III SA/Lu 1122/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W. S. o wznowienie postępowania w sprawie III SA/LU 565/15 ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 oddala skargę. Prawomocnym wyrokiem z dnia 27 października 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 565/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. (skarżący) na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012. W dniu 29 września 2016 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi oraz dołączonym do skargi piśmie skarżący podniósł, że w dniu 16 sierpnia 2016 r. uzyskał informację o możliwości podglądu działek w oparciu o satelitarny system map. W tym samym dniu wykonał wydruki satelitarnych zdjęć obszaru [...], działki o numerze ewidencyjnym [...] - obszaru A/A1 i JA/JA1. Z ujawnionych zdjęć wynika wprost, że mapy satelitarne, którymi posługuje się Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa są i były w dacie wszczęcia postępowania nieaktualne. Zatem decyzja o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 jest bezpodstawna. We wszczętym w 2014 r. postępowaniu administracyjnym, w którym odmówiono przyznania płatności, organ w oparciu o mapy satelitarne zarzucił, że skarżący w 2012 r. nie wykosił wymaganej powierzchni łąki – brak 20 % wykoszonej powierzchni. W wyniku kontroli przeprowadzonej na wniosek skarżącego w sierpniu 2014 r. ustalono, że z powierzchni deklarowanej do wykoszenia - 3,14 ha skarżący wykosił 2,68 ha, w związku z czym zarzucony brak wykoszonej powierzchni zmniejszył się do jedynie kilku procent. Nie wpłynęło to jednakże na treść decyzji organu. Natomiast w dniach 16 i 27 sierpnia 2016 r. skarżący uzyskał wskazane wcześniej wydruki fotomap satelitarnych, na których np. znajduje się budynek gospodarczy rozebrany w kwietniu 2015 r., a także droga na działce A/A1, która zarosła ponad trzy lata temu. Zdaniem skarżącego nieaktualne na dzień dzisiejszy mapy utwierdzają w przekonaniu, że w dacie stwierdzenia zaniechania obowiązku wykoszenia łąki w 2012 r. mapy również nie odzwierciedlały rzeczywistego stanu działki skarżącego. Skarżący podkreślił, że stanowisko organu o odmowie przyznania płatności na rok 2012 oparte jest wyłącznie na nieaktualnych fotomapach, które zarówno wcześniej jak i obecnie nie odzwierciedlają stanu działki i zakresu wykonanych wówczas prac polowych. Skarżący podkreślił ponadto, że co roku wywiązuje się z obowiązku wykoszenia deklarowanej powierzchni działki, co mogą potwierdzić zeznania świadków zgłoszonych w piśmie z dnia 5 kwietnia 2016 r. złożonym w sprawie III SA/Lu 565/15. Skarżący wskazał, że do powyższego pisma dołączył również płytę z nagraniem obrazującym błędy systemu satelitarnego GPS, dochodzące nawet do 50 m oraz płytę z nagraniem obrazującym koszenie spornej działki w obecności osób zgłoszonych jako świadków. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o wznowienie postępowania objętego skargą z uwagi na wykrycie nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. W skardze zawarł też wniosek o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków T. i J. na okoliczność wywiązania się z obowiązku wykoszenia deklarowanej powierzchni działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Lu 565/15 podlegała oddaleniu. W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu z przyczyn określonych w art. 271-273 tej ustawy. W sytuacji jednak, gdy powołana w skardze podstawa wznowienia postępowania okaże się nieuzasadniona, skarga podlega oddaleniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2012 r., II OSK 2531/12). Przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. przewiduje, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie skarżący w ramach wymienionej ustawowej podstawy wznowienia powołał się na wykrycie środka dowodowego w postaci podglądu działek w oparciu o satelitarny system map wywodząc na tej podstawie nieaktualność map, które stanowiły podstawę wydania decyzji o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012. Skarżący wskazał bowiem, że na podstawie dokonanych przez niego we wrześniu 2016 r. wydruków satelitarnych zdjęć obszaru [...] stwierdził, iż mapy satelitarne, którymi posługuje się Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa są nieaktualne, co w ocenie skarżącego wskazuje także na okoliczność braku aktualności tych map w postępowaniu, w którym wydana została decyzja o odmowie przyznania płatności. Podkreślić jednak należy, że w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych dotyczy faktów i środków dowodowych, które poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym powinny być dla strony skarżącej "nieujawnialne". Przepis ten obejmuje zatem środki dowodowe i fakty stronie nieznane i dla niej niedostępne. Natomiast fakty i środki dowodowe ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, gdyż miała możliwość do nich dostępu, nie są objęte hipotezą tego przepisu. Analiza art. 273 § 2 p.p.s.a. prowadzi zatem do wniosku, że podstawa do wznowienia postępowania sądowego określona w tym przepisie nie zachodzi wówczas, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe w poprzednim postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., I OSK 84/09, LEX nr 1276191). Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Trzeba przy tym zauważyć, że postępowanie sądowe w sprawie III SA/Lu 565/15 dotyczyło skargi skarżącego na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], wydaną w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że we wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 rolnik zadeklarował działki o łącznej powierzchni 7,22 ha. W odniesieniu do działki o nr ewidencyjnym [...] maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do płatności została ustalona w trakcie kontroli administracyjnej przeprowadzonej w 2012 r. na podstawie ortofotomapy wykonanej ze zdjęć z kwietnia 2009 r. i wyniosła 3,14 ha. Jednakże w dniu 9 stycznia 2013 r. dokonano aktualizacji ortofotomapy dotyczącej działki nr [...] na podstawie zdjęć z czerwca 2012 r. Maksymalna powierzchnia kwalifikująca się do płatności ustalona w oparciu o tę mapę wyniosła 0,87 ha (maksymalny spójny obszar kwalifikowany do płatności – 0,78 ha). W efekcie powyższych ustaleń organ pierwszej instancji wznowił z urzędu postępowanie administracyjne, uchylił wydaną uprzednio decyzję o przyznaniu płatności i odmówił przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012. W świetle zatem uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji skarżący składając skargę w sprawie III SA/Lu 565/15, a także w toku wcześniejszego postępowania administracyjnego, miał wiedzę o istnieniu fotomapy, stanowiącej podstawę decyzji organów obu instancji. Jak wynika z treści skargi wniesionej w sprawie III SA/Lu 565/15 i dołączonego do skargi pisma, skarżący wprost wskazywał na błędne w jego ocenie przyjęcie przez organ za udowodnione okoliczności wynikające z fotomapy (k. [...][...] akt III SA/Lu 564/15). Do skargi skarżący dołączył też kseropię fotomapy z 2014 r. (k. 17 akt III SA/Lu 564/15). Ponadto w piśmie dołączonym do skargi w sprawie III SA/Lu 565/15 skarżący podnosił różnice w ustalaniu powierzchni działek, które przypisywał błędom satelitarnym (k. [...] akt III SA/Lu 565/15). Także po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyroku III SA/Lu 565/15, w piśmie wniesionym w dniu 4 listopada 2015 r., to jest przed uprawomocnieniem się powyższego wyroku, skarżący kwestionował ustalenia poczynione w oparciu o fotomapę, zarzucając iż nie jest wiadome przez kogo i kiedy fotomapa została wykonana (pismo k. [...] akt III SA/Lu 565/15). Treść skargi oraz pism skarżącego w sprawie III SA/Lu 565/15 wskazuje zatem, że skarżący miał w tym postępowaniu, przed jego prawomocnym zakończeniem, wiedzę o istnieniu satelitarnych systemów map, w tym fotomapy, na której oparto ustalenia będące podstawą zaskarżonej decyzji. Skarżący w toku postępowania formułował także zarzuty w odniesieniu do treści fotomapy. Zatem już w poprzednim postępowaniu istniała możliwość powołania się na środki dowodowe wymienione w rozpoznanej skardze o wznowienie postępowania. Natomiast z brzmienia art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, że wiąże on podstawę wznowienia postępowania jedynie z wykryciem środków dowodowych i okoliczności nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych. Tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Nie zachodziła zatem podstawa wznowienia postępowania powołana przez skarżącego w oparciu o art. 273 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. podstawę wznowienia uzasadniają jedynie takie wykryte później, a nieujawnialne w poprzednim postępowaniu okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W okolicznościach sprawy decydujący dla rozstrzygnięcia był stan faktyczny istniejący w 2012 r. Natomiast do tego stanu nie odnosiły się okoliczności powołane przez skarżącego w skardze o wznowienie postępowania, wywodzone z treści wydruków z map satelitarnych z 2016 r., nawet przy uwzględnieniu twierdzeń skarżącego o nieuwidocznionych na tych mapach zmianach w stanie nieruchomości, które według skarżącego zaszły na rok przed wykonaniem wydruków (rozbiórka budynku) oraz trzy lata wcześniej (zarośnięta droga). Nie mogły one zatem mieć wpływu na wynik sprawy. Nie jest uprawnione stanowisko skarżącego, iż wywodzona przez niego okoliczność nieaktualności map w 2016 r. miałaby świadczyć o tym, że również mapa stanowiąca podstawę ustaleń organów w postępowaniu administracyjnym, dotycząca stanu z 2012 r., była nieaktualna. Jak podniesiono już wyżej, zaskarżona w sprawie III SA/Lu 565/15 decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. została wydana na skutek wznowienia postępowania administracyjnego, którego podstawę stanowiło właśnie dokonanie aktualizacji ortofotomapy dotyczącej działki nr [...] na podstawie zdjęć z czerwca 2012 r., które w przeciwieństwie do zdjęć z kwietnia 2009 r. odzwierciedlały stan miarodajny dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przyznanie płatności na rok 2012. Późniejszy stan działki widoczny na zdjęciach satelitarnych w 2016 r., to jest po upływie czterech lat, nie może podważyć prawidłowości wcześniejszych ustaleń poczynionych w oparciu o zdjęcia aktualne w roku, którego dotyczył wniosek o przyznanie płatności. Podstawy wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a. nie mogły także stanowić wymienione w skardze o wznowienie dowody z zeznań świadków i dowody z nagrań na płytach oraz okoliczności, na które dowody te były zgłoszone, gdyż strona mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Dowody z zeznań świadków podlegały oddaleniu, gdyż w myśl przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a, wyłączone z katalogu dowodowych, które mogą być przeprowadzane w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 282 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.