III SA/Lu 1005/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..], nr [..], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Spółki "A" sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [..], nr [..], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W piśmie procesowym z dnia 15 października 2015 r. Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej". W uzasadnieniu powołano się na orzeczenia Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których wskazywano na bezskuteczność przepisów na podstawie których nakładane są kary za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wskazano także na zmiany w przepisach, z których w ocenie skarżącej wynika depenalizacja takiej działalności. Zdaniem skarżącej wszystko to wskazuje na bardzo wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, to zaś uzasadnia wniosek o wstrzymanie jej wykonalności. Na skutek wykonania decyzji skarżącej mogłaby zostać wyrządzona bezprawna szkoda. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. W badanej sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania aktu. Przedmiotem skargi do sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Tymczasem w piśmie z dnia 15 października 2015 r. skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania bliżej nieokreślonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Sąd nie może wstrzymać wykonania bliżej nieokreślonego aktu, który w ogóle nie był przedmiotem zaskarżenia w badanej sprawie. Jedyna zatem rozsądna interpretacja wymaga przyjęcia, że wniosek Spółki dotyczy zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Należy przypomnieć, że z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (zob. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, str. 424). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Przedmiotem skargi a zarazem wniosku skarżącej jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, odmawiające zawieszenia postępowania. Postanowienie to ma charakter stricte procesowy, nie nakłada na skarżącą Spółkę żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw czy obowiązków. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie wywołuje żadnych zmian w rzeczywistości. Wobec tego, instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć do niego zastosowania. Co więcej, wniosek o wstrzymanie wykonania takiego aktu jest wręcz nielogiczny, powstaje bowiem retoryczne pytanie, jaki byłby efekt ewentualnego uwzględnienia wniosku. Wszak wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania nie spowoduje skutku w postaci zawieszenia. Skoro zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.