III SA/Lu 155/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: WSA Jadwiga Pastusiak, WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant: Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r., po rozpatrzeniu odwołania J. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2017 r. o przedłużeniu okresu zatrzymania prawa jazdy na okres kolejnych 3 miesięcy od dnia zwrotu prawa jazdy do depozytu Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L.. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] marca 2016 r. do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L. wpłynęło zawiadomienie Zastępcy Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w L. z dnia [...] marca 2016 r., informujące o przekroczeniu przez J. M. dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. W związku z treścią zawiadomienia i na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978) w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1a lit a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.) Prezydent Miasta L. wydał w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy od dnia zwrotu dokumentu do depozytu Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L.. Następnie w dniu [...] listopada 2017 r. do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L. wpłynęło pismo Komendanta Powiatowego Policji w P. zawiadamiające o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami, czyli kierowaniu pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami. Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., wydaną na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1c i 1d ustawy o kierujących pojazdami, orzekł o przedłużeniu okresu zatrzymania prawa jazdy na okres kolejnych 3 miesięcy od dnia zwrotu prawa jazdy do depozytu Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L.. W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. zarzucił: - błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na ustaleniu, że dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy Wydziału Komunikacji w L., mimo że się tam nie znajduje; - błędną interpretację przepisów ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, w tym art. 102 ust. 1e, zgodnie z którym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data zwrotu dokumentu do organu właściwego w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podzieli stanowisko organu pierwszej instancji o wystąpieniu przesłanek przedłużenia stronie okresu zatrzymania prawa jazdy o 3 miesiące. W ocenie organu odwoławczego z przepisu art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami wynika bowiem, że kierowanie pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, jest podstawą do wydania decyzji administracyjnej o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Powyższy przepis uzależnia przedłużenie okresu zatrzymania prawa jazdy od wcześniejszego wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, a nie od samego fizycznego zatrzymania dokumentu prawa jazdy. Zarówno wydanie wcześniej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, jak i kierowanie pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy wynikają ze znajdujących się w aktach dowodów i nie są kwestionowane w odwołaniu. Kolegium nie podzieliło zarzutów podniesionych w odwołaniu. Organ odwoławczy podkreślił, że organ pierwszej instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, a zawarte w decyzji tego organu zdanie "Dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy Wydziału Komunikacji w L." stanowi omyłkę pisarską. Potwierdza to postanowienie z dnia [...] grudnia 2017 r. prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską poprzez usunięcie powyższego zdania. W konsekwencji, zdaniem Kolegium brak jest podstaw do uznania, że zakwestionowana decyzja organu pierwszej instancji zawiera wady skutkujące koniecznością jej uchylenia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżący zarzucił mające wpływ na wynik sprawy: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez pominięcie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji treści art. 102 ust. 1e ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data zwrotu dokumentu do organu właściwego w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, a także poprzez pominięcie faktu, że to czy dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy, czy też nie, jest kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy; 2. naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności: a) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie podstawy rozstrzygnięcia, a w szczególności nieodniesienie się do zarzutów odwołania co do naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisu art. 102 ust. 1 e ustawy o kierujących pojazdami; b) art. 113 k.p.a., poprzez przyjęcie, że usunięcie z decyzji organu pierwszej instancji zdania "Dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy Wydziału Komunikacji w L." stanowiło poprawienie oczywistej omyłki pisarskiej i mogło być dokonane w drodze sprostowania, mim że to, czy dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy, czy też nie, jest kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolują prawidłowość wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie przytoczone zasady kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiot kontroli Sądu stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2017 r. o przedłużeniu skarżącemu okresu zatrzymania prawa jazdy na okres kolejnych 3 miesięcy od dnia zwrotu prawa jazdy do depozytu Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta L.. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm.). Zgodnie z art. 102 ust. 1d tej ustawy, stanowiącym materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, jeżeli osoba kierowała pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Wynikającym z przytoczonego przepisu wymogiem wydania decyzji o przedłużeniu okresu zatrzymania prawa jazdy jest zatem wcześniejsze wydanie decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy w oparciu o jeden z przepisów wymienionych w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami. Wymieniony w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami przepis art. 102 ust. 1 pkt 4 tej ustawy stanowi podstawę do wydania przez starostę decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Z kolei w myśl art. 135 ust. 1 pkt 1a Prawa o ruchu drogowym, policjant zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Stosownie zaś do art. 102 ust. 1c ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie został zatrzymany w trybie art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. W myśl przepisu art. 102 ust. 1e ustawy o kierujących pojazdami, okres, o którym mowa w ust. 1c i 1d, oblicza się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, przy czym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data zwrotu dokumentu do organu właściwego w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, a w przypadku zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - data tej czynności. Jeżeli w chwili wydawania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, prawo jazdy było już w posiadaniu starosty z innego tytułu, okres zatrzymania prawa jazdy liczy się od dnia wydania tej decyzji. W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości okoliczność wydania w stosunku do skarżącego w dniu [...] kwietnia 2016 r. opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy, w oparciu między innymi o wymieniony w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami przepis art. 102 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. W konsekwencji przewidziana w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami przesłanka wcześniejszego wydania takiej decyzji została zatem niewątpliwie spełniona. W związku z argumentacją skarżącego akcentującą brak fizycznego zatrzymania dokumentu prawa jazdy trzeba już w tym miejscu podkreślić, że zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego "informacja o zatrzymaniu prawa jazdy" o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541) to w rzeczywistości "informacja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy" - czyli informacja o ujawnieniu czynu uzasadniającego zatrzymanie prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a Prawa o ruchu drogowym, nawet jeśli do tego zatrzymania faktycznie nie doszło (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2018 r., i OSK 2774/17). W przepisach prawa ustanowione zostały dla właściwych organów obowiązki w zakresie kontroli stosowania się przez kierujących pojazdami do decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm.) organ kontroli ruchu drogowego, który stwierdził kierowanie pojazdem silnikowym w okolicznościach, o których mowa w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami, niezwłocznie powiadamia o tym starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierującego pojazdem. Realizując opisany obowiązek, Komendant Powiatowy Policji w P. pismem z dnia [...] października 2017 r. poinformował, że pomimo wydanej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy J. M. w dniu [...] września 2016 r. w miejscowości K., gm. P. pow. pułtuski, kierował na drodze publicznej pojazdem silnikowym przekraczając dozwoloną prędkość jazdy. Okoliczności opisane w zawiadomieniu nie były kwestionowane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, ani we wniesionej skardze. Bezspornym jest, że skarżący kierował pojazdem mimo wydania w dniu [...] kwietnia 2016 r. decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Jednocześnie wymaga podkreślenia, że organ administracji jest związany ustaleniami Policji, gdyż na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw informacja, o której mowa ust. 1 pkt 3 tego artykułu stanowi podstawę wydania przewidzianej w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami decyzji o przedłużeniu do 6 miesięcy okresu, na który zatrzymano prawo jazdy. W konsekwencji, zdaniem Sądu organ zasadnie przyjął, że zaszły przesłanki do przedłużenia skarżącemu okresu zatrzymania prawa jazdy o 3 miesiące. Z przepisu art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami w sposób jednoznaczny wynika bowiem, że kierowanie pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 jest podstawą do wydania decyzji administracyjnej o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Wbrew stanowisku skarżącego do odmiennego wniosku nie prowadzi treść art. 102 ust. 1e ustawy o kierujących pojazdami. Przepis ten dotyczy wyłącznie zasad obliczania okresu, o którym mowa w ust. 1c i 1d tego artykułu, przy czym wiąże początek tego okresu z datą zwrotu dokumentu do organu właściwego w sprawach wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, a w przypadku zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym – z datą tej czynności. Z kolei jeżeli w chwili wydawania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, prawo jazdy było już w posiadaniu starosty z innego tytułu, okres zatrzymania prawa jazdy liczy się od dnia wydania tej decyzji. Natomiast art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami nie uzależnia przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy z 3 do 6 miesięcy od samego fizycznego zatrzymania dokumentu prawa jazdy, ale od wcześniejszego wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, a w istocie od zaistnienia przesłanek do jej wydania. Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że według zdania drugiego ust. 1d art. 102, jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c (a zatem decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy), nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Ostatnio przytoczona norma prawna oprowadzi do jednoznacznego wniosku, że brak fizycznego zatrzymania dokumentu prawa jazdy, czy też jego zwrotu przez kierującego na wezwanie właściwego organu, nie ma wpływu na wydanie decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami, a jedynie wywiera wpływ na sposób obliczania okresu, o którym mowa w ust. 1c i 1d tego artykułu. Istotne jest samo wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, a nie kwestia zwrócenia dokumentu potwierdzającego wydanie tego prawa jazdy. Taki sposób rozumienia analizowanego przepisu wynika przede wszystkim z celu, dla jakiego został wprowadzony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 grudnia 2017 r., I OSK 1214/17 celem art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami jest napiętnowanie wszystkich przypadków lekceważenia braku poszanowania dla obowiązku powstrzymania się do prowadzenia pojazdów w sytuacji zatrzymaniu prawa jazdy m.in. w przypadku zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami. Przepis art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami został dodany przez art. 5 pkt 7 lit. a powołanej wyżej ustawy z dnia 20 marca 2015 r. Ustawodawca podjął działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oprócz rozwiązań odnoszących się do ogółu naruszeń wprowadził rozwiązania ukierunkowane na konkretne zachowania, z którymi łączył szczególne ryzyko wystąpienia zdarzenia drogowego pociągającego za sobą szczególnie dotkliwe skutki. Temu właśnie celowi służy stosowanie w przypadku rażącego przekraczania dopuszczalnej prędkości środka o charakterze administracyjnym, jakim jest czasowe zatrzymanie prawa jazdy, a w razie niepodporządkowania się wynikającym z tego ograniczeniom nawet cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami na określony okres. Nowy instrument prawny służyć ma dyscyplinowaniu kierujących pojazdami i polega na czasowym zatrzymywaniu prawa jazdy tym osobom, które m.in. rażąco przekraczają dopuszczalną prędkość (zob. uzasadnienie projektu ustawy, druk sejmowy Sejmu VII kadencji nr 2586). Po wtóre, wydania decyzji o przedłużeniu okresu zatrzymania prawa jazdy nie można uzależniać od okoliczności zwrócenia dokumentu również z tego powodu, że fakt prowadzenia na drodze publicznej pojazdu bez posiadania przy sobie prawa jazdy nie może zwalniać kierowcy z odpowiedzialności administracyjnoprawnej i chronić go przed skutkami nieprzestrzegania obowiązujących przepisów ruchu drogowego. Nie może być bowiem tak, że osoba posiadająca dokument prawa jazdy i okazująca go w czasie kontroli drogowej policjantowi będzie traktowana w takich samych okolicznościach gorzej, niż osoba nie posiadająca takiego dokumentu lub tylko twierdząca, że go nie posiada. Nie można przecież wykluczyć takiej sytuacji, że kierowcy składaliby niezgodne z prawdą oświadczenia o braku dokumentu, aby uniemożliwić jego zatrzymanie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2018 r., VII SA/Wa 932/17). Prawidłowo rozumiany przepis art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami obliguje do przedłużenia terminu w sytuacji stwierdzenia, że osoba kierowała pojazdem silnikowym w okresie obowiązywania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. pkt 4 ustawy i nie uzależnia też wydania decyzji o przedłużeniu od jej wydania przed upływem orzeczonego uprzednio terminu zatrzymania prawa jazdy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1214/17). Mając powyższe na uwadze, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że istniały materialne podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami. Decyzja oparta na tym przepisie ma charakter związany, co oznacza, że w razie zaistnienia przesłanek w nim określonych organ wydaje decyzję określonej treści. Przy tym ustawa o kierujących pojazdami nie zobowiązuje organu do wydania decyzji w tym przedmiocie w określonym terminie, jak też nie jest uzależniona od warunku wcześniejszego zwrócenia dokumentu. W art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami zobowiązano do wydania decyzji m.in. w przypadku, gdy osoba kierowała pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy na tej podstawie, że osoba ta kierując pojazdem przekroczyła dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Tak też było w niniejszej sprawie. Wobec skarżącego wydana została taka decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, a okres 3 miesięcy liczony jest od zwrotu dokumentu. Po wydaniu tej decyzji skarżący prowadził pojazd silnikowy. Nie ma znaczenia, że postępowanie w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte pomimo nieuczynienia zadość przez skarżącego obowiązkowi zwrotu prawa jazdy. Z omówionych przyczyn niezasadny jest zarzut dokonania przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji błędnej interpretacji przepisów ustawy o kierujących pojazdami oraz pominięcia art. 102 ust. 1e tej ustawy, gdyż jak wyjaśniono wyżej, przepis ten nie miał wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy odniósł się do argumentacji wywodzonej przez skarżącego z treści tego przepisu. Organ wskazał bowiem na uzależnienie przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy od wcześniejszego wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, a nie od samego fizycznego zatrzymania dokumentu prawa jazdy. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 113 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęło, że zawarte w decyzji organu pierwszej instancji zdanie "Dokument prawa jazdy znajduje się w aktach kierowcy Wydziału Komunikacji w L." jest omyłką pisarską, na czym oparte było postanowienie z dnia [...] grudnia 2017 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej poprzez usunięcie powyższego zdania (k. 47 akt). Istotną cechą błędu stanowiącą o dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Przy tym w orzecznictwie powszechnie przyjęty jest pogląd, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Podkreśla się, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1988 r., III SA 1466/87, OSP 1990/11/398). W niniejszej sprawie zarówno z samych twierdzeń strony, jak i z akt sprawy wynikało, że dokument prawa jazdy nie znajdował się w aktach kierowcy, gdyż nie został przez skarżącego zwrócony. Z przyczyn omówionych wyżej, dokonane sprostowanie nie prowadzi też do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Zarzut wadliwości zaskarżonej decyzji, wywodzony z zakwestionowania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. należy zatem uznać za niezasadny. Nadto skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia zażalenia od tego postanowienia. Wbrew zatem zarzutom skarżącego, stan faktyczny sprawy został przez organ odwoławczy ustalony prawidłowo. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza też art. 107 § 3 k.p.a. Organ przedstawił zarówno ustalenia faktyczne oraz ich podstawę, jak również przywołał podstawy prawne rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.