oceny projektu przeprowadzona na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) - na podstawie art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy - prowadzi do wniosku, iż brak jest podstaw, aby uznać, że przeprowadzona ona została w sposób naruszający prawo. Z analizy dokumentacji sprawy (obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych i pisemne informacje o wynikach procedury odwoławczej), wbrew stanowisku zawartemu w skardze, wynika, że Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przeprowadzając ocenę projektu zarejestrowanego pod nr ewidencyjnym 04.10RPLU.01.05.00-06-265/10 pt. "Budowa i adaptacja obiektów na cele turystyczne oraz zakup niezbędnego sprzętu i wyposażenia", złożonego w odpowiedzi na konkurs nr 04/RPOWL/1.5/2010, w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działania/Poddziałania 1.5 RPO WL 2007-2013, realizowała swoje kompetencje do oceny projektu w sposób nienaruszający prawa. Punktem wyjścia tego wniosku jest treść przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim przedmiotem ich regulacji jest kwestia systemu realizacji programów operacyjnych. W rozumieniu ustawy system realizacji to system obejmujący swoim zakresem zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzenie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, także określający środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów (art. 5 pkt 11 ustawy). Z woli ustawodawcy, definicja pojęcia "systemu operacyjnego", zawiera w jego opisie istotny element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą. Odnośnie katalogu normatywnych źródeł wskazanego wyżej związania zasadami procedurami tworzącymi system operacyjny, stwierdzić należy, że można i należy wnioskować o jego zakresie na podstawie przepisów rozdziału 5 - "Realizacja programów operacyjnych" - ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały przez tę właśnie ustawę. Ponadto, co jest nie mniej istotne, wskazuje ona również na inne, funkcjonalnie z nią powiązane oraz komplementarnie stosowane akty prawne współtworzące system operacyjny. Są nimi akty prawa krajowego, między innymi, wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, a także akty prawa wspólnotowego pierwotnego - Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (z art. 21 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie, w jakim finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone wart. 87 ust. 1 Traktatu albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy) - oraz wtórnego rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r., które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchyla rozporządzenie (WE) nr 1260/1999; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., w zakresie, w jakim uznaje niektóre rodzaje i formy pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem (art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy). Na wskazany system składają się również akty wewnętrzne, którymi są m.in. Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie dla Wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 - 2013 oraz Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007 - 2013. Instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów operacyjnych związane są zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą przy uwzględnieniu zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz mają obowiązek zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy). W tym względzie - wskazane zasady i procedury, zgodnie z nakazem realizacji zasady równego traktowania oraz transparencji działań Agencji były zachowane, o czym świadczy fakt notyfikowania zasad przedmiotowego konkursu wszystkim zainteresowanym poprzez zamieszczenie wszystkich niezbędnych i szczegółowych informacji na stronie internetowej Agencji. W związku z powyższym, brak jest podstaw, aby zasadnie wywozić, że zaskarżona ocena przedmiotowego projektu podjęta została z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa. Pierwszym etapem oceny formalnej wniosku jest sprawdzenie, czy wniosek spełnia wszystkie kryteria brzegowe (dopuszczające) zawarte w karcie oceny formalnej. Kryteria brzegowe muszą być spełnione bezwarunkowo, a ich niespełnienie powoduje automatyczne odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu - przy tym, na tym pierwszym etapie oceny formalnej wniosku, obowiązujące zasady postępowania nie przewidują możliwości poprawy/uzupełniania wniosku. W sytuacji zaś, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria brzegowe podlega ocenie w oparciu o kryteria poprawności. Następnie zaś, wniosek uznany za kompletny i spełniający kryteria oceny formalnej poprawności, podlega ocenie merytorycznej, która jest ocena dwuetapową, tj. ocenie merytoryczne i ocenie strategicznej. W związku z tym, konfrontując wskazane okoliczności stanu faktycznego sprawy z zasadami i procedurami przedmiotowego systemu operacyjnego, zakotwiczonymi we wskazanych wyżej źródłach (aktach prawa powszechnie obowiązującego i aktach prawa wewnętrznego) nie sposób zasadnie uznać, że ocena wniosku skarżącego przeprowadzona została z ich naruszeniem. Uwzględniając, co stanowczo należy podkreślić, konkursowy charakter przedmiotowego postępowania, w którym wnioskodawcy mieli prawo uczestniczyć na znanych i notyfikowanych im, takich samych i równych zasadach, brak jest podstaw, aby za przekonującą i uzasadnioną uznać argumentację skargi, a mianowicie, że przeprowadzona ocena wniosku o dofinansowanie nastąpiła z naruszeniem warunków i zasad przedmiotowego systemu operacyjnego. Wbrew stanowisku skarżącego, ocena wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia jak również tryb, w którym stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych, przeprowadzona z perspektywy wskazanych wyżej zasad i procedur przedmiotowego programu operacyjnego uzasadnia stanowisko o zasadności negatywnej oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanie. Zgodzić się bowiem należy z Lubelską Agencją Rozwijania Przedsiębiorczości, że przepis art. 2 pkt. 25 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 określa w sposób zupełny, jakie obszary działalności gospodarczej objęte są definicją turystyki. Oznaczenia zakresu tego pojęcia dokonano poprzez odwołanie się do przepisów Rozporządzenia (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U.UE L 139 z 30 grudnia 2006 r.). W myśl powyższych przepisów pojęcie "turystyka" obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2: a) NACE 55: Zakwaterowanie; b) NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem; c) NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane; d) NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką; e) NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą i f) NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna. Zgodzić się także należy z LAWP, że zamierzenie inwestycyjne Skarżącego obejmuje oraz odwołuje się działań objętych kodem PKD 85.51.Z "Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych". Zgodnie z wyjaśnieniami do PKD, podklasa ta obejmuje kursy, zajęcia sportowe i rekreacyjne dla grup i osób indywidualnych. Zajęcia mogą być prowadzone w szkołach, na obozach, obiektach własnych jednostki nauczającej, obiektach klienta lub innych obiektach, włączając zakwaterowanie. Kursy i zajęcia ujęte w tej podklasie mają charakter formalnie zorganizowany. Podklasa ta obejmuje: zajęcia sportowe (siatkówkę, koszykówkę, piłkę nożną itp.), obozy sportowe, zajęcia gimnastyczne, szkoły nauki jazdy konnej, naukę pływania, działalność profesjonalnych instruktorów sportowych, nauczycieli i trenerów, kursy sztuk walki, kursy jogi, kursy gry w karty (np. brydż). Nie można zgodzić się przy tym ze stanowiskiem skarżącego, że “charakter formalnie zorganizowany" oznacza, iż zajęcia prowadzone przez skarżącego (nauka jazdy konnej) muszą mieć zatwierdzony program przez uprawniony organ oraz kończyć się egzaminem i świadectwem dającym kursantowi kreślone kwalifikacje czy uprawnienia zgodnie z przepisami obowiązującymi w systemie oświaty. Trudno także przyjąć za wiarygodną argumentację skarżącego, że "jeśli gość hotelowy nigdy nie korzystał z jazdy konnej to właściciel hotelu, z uwagi na odpowiedzialność cywilną na nim ciążącą, ma obowiązek przeszkolenia go z podstawowych zasad tej jazdy oraz wskazania zasad obowiązujących w kontaktach ze zwierzęciem" – a tym samym, że korzystanie z usług związanych z jazdą konną jest jego działalnością uboczną. Z treści wniosku skarżącego wyraźnie wynika, że osiągnięcie celów zamierzenia inwestycyjnego Skarżącego nie jest możliwe bez realizacji działań objętych kodem PKD 85.51 Z, czyli, że główną osią działalności skarżącego jest prowadzenie nauki jazdy konnej dla osób o różnych stopniach zaawansowania tej umiejętności. Sąd w składzie orzekającym zgadza się ze stanowiskiem tego Sądu wyrażonym w wyroku w wyroku z dnia 18 grudnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Lu 797/09), iż zgłoszony we wniosku projekt to całościowe przedsięwzięcie przedstawione do realizacji i dofinansowania. Zauważyć w tym miejscu należy, że skarżący, kwestionując ustalenia LAWP związane z kwalifikacją części działań objętych jego zamierzeniem jako objętych kodem PKD 85.51 Z pomija treść własnego wniosku o dofinansowanie. Jak słusznie stwierdziła LAWP, w pkt. E4 formularza wniosku skarżący wskazuje na objęcie projektem budowy szkoły nauki jazdy konnej, w pkt. E5 nazywanej ośrodkiem treningowym - szkołą nauki jazdy konnej. Jednocześnie pkt. E5 formularza wniosku oraz B3c Biznes Planu wskazuje na podstawy podjęcia zamierzenia, polegającego na budowie szkoły nauki jazdy. W pkt. C2 Biznes Planu Skarżący wskazuje, że ulepszony produkt turystyczny oferowany będzie dzięki wybudowaniu obiektu "do całorocznej nauki jazdy konnej". W pkt. C4 Biznes Planu Wnioskodawca oświadczył, iż do realizacji projektu niezbędne jest zatrudnienie instruktora jazdy konnej, uzasadniając tę potrzebę oddaniem do użytku budynku szkoły jazdy konnej. Na posiadanie koni, które będą wykorzystywane do nauki jazdy konnej wskazuje pkt. C5a Biznes Planu. W planie marketingowym dla projektu, w pkt. D1e Skarżący oświadczył o ulepszeniu oferowanego dotychczas produktu - nauki jazdy konnej. Konsekwentnie należy stwierdzić, iż to sam Skarżący w przedłożonym wniosku o dofinansowanie wielokrotnie oświadczył o profesjonalnym i zorganizowanym charakterze objętej projektem usługi polegającej na nauce jazdy i, że zamierzenie inwestycyjne Skarżącego nie może być zrealizowane bez budowy szkoły nauki jazdy konnej. W związku z powyższym, Sąd na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku.