III SA/Lu 142/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska,, Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca),, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Protokolant: Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę. Sygn. akt III SA/Lu [...] Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. (Nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] września 2015 r., (nr [...]) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania M. S. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podniósł, że szczegółowe warunki przyznania płatności na 2015 rok uregulowane zostały w ustawie z dnia [...] lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1551). Wskazując na terminy określone w przepisach art. 21 ust. 1 powołanej ustawy oraz art. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 653), organ wyjaśnił, że wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 można było złożyć w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 czerwca. Powołując się jednak na art. 13 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L Nr 181 z 20 czerwca 2014 r., str. 48) organ wyjaśnił, że ostateczny termin na złożenie wniosku odnośnie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok – upływał ostatecznie w dniu 10 lipca 2015 r. W niniejszej sprawie w dniu [...] lipca 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR we W. wpłynął wniosek M. S. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok. Strona wniosek ten, skierowany do organu niewłaściwego, nadała przesyłką poleconą Nr [...] w dniu [...] lipca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej). Właściwym do wydania decyzji w sprawie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok, ze względu na miejsce zamieszkania strony, był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C., nie zaś we W., wobec czego wniosek M. S. został przekazany do właściwego Biura Powiatowego ARiMR w C.. Organ w toku postępowania ustalił, że w przesyłce poleconej z dnia [...] lipca 2015 r., która wpłynęła do Biura Powiatowego ARiMR we W. w dniu [...] lipca 2015 r., znajdowała się jedynie pierwsza strona wniosku, na której widniały dane wnioskodawcy oraz zaznaczone zostały żądane płatności, o jakie ubiegała się M. S., a pozostałe dokumenty, to jest wykaz działek ewidencyjnych, wykaz działek rolnych oraz strona wniosku z oświadczeniami i zobowiązaniami oraz podpisem strony, jak również załączniki graficzne i inne załączniki, zostały dostarczone do organu w dniu [...] lipca 2015 r. osobiście przez doradcę producenta rolnego. Powyższe ustalenia oparto na wyjaśnieniach A. K. oraz notatki służbowej pracownika kancelarii, a także wydruku z aplikacji RED wykorzystywanej przez pracowników ARIMR do rejestracji i ewidencji obiegu dokumentów w ARiMR, w której dla przesyłki poleconej Nr [...] nadanej w dniu [...] lipca 2015 r. jako liczbę stron wskazano – 1, a liczbę załączników – 0. W konsekwencji dokument, który został złożony jako wniosek o przyznanie płatności w dniu [...] lipca 2015 r., nie zawierał wszystkich koniecznych elementów wniosku wskazanych w § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 352). Mając to na uwadze organ stwierdził, że w dniu [...] lipca 2015 r., a więc w ostatnim dniu przewidzianym powołanymi wyżej przepisami prawa na złożenie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, została złożona tylko pierwsza strona wniosku, a pozostała część wniosku, zawierająca deklarację działek rolnych, oświadczenia i zobowiązania rolnika, załączniki oraz podpis wnioskodawcy, wpłynęły do organu po terminie, dopiero w dniu [...] lipca 2015 r. Wobec tego należało uznać, że wniosek nie został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. W myśl art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r., ze względu na upływ terminu przewidzianego na składanie wniosków o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR nie poinformował strony o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa. W konsekwencji właściwy do rozstrzygnięcia wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. – działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. – postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. odmówił wnioskodawczyni wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Odnosząc się zaś do zażalenia organ wyjaśnił, że w jego treści strona nie przedstawiła żadnych przekonujących dowodów i argumentów przemawiających za słusznością własnego stanowiska. Samo twierdzenie strony nie stanowi żadnego przeciwdowodu w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego. Odmienna ocena organu – niezgodna z oczekiwaniami strony – nie może oznaczać, iż przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W dniu [...] listopada 2015 r. do L. Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo strony, w którym wskazała ona, że w jej ocenie wniosek został sporządzony w terminie. Podniosła, że przy wypełnianiu wniosków jak też sporządzaniu niezbędnej dokumentacji w postaci ekspertyzy oraz planu rolno-środowiskowo-klimatycznego korzystała z pomocy doradcy mającego w tym zakresie stosowne uprawnienia oraz wiedzę. Organ wyjaśnił, że dopuszczalne jest wypełnienie oraz złożenie wniosku zarówno bezpośrednio przez wnioskodawcę, bądź pełnomocnika, jak również przez podmioty, które świadczą tego rodzaju usługi. Wybór określonego sposobu należy tylko i wyłącznie do wnioskodawcy, ale ryzyko związane z dostarczeniem wniosku do organu, bądź też jego błędnym wypełnieniem – obciąża samego wnioskodawcę. Dołączony do pisma z dnia [...] listopada 2015 r. wydruk z fotokopii potwierdzenia doręczenia przesyłki, wskazuje jedynie na fakt nadania w placówce Poczty Polskiej S.A. przesyłki poleconej priorytetowej o wadze 20g w dniu [...] czerwca 2015 r., nie stanowi natomiast dowodu na potwierdzenie nadania wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 ze względu na fakt, że nie jest możliwe zidentyfikowanie zawartości przesyłki pocztowej, ani też adresata przedmiotowej przesyłki. Ponadto organ stwierdził, że data nadania przesyłki (15 czerwca 2015 r.) nie jest zgodna z datą nadania przesyłki poleconej Nr [...] (10 lipca 2015 r.), zawierającej pierwszą stronę wniosku, co wskazuje na fakt, że potwierdzenie doręczenia przesyłki załączone do pisma strony z dnia [...] listopada 2015 r. w postaci wydruku z fotografii, nie dotyczy przesyłki pocztowej, którą została nadana pierwsza strona wniosku M. S.. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Dyrektora L. Oddziału Regionalnego rozstrzygnięcie organu I instancji wydane w niniejszej sprawie jest prawidłowe i uzasadnione stanem faktycznym, ustalonym w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2015 r., skarżąca M. S. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. oraz art. 64, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie wyjaśnień oraz dowodów składanych w toku postępowania, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a tym samym nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji z powodu wskazanych naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania, poprzez nierozpatrzenie złożonego wniosku co do istoty. Wniosła też o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ranach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1551 z późn. zm., dalej jako "ustawa"), płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, wniosek o wypłatę tych płatności, deklarację, o której mowa w art. 18 rozporządzenia nr 809/2014, oraz pisemną umowę, o której mowa w art. 47 ust. 4 rozporządzenia nr 639/2014, składa się na formularzach: 1) przesłanych lub udostępnionych przez Agencję – w przypadku wniosku; 2) opracowanych i udostępnionych przez Agencję – w przypadku deklaracji i umowy. Natomiast według art. 5 ust. 2 ustawy, właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby rolnika. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Według zaś art. 21 ust. 2 ustawy, termin, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przywróceniu. Zatem termin ten jest terminem materialnoprawnym. W art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181, str. 48 z 2014 r.), określono konsekwencje dla rolnika w przypadku złożenia wniosku po terminie. Mianowicie z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia, po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. "b" rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli zaś takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Poprawki w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność są dopuszczalne tylko do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, jak określono w ust. 1 akapit trzeci. Jeżeli jednak ten najpóźniejszy termin jest wcześniejszy niż ostateczny termin wnoszenia poprawek do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, o którym to terminie mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, bądź gdy terminy te przypadają w tym samym dniu, za niedopuszczalne uznaje się poprawki do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność wniesione po tym terminie (art. 13 ust. 3 omawianego rozporządzenia). Jeżeli zatem, takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przydziela się żadnych uprawnień do płatności ani, w stosownych przypadkach, nie zwiększa się wartości jego uprawnień do płatności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca M. S. lub działający na jej zlecenie doradca nadali przesyłkę poleconą nr [...] w dniu [...] lipca 2015 r. na adres niewłaściwego w sprawie Biura Powiatowego ARiMR we W. (koperta nadawcza – k. 120 akt administracyjnych). W dniu [...] lipca 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. przekazał przesyłkę zgodnie z właściwością miejscową do Biura Powiatowego ARiMR w C. (k. 121 akt administracyjnych). Jak wynika z niewadliwych ustaleń organów, przesyłka zawierała jedynie pierwszą stronę wniosku o przyznanie płatności na 2015 rok, w której wnioskodawczyni określiła, że ubiega się o przyznanie płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie, płatności dodatkowej, płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) oraz płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020). Koperta, w której został przekazany wniosek skarżącej do Biura Powiatowego ARiMR w C. nie odpowiadała gabarytom objętościowym, jak i wagowym kompletnej tego rodzaju przesyłki. Wydruk z aplikacji RED, wykorzystywanej przez pracowników ARIMR do rejestracji i ewidencji obiegu dokumentów w ARiMR, zarejestrowano dla przesyłki poleconej Nr [...] nadanej w dniu [...] lipca 2015 r., a jako liczbę stron wskazano – 1 oraz liczbę załączników – 0 (k. 150 akt administracyjnych). Kompletny wniosek skarżącej, który uzupełniony został w siedzibie organu niewłaściwego w dniu [...] lipca 2015 r. przez doradcę skarżącej, składał się natomiast ze 107 kart. Takie postępowanie wskazuje, na co zasadnie zwrócił uwagę organ, że w przewidzianym prawem terminie w ogóle nie doszło do złożenia wniosku o przyznanie płatności. Tymczasem każdy wniosek o przyznanie płatności obszarowych winien zawierać elementy podania określone w kodeksie postępowania administracyjnego. Oznacza to, że powinien zawierać wskazanie osoby, od której pochodzi, jej żądanie, a nadto winien zostać podpisany (art. 63 § 2 i 3 k.p.a.). Jednocześnie w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 352), określono obligatoryjne elementy wniosku. Dlatego wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, poza elementami podania określonymi w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem adresu, zawiera numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), natomiast jeżeli osoba fizyczna nie posiada obywatelstwa polskiego – kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości: 1) rolnika – w przypadku wniosków, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-g; 2) przekazującego i przejmującego – w przypadku wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. h; 3) spadkodawcy i spadkobiercy lub zapisobiercy windykacyjnego – w przypadku wniosków, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. i; 4) spadkodawcy i spadkobiercy – w przypadku wniosków, o których mowa w § 1 pkt 2; 5) rolnika i następcy prawnego rolnika – w przypadku wniosków, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. j oraz pkt 3; 6) zbywcy i nabywcy gospodarstwa rolnego – w przypadku wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. k. We wnioskach, o których mowa w § 1, wnioskodawca podaje informację o załącznikach dołączanych do wniosków (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). We wnioskach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-g oraz pkt 2 i 3, wnioskodawca podaje numer identyfikacyjny nadany w trybie ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2012 r. poz. 86, z późn. zm.), jeżeli został mu on nadany (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). We wnioskach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. h-k oraz pkt 2 i 3, wnioskodawca podaje numer identyfikacyjny przekazującego gospodarstwo rolne lub spadkodawcy, lub zbywcy gospodarstwa rolnego, lub rolnika, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy (§ 2 ust. 4 rozporządzenia). W niniejszej sprawie "wniosek" skarżącej na dzień jego nadania w placówce pocztowej w dniu [...] lipca 2015 r. nie spełniał powyższych wymogów, bowiem nie zawierał obligatoryjnych danych, podpisu strony oraz wymaganych załączników. Nie nastąpiło zatem jego skuteczne wniesienie w ostatnim możliwym dniu. Pozostałe strony wniosku zawierające: wykaz działek ewidencyjnych (sekcja VII Wniosku – Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych), wykaz działek rolnych zgłoszonych do płatności (Sekcja VIII – Oświadczenie o sposobie wykorzystania działek rolnych) oraz strona ze zobowiązaniami i podpisem wnioskodawcy (sekcja IX Oświadczenia i zobowiązania i sekcja X Adnotacje ARiMR), jak również załączniki graficzne i inne załączniki dołączone do wniosku, zostały dostarczone do Biura Powiatowego ARiMR we W. dopiero w dniu [...] lipca 2015 r., osobiście przez doradcę skarżącej. Mając jednocześnie na uwadze, że formalnie kompletny wniosek został złożony dopiero w dniu [...] lipca 2015 r., a więc po ostatecznym upływie terminu, w jakim istniała możliwość skutecznego złożenia tego wniosku, to organ nie miał nawet podstaw do wzywania skarżącej odnośnie uzupełnienia jego ewentualnych braków. W ocenie Sądu, organy zasadnie powołując się na art. 13 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uznały wniosek strony skarżącej za niedopuszczalny i w konsekwencji odmówiły wszczęcia postępowania na podstawie 61a § 1 k.p.a. W konsekwencji zaskarżone postanowienie, a także poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, wydane zostały bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego, zaś uzasadnienia tych rozstrzygnięć odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wskazują klarownie przyjęte ustalenia i dowody, na których się oparto, a także podstawy prawne rozstrzygnięcia. Nie znajdował również uzasadnionej podstawy zgłoszony po zamknięciu rozprawy pisemny wniosek pełnomocnika skarżącej o jej otwarcie i przeprowadzenie dowodu z załączonego dokumentu w postaci "Potwierdzenia przyjęcia dokumentów" przez pracownika Agencji K. Ł., w którym wskazany specjalista potwierdził przyjęcie "Wniosków o przyznanie płatności na rok 2015" w dniu [...] czerwca 2015 r. od kilku producentów rolnych, w tym od skarżącej (B. O., M. S., E. O. i K. N.). Wiarygodność tego dokumentu jest wątpliwa. Pomijając, że istnienia takiego dokumentu nie potwierdzono w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, to niedatowane i nieoznaczone żadną sygnaturą przez pracownika Agencji pismo pracownika tego organu wskazuje, że nie zostało ono sporządzone w jakiejkolwiek indywidualnej sprawie. Z jego treści można natomiast wnosić, że nie mogło ono zostać dołączone do akt administracyjnych jakiegokolwiek postępowania prowadzonego w sprawie przyznania płatności przez Agencję. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo (art. 133 § 2 p.p.s.a.). Rozprawa powinna być otwarta na nowo, jeżeli istotne okoliczności ujawniły się dopiero po jej zamknięciu (art. 133 § 3 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej zamknięto rozprawę wobec stwierdzenia, że wszystkie okoliczności faktyczne i prawne zostały wyjaśnione. Sąd dysponował kompletnymi aktami administracyjnymi. Zgłoszenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z omawianego dokumentu nie dawało podstawy do otwarcia zamkniętej rozprawy na podstawie art. 133 § 3 p.p.s.a. i przeprowadzenia dowodu w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. Z tego ostatniego przepisu wynika, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Według judykatury, przeprowadzenie przez sąd administracyjny uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu (art. 106 § 3 p.p.s.a.), dopuszczalne jest w sytuacji, gdy wnioskowany (bądź dopuszczony z urzędu) dowód pozostaje w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. Celem postępowania nie jest bowiem ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń (zob. wyrok NSA z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II GSK 164/05, ONSA WSA 2006, nr 2, poz. 45). Z regulacji art. 106 § 3 p.p.s.a. nie wynika, aby strona mogła żądać przeprowadzenia przed sądem administracyjnym postępowania dowodowego wskazującego na istnienie nowych okoliczności faktycznych, których strona nie podniosła w toku postępowania przed organem administracji (zob. wyrok NSA z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt II FSK 615/08, LEX nr 533874). Omawiany przepis nie jest również instrumentem służącym do zwalczenia ustaleń faktycznych, z którymi strona skarżąca się nie zgadza (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1306/08, LEX nr 558886). W świetle zatem wskazanej judykatury nie zachodziła zatem podstawa do otwarcia zamkniętej rozprawy na nowo i przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu. Z przytoczonych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był oddalić skargę, jako bezzasadną, o czym orzekł w sentencji wyroku.