III SA/Lu 145/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora L.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2012 r., nr [...] z udziałem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na złożenie jej po terminie. Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 145/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. D., ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że skarżący zaskarżone postanowienie odebrał osobiście 17 grudnia 2012 r. i nadał skargę 18 stycznia 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 16 stycznia 2013 r. We wniosku z dnia 2 kwietnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący podniósł, że wnosząc skargę w dniu 18 stycznia 2013 r. nie miał świadomości, że uchybił terminowi do jej złożenia. Wyjaśnił, że 15 stycznia 2013 r. uczestniczył w rozprawie przed Sądem Rejonowym L. – Z., następnie na skutek pogorszenia stanu zdrowia przez dwa dni nie wychodził domu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do wskazania daty i wyjaśnienia kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2013 r. skarżący wyjaśnił, że o uchybieniu terminu dowiedział się po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 20 marca 2013 r. Skarżący podał, że przyczyna opóźnienia spowodowana była chorobą w dniach 15 – 18 stycznia 2013 r. Skarżący oświadczył, że dolegliwości - takie jak silny ból głowy i wysokie ciśnienie oraz dolegliwości żołądkowe - spowodowały, że nie miał siły chodzić po mieszkaniu. W domu przebywał sam i nie korzystał z pomocy lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie J. D. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący osobiście odebrał zaskarżone postanowienie w dniu 17 grudnia 2012 r. Skargę na powyższe postanowienie wniósł w dniu 18 stycznia 2013 r. (data nadania). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 16 stycznia 2013 r., a zatem skarga bezspornie została złożona z uchybieniem terminu Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wskazywaną przez skarżącego przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia skargi były problemy zdrowotne w dniach 15-18 stycznia 2013 r. spowodowane uczestnictwem w dniu 15 stycznia 2013 r. na rozprawie przed Sądem Rejonowym L. – Z.w sprawie z powództwa o ustanowienie rozdzielności małżeńskiej. Chorobę strony można zaliczyć do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Inaczej mówiąc, należy uprawdopodobnić nie tylko sam fakt choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania. W niniejszej sprawie skarżący, poza własnym oświadczeniem, nie uwiarygodnił, że w okresie od dnia 15 stycznia 2013 r. do dnia 18 stycznia 2013 r. był chory, nie przedstawił w tym zakresie żadnego dokumentu uprawdopodobniającego podniesione twierdzenia. Sam fakt negatywnych przeżyć i zdenerwowania wywołanego sporem sądowym z żoną nie mogą stanowić przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu. Nie są to schorzenia, które uniemożliwiają wizytę w placówce pocztowej i wysłanie skargi do sądu. Podkreślić należy, że skarżący był prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi. W orzecznictwie podkreśla się, że nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego termin (postanowienie NSA z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 623/11). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał należycie, że znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2012 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.