III SA/Lu 1012/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. z dnia 7 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy z wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. z dnia 7 lutego 2017 r. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu 7 listopada 2016 r. (kserokopia poświadczona za zgodność z oryginałem) skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Postanowieniem z 19 grudnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie powyższe uprawomocniło się wobec niezłożenia środka zaskarżenia. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z 25 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 1 lutego 2017 r. (potwierdzenie odbioru), a pismem z 7 lutego 2016 r., skarżąca ponownie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy żądając zwolnienia w części od kosztów postępowania. Następnie łącznie z pismem z 3 marca 2017 r. pełnomocnik strony nadesłał poświadczoną za zgodność kserokopię urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowe dokumenty źródłowe. Nadesłana kserokopia formularza nosi, tak jak poprzednia, datę wypełnienia 7 listopada 2016 r. i w swej treści jest identyczna z poprzednim wnioskiem, co do zakresu żądania, uzasadnienia, oświadczenia o majątku i dochodach. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza rozpoznanie wniosku strony z dnia 7 lutego 2017 r. o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Jak bowiem wynika z nadesłanego wniosku (kserokopia poświadczona za zgodność z oryginałem) strona ponownie wnosi o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Żądanie to było już przedmiotem rozpoznania referendarza sądowego, który postanowieniem z 19 grudnia 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Postanowienie to stało się prawomocne, co było podstawą do wezwania strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zbędne jest zatem rozstrzyganie w przedmiocie kolejnego wniosku, którego żądanie było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 25 stycznia 2017 r. nie znosi bowiem skutków prawomocnego postanowienia z 19 grudnia 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2016, II FZ 135/16 http:/orzeczenia.nsa.gov.pl/). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.