III SA/Lu 126/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu w zakresie wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 18 grudnia 2015 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) R. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu. W dniu 23 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przekazał skargę R. S. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. W dniu 20 stycznia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie ww. skargę R. S. wraz z odpowiedzią na skargę. Odpis odpowiedzi na skargę doręczono skarżącemu w dniu 16 lutego 2016 r. W dniu 23 lutego 2016 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na ww. decyzję SKO. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że błędnie zaadresował kopertę ze skargą. Podkreślił, że nie jest prawnikiem i działał w pośpiechu. Skarżący podniósł również, że jest osobą ciężko chorą, czekającą na operację serca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). Wniosek o przywrócenie terminu złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie odpowiada wymogom określonym w przywołanych wyżej przepisach. Skarżący wniósł go w terminie, dopełniając jednocześnie czynności, której nie dokonał w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczął biec od dnia 16 lutego 2016 r., kiedy to skarżący otrzymał odpowiedź na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w której organ wnosił o odrzucenie skargi R. S. z uwagi na złożenie jej z uchybieniem terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą skarżący złożył w dniu 23 lutego 2016 r. R. S. nie uprawdopodobnił jednak okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, że wskazywaną przez skarżącego przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia skargi były problemy zdrowotne, pośpiech oraz brak wiedzy prawniczej. Chorobę strony można zaliczyć do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Inaczej mówiąc, należy uprawdopodobnić nie tylko sam fakt choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania. Skarżący dołączył do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia [...] r. oraz orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] r. Z dokumentów tych wynika, że skarżący leczy się z powodu schorzenia układu krążenia oraz, że choroba ma charakter przewlekły. Skarżący nie uprawdopodobnił, że nastąpiło pogorszenie jego stanu zdrowia oraz, że choroba uniemożliwiła mu prowadzenie sprawy i dokonywanie czynności. Okoliczność sporządzenia skargi i nadania jej na poczcie wskazuje, że choroba nie pozbawiła skarżącego możliwości działania. Pośpiech oraz brak wiedzy prawniczej również nie stanowią przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że skarżący był prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi. W orzecznictwie podkreśla się, że nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 623/11). W ocenie sądu, skarżący nie wykazał należycie, że znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.