III SA/Lu 155/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 września 2010r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie 1. oddala skargę; 2. przyznaje radcy prawnemu T. A. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie w kwocie 292,80 ( dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Nr SKO [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art.122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...]w przedmiocie skierowania W. S. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że organ pierwszej instancji skierował W. S. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. [...] na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. z powodu informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia strony, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Odnosząc się do zarzutów odwołania i wniosków o "anulowanie wydanej decyzji" o skierowaniu na badania lekarskie, która "pochodzi z przestępstwa" Kolegium stwierdziło, że stan prawny i faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Stosownie do art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zgodnie z art. 182 k.p.a. prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. W wniosku z dnia [...] grudnia 2009r. sygn. Pa [...]Zastępca Prokuratora Prokuratury Rejonowej L. - Północ w L. działając na podstawie art. 182 k.p.a. i art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania W. S. ur. [...]stycznia 1942 r. w P., zam. w L., ul. A. posiadającego prawo jazdy kat. [...] Nr [...], seria i nr druku [...] wydanego [...] czerwca 2006r. przez Urząd Miasta w L. Wydział Komunikacji. Uzasadniając wniosek Prokurator wskazał, iż z ustaleń dokonanych w toku postępowania o sygn. akt XV U [...] Sądu Rejonowego w L. zarzucono W.S. popełnienie wykroczenia z art. 86 § 2 Kodeksu wykroczeń (Dz. U. z 2007r. Nr 109, poz. 756 z późno zm.), zaś postępowanie umorzono wobec niepoczytalności sprawcy. Art. 86 § 2 Kodeksu wykroczeń stanowi, "Kto dopuszcza się wykroczenia określonego w § 1, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny". Natomiast art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń stanowi, "Kto, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny". Prokurator stwierdził, iż W. S. posiada prawo jazdy kat. [...], mając na względzie tę okoliczność, zachodzi prawdopodobieństwo braku u niego predyspozycji do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2009r. doręczonym odwołującemu w dniu [...] stycznia 2010 r. organ pierwszej instancji rozpoznając powyższy wniosek Prokuratury wszczął z urzędu postępowanie w niniejszej sprawie. Jednocześnie zawiadomieniem tym poinformował odwołującego w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i możliwości zgłaszania nowych dowodów lub okoliczności w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia zawiadomienia. Następnie w dniu [...] lutego 2010 r. organ wydał skarżoną decyzję o skierowaniu strony na badania lekarskie. Kolegium podniosło, iż decyzja o skierowaniu na badania lekarskie kierowcy posiadającego prawo jazdy, jest decyzją o charakterze związanym. Organ otrzymując wniosek od uprawnionego organu - w przedmiotowej sprawie od Prokuratora mającego wątpliwości, co do stanu zdrowia kierowcy - ma obowiązek skierować kierowcę na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że nie znajduje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji ani do jej "anulowania". Brak jest podstaw do twierdzenia, iż skarżona decyzja została wydana w wyniku przestępstwa. Jeśli odwołujący twierdzi, iż jest inaczej, może to sam zgłosić właściwym organom, tj. Policji bądź Prokuraturze. Pozostałe wywody odwołania nie mają związku z przedmiotową sprawą, podobnie jak załączone do odwołania załączniki. W skardze sądowej W.S. zarzucił między innymi, że decyzja rażąco narusza jego godność oraz wolność wbrew konstytucyjnym gwarancjom ochrony praw w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Powyższy przepis stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Z akt sprawy wynika, że nasuwające się zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego W. S. uzasadniały ustalenia dokonane w toku postępowania o sygn. akt XV U [...]prowadzonego przed Sądem Rejonowym w L. Skarżącemu zarzucono w tym postępowaniu popełnienie wykroczenia z art. 86 § 2 Kodeksu wykroczeń. Postępowanie w tej sprawie umorzono wobec niepoczytalności sprawcy. Powyższy przepis przewiduje, że osoba, która dopuszcza się wykroczenia określonego w § 1, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Artykuł 86 § 1 Kodeksu określa, iż kto, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny. W tych okolicznościach wystąpiły warunki do skierowania skarżącego na badania lekarskie. W świetle przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, stan zdrowia kierowcy ma istotny wpływ na bezpieczeństwo w ruchu i w dużym stopniu od dyspozycji psychofizycznej kierowcy zależy bezpieczeństwo tego ruchu. Badania lekarskie przeprowadza uprawniony lekarz (art. 122 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Ubocznie należy zaznaczyć, co słusznie Kolegium podnosi w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, iż decyzja o skierowaniu na badania lekarskie kierowcy posiadającego prawo jazdy, jest decyzją o charakterze związanym. Oznacza to, że organ otrzymując wniosek zawierający informację dot. zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy, miał obowiązek skierować kierowcę na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W tym stanie rzeczy argumentacja zaprezentowana w uzasadnieniu skargi nie mogła w sposób skuteczny podważyć stanowiska Kolegium. Z tych też względów i na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała oddaleniu. O wynagrodzeniu przysługującym profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 cyt. ustawy.