III SA/Lu 138/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. z dnia 24 września 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia : przyznać S. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 maja 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z jego żądaniem zawartym w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 marca 2014 r. W dniu 24 września 2014 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 września 2014 r. referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie strony zawarte we wniosku z dnia 24 września 2014 r. dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie. Oceniając żądanie wniosku należy mieć jednak na uwadze, że w związku z poprzednio złożonym przez stronę wnioskiem o przyznanie prawa pomocy strona uzyskała już całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w sprawie niniejszej orzeczone postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. obejmuje nie tylko postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie ale też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec powyższego brak jest podstaw do powtórnego orzekania w zakresie kosztów sądowych, a do rozpoznania pozostaje jedynie wniosek o ustanowienie adwokata. Do skarżącego ubiegającego się obecnie o ustanowienie adwokata, a uprzednio zwolnionego od kosztów sądowych w całości, zastosowanie będzie miał przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stawka minimalna wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi w tej sprawie 240 zł netto - § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) i 295,20 zł brutto - § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Porównując wielkość kosztów wynagrodzenia należnego adwokatowi za prowadzenie sprawy do możliwości finansowych skarżącego, uznać należy że wniosek o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie posiada żadnego majątku. Skarżący jest zatrudniony i osiąga z tego tytułu dochód w kwocie [...] zł do wypłaty miesięcznie (po potrąceniu podatku, składek, alimentów). Uzyskiwaną kwotę przeznacza na zakup środków higienicznych, produktów żywnościowych oraz kart telefonicznych w celu utrzymania więzi rodzinnych. Z powyższego wynika, że skarżący nie posiada środków na opłacenie wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.