III SA/Lu 1118/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent Joanna Otwinowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi ,,[...]’’ Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Zarządu Województwa L. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania projektu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], Zarząd Województwa – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020 działając na podstawie art. 60 pkt 6, art. 67 ust, 1 oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 12 pkt 2 oraz art. 184 ust. 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm. - dalej powoływanej jako "u.f.p."), art. 25 pkt 1 z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2019 r. poz. 1295 - dalej powoływanej jako "u.z.p.p.r."), art. 54 §1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm. - dalej powoływanej jako "o.p."), art. 2 pkt 7 oraz art. 98 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE seria L z 2013 r., nr 347, s. 320, z późn. zm. - dalej jako "rozporządzenie 1083/2006") w związku z art. 152 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE seria L z 2013 r., nr 347, s. 320 z późn. zm. - dalej jako "rozporządzenie 1303/2013"), art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (dalej jako "beneficjent" lub "skarżąca") od decyzji L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] zobowiązującej skarżącą do zwrotu kwoty 2 229 927,75 zł, wraz z odsetkami naliczanymi jak dla zaległości podatkowych stanowiącej zwrot środków wynikających z umowy o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. pn. "Farma fotowoltaiczna R. ", złożonego w ramach konkursu nr 10/RPOWL/1.4B/2012 z Działania 1.4: Dotacje inwestycyjne w zakresie dostosowania przedsiębiorstw do wymogów ochrony środowiska oraz w zakresie odnawialnych źródeł energii Schemat B Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007 - 2013 (dalej również: "RPO WL"), I. uchylił zaskarżoną decyzję; II. zobowiązał [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. do zwrotu kwoty 2 229 927,75 zł (dwa miliony dwieście dwadzieścia dziewięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia siedem złotych 75/100) wraz z odsetkami naliczanymi jak dla zaległości podatkowych od następujących kwot i terminów: a. od kwoty 263 233,44 zł - począwszy od 26 listopada 2015 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty; b. od kwoty 1 491 656,13 zł - począwszy od 11 grudnia 2015 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty; c. od kwoty 475 038,18 zł - począwszy od 25 marca 2016 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty. lII. zobowiązał [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. do zwrotu kwot, o których mowa w pkt II na rachunek bankowy L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. w terminie 14 dni od doręczenia ostatecznej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej "LAWP" lub "organ I instancji") pismem z dnia [...] września 2019 r. wszczęła postępowanie zmierzające do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu nieprawidłowo wykorzystanych środków europejskich. Postępowanie dotyczyło zwrotu środków wypłaconych skarżącej w ramach umowy z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Farma fotowoltaiczna R. " (dalej jako "umowa o dofinansowanie). Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., [...] L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości ustaliła, że kwota należności głównej przypadającej do zwrotu w odniesieniu do umowy z dnia 30 czerwca 2014 r. o dofinansowanie projektu "Farma fotowoltaiczna R. " wynosi 2 229 927,75 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od następujących kwot i terminów: - dla kwoty 263 233,44 zł - 26 listopada 2015 r., - dla kwoty 1 491 656,13 zł - 11 grudnia 2015 r., - dla kwoty 475 038,18 zł - 25 marca 2016 r., do 25 września 2019 r. oraz od dnia doręczenia decyzji do dnia zapłaty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z treścią wniosku o dofinansowanie (stanowiącego załącznik do umowy) przedmiotem projektu miało być "uruchomienie produkcji energii elektrycznej z energii źródeł odnawialnych oraz zwiększenie konkurencyjności "[...]" Sp. z o. o. dzięki powstaniu farmy fotowoltaicznej w miejscowości R.. W analogiczny sposób przedmiot projektu opisano w § 2 ust. 4 umowy o dofinansowanie. Według § 2 ust. 5 umowy o dofinansowanie całkowita wartość projektu miała wynosić 5 923 558,34 zł. Na zasadzie unormowania zawartego w § 2 ust. 6 umowy, kwota dofinansowania określona została na nie więcej niż 2 353 624,35 zł, co stanowiło 50% wydatków kwalifikowalnych. Stosownie do § 2 ust. 6 umowy o dofinansowanie beneficjent zobowiązał się do wniesienia wkładu własnego w kwocie 2 353 624,36 zł, co stanowiło 50% wydatków kwalifikowalnych. Projekt miał być realizowany w okresie od 7 lipca 2013 r. do 30 stycznia 2015 r. (3 ust. 1 umowy o dofinansowanie). W trakcie realizacji umowy o dofinansowanie projektu zawarto 3 aneksy - odpowiednio w dniach [...] kwietnia 2014 r., [...] listopada 2014 r. oraz [...] września 2015 r. W wyniku wprowadzonych zmian termin zakończenia realizacji projektu został ustalony na [...] września 2015 r. Strona w celu uzyskania refundacji poniesionych w związku z realizacją projektu nakładów złożyła cztery wnioski o płatność, w tym dwa wnioski sprawozdawcze oraz dwa wnioski pełniące funkcję rozliczeniową. Na podstawie złożonych i zatwierdzonych wniosków o płatność stronie wypłacono dofinansowanie w kwocie 2 229 927,75 zł. W dniach: [...] października 2014 r. oraz [...] lipca 2015 r., LAWP przeprowadziła dwie kontrole doraźne w miejscu realizacji projektu. Z obu przeprowadzonych przez organ kontroli sporządzono informacje pokontrolne. Przeprowadzone przez organ I instancji czynności kontrolne nie wykazały istotnych zastrzeżeń co do sposobu realizacji przez beneficjenta projektu. Organ I instancji stwierdził, że realizowany przez stronę projekt "Farma fotowoltaiczna [...] "został zrealizowany i w całości rozliczony. Następnie organ I instancji stwierdził, że skarżąca pobrała całość dofinansowania określonego w umowie w sposób nienależny. Powyższe organ ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności wyrok Sądu Okręgowego w L. IV Wydział Karny z dnia [...] lipca 2018 r., wydany w sprawie o sygn. akt IV K [...], utrzymany następnie w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. II Wydział Karny z dnia [...] października 2018 r. w sprawie o sygn. akt II AKa [...]. W celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. uzyskania od LAWP dofinansowania na budowę farmy fotowoltaicznej w miejscowości R., skarżąca przedłożyła do LAWP poświadczający nieprawdę dokument w postaci przedwstępnej umowy pożyczki sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 4 lutego 2013 r. Organ I instancji podkreślił, że fakt przedłożenia przez skarżącą umowy przedwstępnej pożyczki, która poświadczała nieprawdę, co do okoliczności istotnej z punktu widzenia kryterium, stanowi o niespełnianiu przez projekt kryterium "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym" oceny i powinno skutkować negatywną jego oceną i w konsekwencji nieuzyskaniem przez projekt dofinansowania. Podsumowując organ I instancji stwierdził, że brak wywiązania się przez skarżącą z obowiązków wynikających z umowy o dofinansowanie i Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007 - 2013 (wersja z dnia 31 października 2012 r., dalej jako "Wytyczne dla Wnioskodawców"), jak i pobranie w całości dofinansowania w sposób nienależny, obligowało do stwierdzenia, że nie jest możliwe utrzymanie przez beneficjenta uprzednio wypłaconego mu wsparcia publicznego, udzielonego na realizację wskazanego na wstępie projektu. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie szeregu przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, podnosząc, że zachowanie skarżącej nie doprowadziło do powstania nieprawidłowości, w tym nie powstała nieprawidłowość oznaczająca jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Skarżąca zarzuciła, że organ I instancji zaniechał podjęcia wszelkich możliwych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Zarząd Województwa decyzją z [...] sierpnia 2020 r. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I); zobowiązał "[...]" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. do zwrotu kwoty 2 229 927,75 zł wraz z odsetkami (pkt II) naliczanymi jak dla zaległości podatkowych od następujących kwot i terminów: a. od kwoty 263 233,44 zł - począwszy od 26 listopada 2015 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty; b. od kwoty 1 491 656,13 zł - począwszy od 11 grudnia 2015 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty; c. od kwoty 475 038,18 zł - począwszy od 25 marca 2016 r. do 24 września 2019 r. oraz od 12 lutego 2020 r. do dnia 4 maja 2020 r. oraz od dnia następującego po dniu doręczenia niniejszej decyzji ostatecznej do dnia zapłaty; zobowiązał [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. do zwrotu kwot, o których mowa w pkt II na rachunek bankowy L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. w terminie 14 dni od doręczenia ostatecznej decyzji (pkt III). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że bezzasadny jest zarzut braku doręczenia skarżącej wezwania do zwrotu środków. Organ odwoławczy stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do zwrotu środków, z którego wynika, iż przesyłka została wysłana na adres strony ujawniony Krajowym Rejestrze Sądowym. Na zwrotnym potwierdzeniu znajduje się adnotacja, iż przesyłka została odebrana w dniu 8 lipca 2019 r. przez J. L.. Organ II instancji podkreślił, że przesłana przez LAWP kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru poświadczonego za zgodność z oryginałem ma identyczną treść jak potwierdzenie znajdujące się w aktach sprawy. Dodatkowo Instytucja Zarządzająca dołączyła do akt sprawy wydruk strony internetowej [...], zawierający informacje dotyczące przesyłki o numerze [...]numer znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru), z którego wynika, że przesyłka została nadana w dniu 25 czerwca 2019 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana i ostatecznie została odebrana w placówce Poczty Polskiej. Powyższe oznacza, że zarówno tożsamość osoby odbierającej, jak i jej uprawnienie do odebrania przesyłki były weryfikowane przez pracownika Poczty Polskiej. Organ zwrócił uwagę, że J. L. odbierał całość korespondencji kierowanej do skarżącej w trakcie postępowania tj. zawiadomienie o wszczęciu postępowania, informacje o terminie zakończenia postępowania oraz samą decyzję LAWP. Za każdym razem przysyłki były odbierane w placówce pocztowej. Organ wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania J. L. nie pełnił w "[...]" Sp. z o. o. żadnych funkcji (tj. nie był członkiem organów spółki), ani nie był jej wspólnikiem. Na podstawie informacji ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym organ ustalił, że J. L. został wykreślony z rejestru jako wspólnik i członek zarządu spółki w dniu 28 marca 2013 r. W dniu 23 listopada 2013 r. wykreślono również wpis dotyczący członkostwa J. L. w radzie nadzorczej. Organ podkreślił, że pełnienie funkcji w organach spółki nie jest warunkiem koniecznym do dokonywania odbioru korespondencji spółki. Poza sporem pozostaje zaś, że J. L. stale odbierał korespondencję kierowaną do spółki, a także, że korespondencja była spółce przekazywana. Decyzja organu I instancji została odebrana przez J. L. w dniu 11 lutego 2020 r. Analogiczna sytuacja miała również miejsce w przypadku pisma z dnia 1 czerwca 2020 r. zawiadamiającego o możliwości wypowiedzenia się na temat zebranych dowodów, które zostało odebrane przez J. L. w dniu 16 czerwca 2020 r. Taką też datę doręczenia tego zawiadomienia strona wskazała w piśmie z dnia 23 czerwca 2020 r. Organ zwrócił również uwagę, że w dniu 29 kwietnia 2019 r. wykreślono z Krajowego Rejestru Sądowego H. R. będącego jedynym członkiem zarządu spółki. Od tego czasu skarżąca pozostaje bez organu zarządczego, jedyny wspólnik - H. R. - nie powołał żadnych osób do zarządu spółki. Nie ma to jednak wpływu zarówno na ocenę skuteczności doręczenia, jak i prawidłowości prowadzonego postępowania. Organ wskazał, że jak wynika z informacji ujawnionych w rejestrze, w spółce powołano prokurenta w osobie M. J.. Utrata przez spółkę zarządu nie powoduje jednak wygaśnięcia prokury i nie skutkuje brakiem należytej reprezentacji spółki. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 - 3 w związku z art. 184 ust. 1 pkt 1 - 2 u.f.p. oraz art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 organ odwoławczy uznał, że są one oczywiście bezzasadne. Organ II instancji podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, że prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w L. IV Wydział Karny z dnia [...] lipca 2018 r. (sygn. akt IV K [...]) H. R. został uznany za winnego tego, że w dniu [...] lutego 2013 r. w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej tj. uzyskania od LAWP dotacji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki [...], składając wniosek o dofinansowanie budowy farmy fotowoltaicznej w miejscowości R. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007 - 2013, przedłożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci przedwstępnej umowy pożyczki w kwocie 2 400 000,00 zł zawartej w dniu [...] lutego 2013 r. pomiędzy E. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. a [...] Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (reprezentowaną przez H. R.), która to pożyczka miała służyć pokryciu wkładu własnego, co miało istotne znaczenie dla zawarcia umowy o dofinansowanie projektu. Wskazany wyżej wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. z dnia [...] października 2018 r. wydanym w sprawie sygn. akt II AKa [...]. Orzeczenie sądu karnego stanowi dowód skazania H. R. za przestępstwo opisane w wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] lipca 2018 r. Jak wynika z poczynionych ustaleń, do znamion czynu przypisanego H. R. należy posłużenie się dokumentem poświadczającym nieprawdę tj. pozorną umową przedwstępną pożyczki, która miała stanowić potwierdzenie zabezpieczenia przez spółkę [...] środków na pokrycie wkładu własnego w ramach projektu współfinansowanego z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007 – 2013. Organ stwierdził, że bezsporna jest okoliczność, że umowa przedwstępna pożyczki została przedłożona LAWP na etapie ubiegania się o dofinansowanie tj. w dniu [...] lutego 2013 r. Umowa stanowiła jeden z załączników do formularza wniosku o dofinansowanie. Za bezsporne organ uznał również, że celem złożenia umowy było wykazanie, że skarżąca spełnia kryterium "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym", które weryfikowane było w trakcie oceny merytorycznej. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku karnego ustalił, że omawiana umowa przedwstępna pożyczki poświadczała nieprawdę, ponieważ E. Sp. z o. o. nie miała zamiaru udzielić pożyczki (czyli zawrzeć umowy przyrzeczonej), a spółka ta nie dysponowała środkami, które mogłaby przeznaczyć na pożyczkę. Nie ulegało wątpliwości w ocenie organu II instancji, że umowa przedłożona LAWP przez H. R. poświadczała nieprawdę i miała jedynie charakter pozorny, co skutkowało jej nieważnością. Organ odwoławczy uznał, że zachowanie skarżącej należało kwalifikować także jako nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Zgodnie z treścią powołanego przepisu nieprawidłowością jest jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby powodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Organ II instancji stwierdził, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdzał fakt uzyskania przez skarżącą dofinansowania w sposób nielegalny tj. na podstawie nieprawdziwych oświadczeń oraz w oparciu o dokumenty poświadczające nieprawdę. Organ wskazał, że w tym stanie rzeczy wydatek poniesiony przez UE nie może być uznawany za uzasadniony, co przesądza o kwalifikacji działania skarżącej jako nieprawidłowości. Nie ulega również wątpliwości w ocenie organu odwoławczego, że dofinansowanie przeznaczone na realizację projektu zostało pobrane nienależnie jako, że pozytywna ocena projektu, która poprzedzała zawarcie umowy o dofinansowanie, została dokonana na podstawie poświadczającego nieprawdę dokumentu tj. umowy przedwstępnej pożyczki. Zwrot znajduje więc podstawę także w treści art. 207 ust. 1 pkt 3 u.f.p. Organ odwoławczy podniósł, że zwrot musiał objąć całość wypłaconych środków z uwagi na to, że uzyskanie dofinansowania w wyniku przestępstwa, przy wykorzystaniu dokumentów poświadczających nieprawdę, stanowiło naruszenie o najcięższym charakterze gatunkowym, które godzi w podstawowe zasady wydatkowania środków europejskich. Stąd też w sprawie niniejszej wykluczyć należało możliwość miarkowania wysokości zwrotu na podstawie art. 98 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. zaskarżyła decyzję Zarządu Województwa w części dotyczącej pkt II i III. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa w części objętej skargą i o umorzenie postępowania w sprawie zobowiązania skarżącej do zwrotu kwoty 2 229 927,75 zł wraz z odsetkami, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w części objętej skargą i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I Instancji. Skarżąca wniosła również o zwrot kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. oraz art. 207 ust. 1 pkt 3 u.f.p., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie przez organ II Instancji, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały w niniejszej sprawie: - wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art 184 u.f.p., - pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości; 2) art. 207 ust 1 pkt 2 u.f.p. w zw. z art, 184 ust. 1 i 2 u.f.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie przez organ II instancji, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały w niniejszej sprawie wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art 184, w sytuacji gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały w niniejszej sprawie wykorzystane zostały zgodnie z procedurami określonym i w umowie międzynarodowej oraz innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu; 3) art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006, poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie przez organ, że zachowanie Beneficjenta doprowadziło do powstania nieprawidłowości w rozumieniu art 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006, w sytuacji gdy zachowanie skarżącej nie doprowadziło do powstania nieprawidłowości w rozumieniu w/w przepisów; 4) art. 207 ust. 8 i 9 u.f.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie przez organ, że bezskutecznie upłynął termin o którym mowa w art 207 ust. 8 u.f.p. i w konsekwencji że zaszła przesłanka do wydania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy skarżąca zaprzecza, że otrzymała wezwanie o którym mowa w art. 207 ust 8 u.f.p., oraz że w niniejszej sprawie zaszły przesłanki do zastosowania trybu określonego w art. 207 ust 8 i 9 u.f.p. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji są dotknięte wadą nieważności, gdyż skarżąca spółka pozostaje bez zarządu (okoliczność ta została ujawniona w rejestrze przedsiębiorców KRS w dniu 23 kwietnia 2019 r.). Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia: - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 67 ust 1 u.f.p. w zw. z art. 60 pkt 1) u.f.p. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia przez Zarząd Województwa wszelkich możliwych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz jej załatwienia pomimo istnienia takiego prawnego obowiązku po jego stronie; - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. w zw. z art. 60 pkt 1) u.f.p. w zw. z art. 140 k.p.a., przez bezpodstawne przyjęcie w oparciu zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, który ma charakter niepełny, oraz stanowi w części ustalenia dokonane przez Sąd w innej sprawie karnej, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały w niniejszej sprawie wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości; - art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. w zw. z art. 60 pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały w niniejszej sprawie wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest decyzja Zarządu Województwa w przedmiocie zobowiązania skarżącej do zwrotu kwoty 2 229 927,75 zł, wraz z odsetkami naliczanymi jak dla zaległości podatkowych stanowiącej zwrot środków wynikających z umowy o dofinansowanie realizacji projektu. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu skargi, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ponieważ skarżąca spółka "[...]" od dnia [...] października 2018 r. nie posiadała zarządu, która to okoliczność została ujawniona w rejestrze przedsiębiorców KRS w dniu [...] kwietnia 2019 r. Wbrew zarzutom skargi, skarżąca spółka nie mogła być uznana za niezdolną do działania z uwagi na brak zarządu od 25 października 2018 r., skoro w tym czasie spółka posiadała ustanowionego wcześniej przez siebie prokurenta w osobie M. J.. Z informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że wpisu prokurenta dokonano [...] listopada 2017 r. Utrata przez spółkę zarządu nie powoduje wygaśnięcia prokury. Prokurent jest bowiem z mocy ustawy uprawniony do reprezentowania spółki w sprawach sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, co stanowi zabezpieczenie interesów takiej spółki. Podzielić należy również argumentację organu co do bezzasadności zarzutu braku doręczenia skarżącej spółce wezwania do zwrotu środków. Z akt sprawy wynika, że pismo L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2019 r. w zakresie wezwania skarżącej do zwrotu kwoty dofinansowania (k. 335 akt admin.) zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2019 r. (k. 332, k. 430 akt admin.). Przesyłka została skierowana na adres spółki ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. Odbiór przesyłki pokwitował J. L.. Prawidłowość doręczenia w/w przesyłki oraz innych przesyłek skierowanych do skarżącej, zawierających zawiadomienie wszczęciu postępowania administracyjnego oraz zawiadomienie o przedłużeniu terminu, potwierdzają również wydruki strony internetowej [...] zawierającej informacje dotyczące doręczenia przesyłek (k. 448-455 akt admin.). Wyżej wymienioną korespondencję odbierał osobiście J. L. (dowód doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania - k. 345 akt admin., dowód doręczenia informacji o terminie zakończenia postępowania - k. 354 oraz k. 405v, k. 415v, akt admin., dowód doręczenia organu I instancji - k. 374 akt admin). W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego J. L. stale odbierał korespondencję kierowaną do spółki i okoliczności doręczenia oraz prawidłowość doręczeń nie były kwestionowane. Podnieść również należy w tym miejscu, że z informacji Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że w dniu [...] kwietnia 2019 r. wykreślono H. R. będącego jedynym członkiem zarządu spółki. Od tej daty skarżąca nie posiada organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu. Jak już jednak wskazano powyżej, okoliczność braku organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu nie ma wpływu na ocenę skuteczności doręczenia, jak i prawidłowości prowadzonego postępowania. Z informacji ujawnionych Krajowym Rejestrze Sądowym wynika bowiem, że w spółce powołano prokurenta w osobie M. J.. Utrata przez spółkę zarządu nie powoduje wygaśnięcia prokury i nie skutkuje brakiem należytej reprezentacji spółki. Z tej tez przyczyny należy również uznać, że skarga podpisana przez prokurenta M. J. została podpisana przez osobę upoważniona do reprezentowania skarżącej i wniesiona prawidłowo. W konsekwencji brak też był podstaw do odrzucenia skargi. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że Sąd podziela stanowisko organu, dokonane w sprawie ustalenia faktyczne i ocenę prawną. Skarżąca uzyskała dofinansowanie ze środków publicznych na realizację projektu "Farma fotowoltaiczna R. " w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013, Oś Priorytetowa I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działanie 1.4 Schemat B. Zgodnie z umową o dofinansowanie o wskazanym na wstępie numerze, zawartą w dniu 30 czerwca 2014 r., pomiędzy działającą w imieniu Województwa L. L. Agencją Wspierania Przedsiębiorczości, jako Instytucją Pośredniczącą II stopnia, a "[...]" Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L., skarżąca zobowiązała się zapewnić wkład własny w kwocie 2 353 624,36 zł, co stanowi 50% wydatków kwalifikowalnych (§ 2 ust. 8 i ust. 6 pkt II umowy o dofinansowanie – k. 210 akt admin.). Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu zgodnie z umową o dofinansowanie, a w szczególności w oparciu o Wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Farma fotowoltaiczna [...]" oraz w oparciu o harmonogram rzeczowo—finansowy, o którym mowa w § 3 ust. 3 umowy, ponosząc wydatki m.in. rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie. W przypadku dokonania zmian w projekcie, na podstawie § 16 i § 17 umowy, beneficjent zobowiązuje się o realizacji Projektu w oparciu o wniosek zgodnie z umową, aneksami do umowy oraz aktualnym harmonogramem rzeczowo-finansowym (§ 2 ust. 4 umowy o dofinansowanie – k. 210 akt admin.). Wytyczne powołane w umowie, to "Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007-2013" (wersja z dnia 31 października 2012 r., str. 129, dalej: jako "Wytyczne dla Wnioskodawców", zamieszczone na stronie L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości - lawp.eu), wydane przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia. Opracowanie to zawiera zasady i reguły przygotowania dokumentacji aplikacyjnej orz zasady realizacji Projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007-2013 (§ 1 pkt 30 umowy – k. 211 v. akt admin.). Z Wytycznych dla Wnioskodawców wynika, że zgodnie z zatwierdzonymi kryteriami merytorycznymi na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że ma zapewnione wystarczające środki finansowe na realizację projektu. Wykazanie (udokumentowanie) środków finansowych możliwe będzie m. in. przez: 1. przedstawienie dokumentów finansowych za trzy ostatnie zamknięte lata obrachunkowe, z których będzie jasno wynikało, że łączny zysk netto z trzech ostatnich zamkniętych lat obrachunkowych przekracza 50% wartości kosztów kwalifikowalnych oraz przedsiębiorca posiada stabilną sytuację finansową; 2. przedstawienie innych dokumentów finansowych potwierdzających posiadanie środków pieniężnych gwarantujących finansowe wykonanie projektu tj.: promesa po weryfikacji zdolności finansowej dokonanej przez bank, aktualny wyciąg z rachunku bankowego potwierdzony przez pracownika banku podpisem i pieczęcią bankową lub zawierający adnotację o tym, iż dany wyciąg jest wygenerowany elektroniczne na podstawie art. 7 ustawy Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140 z 1997 r., poz.939 z późn. zm.), oraz że nie wymaga podpisu ani stempla, umowa pożyczki sporządzona w formie aktu notarialnego; 3. przedstawienie innych dodatkowych dokumentów potwierdzających posiadanie środków pieniężnych gwarantujących finansowe wykonanie projektu z zastrzeżeniem, że dodatkowe dokumenty będą podlegały indywidualnej ocenie przez członków KOP lub asesora/eksperta (str.129 Wytycznych dla Wnioskodawców). Zgodnie z załącznikiem nr 2 do Uchwały Zarządu Województwa nr 52/12 z dnia 2 października 2012 r. - "Kryteria wyboru projektów w ramach I Osi priorytetowej "Przedsiębiorczość i Innowacje" II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007 - 2013, ocena merytoryczna techniczno-ekonomiczna projektu w ramach Działania 1.4 dokonywana była m. in. w oparciu o kryterium "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym". W ramach przedmiotowego kryterium ocenie podlegało, czy wartość planowanych kosztów ma zapewnione finansowanie w zaprezentowanych w projekcie źródłach finansowania. W świetle powyższych uregulowań, wykazanie posiadania środków w wysokości odpowiedniej do poziomu dofinansowania było jednym z kluczowych warunków pozytywnej oceny projektu i kolejno zawarcia umowy o dofinansowanie projektu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca do wniosku o dofinansowanie załączyła przedwstępną umowę pożyczki z dnia 4 lutego 2013 r., sporządzoną w formie aktu notarialnego Rep. A nr [...] (k. 183 - 184 akt admin.). Omawiana umowa została zwarta pomiędzy E. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. a "[...]" Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L.. Zgodnie z umową, K. P. – działający w imieniu i na rzecz spółki E. oraz H. R. - działający w imieniu i na rzecz skarżącej spółki "[...]" zobowiązali się zawrzeć umowę pożyczki, mocą której spółka E. udzieli "[...]" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością pożyczki w kwocie 2 400 000,00 zł, oprocentowanej według stopy procentowej WIBOR plus 1,5% w skali roku, a "[...]" ją przyjmie. Według § 2 pkt 1 umowy pożyczki miała ona zostać zawarta w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez spółkę "[...]" dokumentu stwierdzającego przyznanie skarżącej przez Województwo L. (LAWP) dotacji na realizację projektu "Farma Fotowoltaiczna [...]" realizowanego w ramach Działania 1.4: Dotacje inwestycyjne w zakresie dostosowania przedsiębiorstw do wymogów ochrony środowiska oraz w zakresie odnawialnych źródeł energii Schemat B Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa lubelskiego na lata 2007 - 2013 Osi Priorytetowej I: Przedsiębiorczości i Innowacje. Kwota pożyczki miała zostać przekazana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy w dniu zawarcia umowy, a jej zwrot winien, zgodnie z postanowieniami umowy przedwstępnej, nastąpić w terminie 10 lat, poprzez jednorazową spłatę w dniu upływu terminu na jaki została zawarta. Wyrokiem Sądu Okręgowego w L. IV Wydział Karny z dnia [...] lipca 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV K [...] (k. 320 akt admin.), utrzymanym następnie w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. II Wydziału Karnego z dnia [...] października 2018 r., w sprawie o sygn. akt II AKa [...] (k. 330 akt admin.), uznano H. R. za winnego tego, że w dniu [...] lutego 2013 r. w L., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. uzyskania od instytucji dysponującej środkami publicznymi, dotacji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L., przedłożył LAWP, składając wniosek o dofinansowanie budowy farmy fotowoltaicznej w miejscowości R. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007 - 2013, poświadczający nieprawdę dokument w postaci przedwstępnej umowy pożyczki w kwocie 2 400 000,00 zł zawartej dnia [...] lutego 2013 r, pomiędzy E. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L., a "[...]" Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L., która miała stanowić częściowe pokrycie wkładu własnego kosztów kwalifikowalnych, co miało istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia finansowego, w tym zawarcia dnia [...] czerwca 2014 r. umowy nr [...] o dofinansowanie, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję wynikającą z art. 297 §1 k.k. i za to skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zawieszając warunkowo jej wykonanie na okres próby obejmujący 2 lata, oraz wymierzył mu karę grzywny. Prawidłowo organ uznał, w oparciu o ustalenia poczynione w postępowaniu karnym, że umowa przedwstępna pożyczki z dnia [...] lutego 2013 r. poświadczała nieprawdę. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (reprezentowana przez członka zarządu spółki – K. P.) nie dysponowała stosownymi środkami i nie miała zamiaru udzielić pożyczki w kwocie 2 400 000,00 zł. Skoro celem złożenia umowy było wykazanie, że skarżąca spełnia kryterium merytoryczne oceny techniczno-ekonomicznej "Projekt jest wykonalny pod względem finansowym (str. 6 Kryteriów Wyboru Projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość I Innowacje" II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" RPO WL na lata 2007-2013), zaś załączona do wniosku o dofinasowanie przez H. R. umowa poświadczała nieprawdę i miała jedynie charakter pozorny, to skarżąca nie mogłaby uzyskać dofinansowania. Przedłożenie dokumentów poświadczających nieprawdę stanowiło zatem, jak słusznie stwierdził organ, naruszenie zasad obowiązujących przy ubieganiu się o wsparcie. Mając powyższe na względzie podnieść należy, że stwierdzone naruszenia prawidłowo uznane zostało przez organ jako podstawa żądania zwrotu całości dofinansowania w kwocie 2 229 927,75 zł wraz z odsetkami. Szczegółowe wyliczenie zostało przedstawione w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006, "nieprawidłowość" to jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że rozporządzenie 1083/2006 zostało uchylone z dniem 1 stycznia 2014 r., na podstawie jednak art. 152 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE L z dnia 20 grudnia 2013 r., Nr 347, str. 320) zachowało moc obowiązującą w odniesieniu do dofinansowania udzielonego na podstawie rozporządzenia 1083/2006. Zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p., przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Decyzja wydana na podstawie art. 207 ust. 9 w zw. z art. 207 ust. 1 określa kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Przepis art. 184 u.f.p. stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie organ prawidłowo zakwalifikował naruszenie przez skarżącą zasad obowiązujących przy ubieganiu się o wsparcie. jako nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006 i wydał decyzję o zwrocie środków. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty naruszenia przepisów art. 207 ust. 1 pkt 2 i pkt 3, ust. 8, ust. 9 w zw. z art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych nie były usprawiedliwione. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W ocenie Sądu organ przeprowadził prawidłowo postępowanie mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczność sprawy, w szczególności w zakresie specyfikacji istotnych warunków zamówienia, warunków oraz dopuszczalności zmiany umowy, co zostało już szczegółowo omówione wyżej. Dlatego też zarzuty skargi co do naruszenia przepisów postępowania należy uznać za chybione. Organ prawidłowo przeprowadził postępowanie, ustalił wszystkie istotne okoliczności sprawy i prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. W świetle powyższego brak podstaw do uwzględnienia skargi. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) oddalił skargę.