III SA/Lu 120/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na pismo L. A. W. P. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odblokowania projektu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. T. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 26 stycznia 2021 r. M. T. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo L. A. W. P. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odblokowania projektu. Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje działania organu związane z negatywną oceną wniosku o dofinansowanie pt. "Wsparcie na finansowanie kapitału obrotowego w związku z pogorszeniem sytuacji przedsiębiorstwa w wyniku pandemii COVID-19", o numerze ewidencyjnym [...], złożonego w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru nr [...] w ramach Osi priorytetowej 3 Konkurencyjność przedsiębiorstw, Działania 3.7 Wzrost konkurencyjności MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020, Finansowanie kapitału obrotowego mikro i małych przedsiębiorstw. Skarżący wniósł o zmianę decyzji ew. o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818) oraz art. 6 w zw. z art. 58, art. 7, art. 8, art. 10 oraz art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej jako "k.p.a.". W odpowiedzi na skargę L. A. W. P. w L. wniosła o odrzucenie skargi. Zdaniem Agencji przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Katalog rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanych wyżej przepisach, ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie złożony został przez skarżącego w związku z ogłoszeniem przez LAWP naboru wniosków o dofinansowanie w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 694), zwanej dalej "ustawą o szczególnych rozwiązaniach". Stosownie do powyższego przepisu, wybór do dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19 może następować w trybie nadzwyczajnym (ust. 1). W trybie nadzwyczajnym wnioskodawca składa na wezwanie właściwej instytucji w terminie przez nią wyznaczonym wniosek o dofinansowanie projektu służącego ograniczeniu negatywnych skutków wystąpienia COVID-19. Przepis art. 48 ust. 4a ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio (ust. 2). Właściwa instytucja wybiera do dofinansowania projekt, który spełnił kryteria wyboru projektów (ust. 3). Szczegółowe zasady naboru projektów do dofinansowania, warunki, jakie spełnić muszą beneficjenci oraz procedura oceny i wyboru projektów do dofinansowania w trybie nadzwyczajnym zostały określone w powołanym wyżej "Wezwaniu do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru nr [...] w ramach Osi priorytetowej 3 Konkurencyjność przedsiębiorstw, Działanie 3.7 Wzrost konkurencyjności MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020, Finansowanie kapitału obrotowego mikro i małych przedsiębiorstw". Wezwanie to stanowi swego rodzaju regulamin naboru, który nie przewiduje prawa do wniesienia środka odwoławczego, ani możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co zostało wyraźnie zastrzeżone w pkt VI Wezwania. Żadnego trybu odwoławczego nie wskazuje również przepis art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Nie przewiduje także skargi do sądu administracyjnego. Nadzwyczajnego trybu wyboru projektów do dofinansowania nie przewiduje i nie reguluje także ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, z późn. zm.), zwanej "ustawą wdrożeniową", do której, w zakresie nieuregulowanym w ustawie o szczególnych rozwiązaniach, odsyła art. 1 ust. 2 tej ustawy. Ustawa wdrożeniowa przewiduje dwa podstawowe tryby wyboru projektów do dofinansowania: konkursowy i pozakonkursowy, a ponadto tryb, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych i który dotyczy wyłącznie projektów realizowanych w ramach instrumentów finansowych (art. 28 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Przepisy ustawy wdrożeniowej dotyczące trybów wyboru projektów do dofinansowania nie mogą mieć zatem zastosowania do trybu nadzwyczajnego, przewidzianego w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (z wyjątkiem art. 48 ust. 4a, którego odpowiednie stosowanie przewiduje wprost art. 10 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach). W szczególności nie będzie mieć zastosowania procedura odwoławcza przewidziana w ustawie wdrożeniowej tylko dla trybu konkursowego. W konsekwencji w trybie nadzwyczajnym nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy wdrożeniowej, skargę do sądu administracyjnego wnieść można, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a, tylko od określonych rozstrzygnięć, podjętych w trybie konkursowym (por. także postanowienia WSA w Lublinie w sprawach III SAB/Lu 23/20 i III SA/Lu 117/21 – orzeczenia.nsa.gov.pl.). Na marginesie tylko zauważyć należy, w kontekście przywołanych w zarzutach skargi przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, że w świetle regulacji ustawy wdrożeniowej (art. 50, art. 67 powyższej ustawy) do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy oraz do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, sposobu obliczania terminów i doręczeń. Podsumowując, w świetle powyższego, rozstrzygnięcia podejmowane w ramach naboru wniosków o dofinansowanie, przeprowadzonego w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r., zostały wyłączone przez ustawodawcę spod kognicji sądów administracyjnych. Tym samym, zaskarżone pismo LAWP z dnia 31 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy odblokowania projektu nie mogło być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Uiszczony przez skarżącego wpis od skargi podlegał zwrotowi z urzędu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.