III SA/Lu 1150/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Sygn. akt III SA/Lu [...] UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania K. D., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] września 2019 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek P. Ł. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania K. D., posiadającego prawo jazdy kategorii B,T, na badania lekarskie w celu ustalenia ewentualnych przeciwskazań do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w toku postępowania prowadzonego pod nr [...] ustalono, iż skarżący jest osobą leczoną psychiatrycznie oraz, że w 2008 r. popełnił przestępstwo działając w stanie poczytalności w znacznym stopniu ograniczonej. W ocenie Prokuratora powyższe okoliczności wskazują na istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego i uzasadniają skierowanie K. D. na badania lekarskie. Decyzją z dnia [...] października 2019 r. Starosta Ł. skierował skarżącego K. D. na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień kategorii B, T. K. D. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazało, że z przepisów ustawy z dnia [...] stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami wynika sposób i zakres postępowania starosty w razie powzięcia informacji o uzasadnionych i poważnych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej prawo jazdy. Podstawę wszczęcia, prowadzenia i orzekania w przedmiotowej sprawie stanowi ziszczenie się przesłanek ustawowych wynikających z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z ust. 2 pkt 1 lit. a i art. 75 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy. Warunkiem przesądzającym o zastosowaniu trybu przewidzianego w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami jest uzyskanie przez organ rzetelnych, zgodnych z prawdą informacji, dotyczących stanu zdrowia osoby, która ma być poddana badaniu, wskazujących z dużym prawdopodobieństwem na istotne zmniejszenie sprawności organizmu kierującego pojazdem. Zdaniem Kolegium dostateczną i wystarczającą przesłankę do skierowania K. D. na badania lekarskie stanowi informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego zawarta we wniosku Prokuratora. Z informacji tej wynika, że skarżący w 2008 r. popełnił przestępstwo działając w stanie poczytalności w znacznym stopniu ograniczonej. Zgodnie z postanowieniem P. Ł. sygn. akt 1 Ds [...] w dniu [...] lutego 2009 r. została wykonana w warunkach ambulatoryjnych opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca K. D.. W trakcie badania ustalono, że K. D. od trzeciego roku życia choruje na padaczkę i z tego powodu został uznany za niezdolnego do odbywania służby wojskowej. Był kilkakrotnie hospitalizowany na oddziale psychiatrycznym z powodu padaczki i organicznych zaburzeń depresyjnych i osobowości, miał kilka razy problemy z prawem. Jednocześnie organ wskazał, że jak wynika z innego toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowania, decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Wójt Gminy Ł. przyznał zasiłek pielęgnacyjny skarżącemu, jako osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, którego niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21 roku życia. W związku z tym, w ocenie organu zaistniały uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego, stanowiące w świetle przepisu art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami przesłankę do skierowania skarżącego na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ podkreślił, że stwierdzenie braku lub istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje stosowne orzeczenie. Celem systemu kontroli zdrowia kierowców nie jest pozbawianie ich uprawnień do prowadzenia pojazdów, a jedynie dopilnowanie, by mieli świadomość swojego stanu zdrowia i poprawiali te jego elementy, które obecna medycyna może poprawić. Jednak w sytuacjach dysfunkcji niemożliwych do skompensowania, odebranie uprawnień może być konieczne. K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zdaniem skarżącego P. Ł. niesłusznie wystąpił do Starosty [...] o skierowanie skarżącego na badania lekarskie, bez uprzedniego zwrócenia się do szpitala w Ł., gdzie skarżący w dniu [...] lutego 2020 r. był poddany badaniom przez lekarza psychiatrę oraz psychologa. W wyniku badań nie stwierdzono u skarżącego chorób psychicznych. Skarżący wyjaśnił, że nigdy nie cierpiał na takie choroby. W dzieciństwie miał wypadek i przez dwa lata cierpiał na pourazową padaczkę, która cofnęła się w 1983 r. Skarżący już od 37 lat nie ma ataków padaczki. Zdaniem skarżącego wypadek z dzieciństwa nie może wykluczać go jako kierowcy, od 27 lat posiada prawo jazdy i jeździ bez wypadku. Skarżący wniósł o zwrócenie się przez Sąd do szpitala w Ł.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dołączonej do pisma opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej, sporządzonej w sprawie [...] Sądu Rejonowego w Ł.. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dołączonego do pisma dokumentu w postaci wyniku badania EEG wykonanego w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Ł. w dniu [...] października 2019 r. Następnie w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. skarżący wniósł o zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do szpitala w Ł. w celu przeprowadzenia badania skarżącego z użyciem rezonansu magnetycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że wojewódzkie sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowość wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., powoływanej dalej jako ‘p.p.s.a."), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Po dokonaniu według opisanych zasad kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie skierowania skarżącego K. D. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego bądź mogącym mieć wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 z późn. zm.). Zgodnie z powołanymi przepisami badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4, osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia (art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami). Badanie lekarskie, o którym mowa w art. 75 ust. 1 pkt 5 przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami). Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia (art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami). Przywołane przepisy nie wskazują precyzyjnie, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są wystarczające do skierowania go na badanie lekarskie. Mają to być zastrzeżenia uzasadnione i poważne. Wobec posłużenia się przez ustawodawcę przytoczonymi niedookreślonymi pojęciami, niewątpliwie przy ich interpretacji należy mieć na względzie cel ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Niedomagania zdrowotne kierowcy stanowią ważny czynnik wpływający na bezpieczeństwo zarówno kierowcy, jak i innych uczestników dróg, a dla bezpieczeństwa ruchu drogowego niezbędne jest czuwanie na tym, by osoby dysponujące uprawnieniami do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o te uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, kiedy z tych uprawnień korzystają i kiedy ich predyspozycje zdrowotne mogą ulec zmianie. Z tego powodu ustawia o kierujących pojazdami przewiduje sprawdzenie stanu zdrowia kierowcy na skutek skierowania na badania lekarskie decyzją właściwego organu administracyjnego. Sformułowanie "uzasadnione zastrzeżenia" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Zarazem wymaga podkreślenia, że wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie na podstawie powołanych wyżej przepisów nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Wystarczające jest, gdy okoliczności ustalone przez organ przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem wskazują, że z uwagi na stan zdrowia w stosunku do kierującego mogą występować przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami i powinny one zostać zweryfikowane podczas badania lekarskiego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 605/14 oraz z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1051/16). Decyzja o skierowaniu na badanie lekarskie nie przesądza jeszcze o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów w przypadku konkretnego kierowcy. Służy ona jedynie do wyjaśnienia istniejących w tym względzie uzasadnionych wątpliwości. W wyniku przeprowadzonego badania może się okazać, że zastrzeżenia te nie zostaną potwierdzone, a więc nie istnieją żadne przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów. Z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2020 r., poz. 2213 z późn. zm.) wynika, że w ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie: 1) narządu wzroku; 2) narządu słuchu; 3) układu ruchu; 4) układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego; 5) układu nerwowego, w tym padaczki; 6) obturacyjnego bezdechu podczas snu; 7) czynności nerek; 8) cukrzycy, przy uwzględnieniu wyników badania poziomu glikemii; 9) stanu psychicznego; 10) objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie; 11) objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie; 12) stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami; 13) innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą stanowić zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył obowiązujących przepisów prawa. Informacje, które organ uzyskał w toku postępowania pozwalały bowiem na uznanie zaistnienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego. W związku z powołaną we wniosku P. Ł. okolicznością popełnienia przez skarżącego w 2008 r. przestępstwa w stanie poczytalności w znacznym stopniu ograniczonej, organ dołączył do akt sprawy opinię sądowo-psychiatryczną dotyczącą K. D., sporządzoną w dniu [...] lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt 1 Ds. [...] P. Ł.. Zgodnie z treścią opinii w ramach jej wydania ustalono, że skarżący od trzeciego roku życia chorował na padaczkę i z tego powodu został uznany za niezdolnego do odbycia służby wojskowej. W latach 2001 – 2002 był czterokrotnie hospitalizowany na oddziale psychiatrycznym Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ł. z rozpoznaniem padaczki i organicznych zaburzeń depresyjnych oraz organicznych zaburzeń osobowości, miał kilka razy problemy z prawem. W konkluzji opinii nie stwierdzono u K. D. objawów choroby psychicznej, natomiast rozpoznano organiczne zaburzenia osobowości i zachowania z wtórnym obniżeniem sprawności funkcji intelektualnych. Stwierdzono również, że w czasie czynu, o którego popełnienie w dniu [...] czerwca 2008 r. był podejrzany w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, K. D. miał ograniczoną w stopniu znacznym zarówno zdolność do rozpoznania znaczenia czynu, jak też pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem Sądu, mając na względzie cel i zakres badań lekarskich przeprowadzanych zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o kierujących pojazdami, przywołana opinia stanowi wystarczającą i wiarygodną podstawę do skierowania skarżącego na badanie lekarskie, gdyż jej treść z wysokim prawdopodobieństwem wskazuje na możliwość istnienia przeciwwskazań zdrowotnych co do dalszego udziału skarżącego w ruchu drogowym w charakterze kierowcy. Stanowisko organu znajduje podstawę w treści norm prawnych wskazujących na elementy stanu zdrowia, które mają istotne znaczenie dla oceny istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w ramach mającego mieć miejsce badania lekarskiego. Dodatkowo można zauważyć, że organ w oparciu o znane mu z urzędu dane ustalił, że skarżącemu w 2007 r. przyznano zasiłek pielęgnacyjny, jako osobie legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, której niepełnosprawność powstała przez ukończeniem 21 roku życia. W ocenie Sądu, w kontekście celu przeprowadzania badań kierowców, jakim jest zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, okoliczności ustalone w postępowaniu administracyjnym są wystarczające do uznania wystąpienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego jako kierowcy. Wyjaśnić jednocześnie należy, że z żadnego powszechnie obowiązującego przepisu prawa nie wynika niedopuszczalność czynienia przez organ administracji publicznej ustaleń stanu faktycznego istotnych dla rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej – w tym na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami - w oparciu o dokument obejmujący opinię biegłych sporządzoną na potrzeby postępowania przygotowawczego. Stosownie do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy bowiem dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jeżeli zatem dany dokument, jak należy traktować opinię biegłych sporządzoną na potrzeby innego postępowania, jest przydatny do poczynienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleń faktycznych, co miało miejsce w kontrolowanej sprawie, organ administracji publicznej nie tylko może, ale i powinien – zważywszy na spoczywający na nim na mocy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy – włączyć ten dokument w poczet materiału dowodowego sprawy. Z omówionych wyżej przyczyn Sąd uznał, że dowody zgromadzone w postępowaniu administracyjnym przemawiały za wystąpieniem w sprawie przesłanek uzasadniających obowiązek poddania się skarżącego badaniu lekarskiemu stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami. Powyższej oceny nie podważają dowody z dokumentów przedstawionych przez skarżącego w postępowaniu przed Sądem administracyjnym. W odniesieniu do złożonego wyniku badania EEG K. D. jeszcze raz podkreślić należy, że podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiło ustalenie wystąpienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, nie zaś ustalenie rzeczywistego stanu jego zdrowia, w tym analiza wyników badań specjalistycznych, do czego organ nie jest uprawniony. Temu celowi i ustaleniu istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami służyć będą badania lekarskie, o których mowa w art. 75 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców jednostkami uprawnionymi do przeprowadzania badań lekarskich osób, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej. Z kolei dokument obejmujący opinię sądowo-psychologiczno-psychiatryczną sporządzoną w dniu [...] marca 2020 r. w sprawie III Nsm [...] Sądu Rejonowego w Ł. wskazuje, że w ramach tego postępowania, po badaniu przeprowadzonym w dniu [...] lutego 2020 r. w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Ł., biegli w osobach psychologa oraz lekarza specjalisty psychiatry nie stwierdzili, aby K. D. obecnie albo w przeszłości doświadczał zaburzeń psychotycznych. Jednocześnie jednak rozpoznano u skarżącego organiczne zaburzenia osobowości i zachowania z cechami pieniaczymi. W opinii wskazano, że u skarżącego zdolności takie jak: spostrzeganie, uwaga, zapamiętywanie, odtwarzanie faktów – przebiegają w zwolnionym tempie, a ich sprawność jest obniżona. W opinii zawarto też zdanie – "Posiada prawo jazdy kat. B (przy padaczce?)". Zatem treść omawianego dokumentu, wbrew intencjom skarżącego, nie wyłącza zasadności stwierdzenia przez organ zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, ale przeciwnie – te zastrzeżenia dodatkowo uzasadnia. Nie zasługuje zatem również na podzielenie stanowisko skarżącego, że mając na względzie przeprowadzone w dniu [...] lutego 2020 r. w szpitalu w Ł. badanie lekarskie skarżącego, u którego nie stwierdzono chorób psychicznych, wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie było niesłuszne. Nie podlegał uwzględnieniu wniosek skarżącego o zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Ł. w celu przeprowadzenia badania skarżącego z użyciem rezonansu magnetycznego. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić jedynie dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd administracyjny nie przeprowadza natomiast innych dowodów, niż dowody z dokumentów. Zarazem, jak to już wyjaśniono wyżej, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne i wystarczające było ustalenie przez organ wystąpienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, natomiast przedmiotem postępowania nie była ocena tego stanu zdrowia. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niezasadna. W konsekwencji i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z poźn. zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie w związku z dynamicznym wzrostem zagrożenia epidemicznego na terenie województwa lubelskiego oraz wzrostem zachorowań wśród pracowników sądów, mając na uwadze, że przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] marca 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Odpisy zarządzenia doręczono ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego oraz organowi.